ലാലാലാലാ: 00 പാല പ പ നാറ്റ ]
ന ലി] നയം അ ന ്് ? നാറു | തു
ന്നറ
ന് ഗജ
ലറ്ലല൨൧ ൦
ലയ
ഇനം
ന ) നിത
റം ല ന ി
ി കി ല്
1 ലം
റ: 1 0.
| ം
11
ചം
1]
പക്ക്
ന്ന
പപ
ി ഥാ 00 39 1 ടില്ന്നം
ക]
തി
/ ഡാലി
1പലപവല ൨൮
ട് ം
റ
4
പ
3
ഥരഥഥാന്നന്ത
ന ഫലി സാന: പി പി
പാസന്തസേനം.
ഡം
വധാര്്ഡേസ.
വേ
വാസന്തസ്േനം.
ന്നാം അദ്ധ്യായം.
പദലകന് ഉ ജയിനിയില്ലെ ഭേജാവായി., പിയ്യ
(പൈതാമഫമയേ രാജ്യത്തെ യഥാധമ്മം പരിപാലിക്കു
വാന് ഇനരിയാധീനനായ ആയ ഭവ് ശക്തനാജില്ലം
പ്രഭാഫിതമ്തിലല്ലാ, സ്വന്തം പ്രിയത്തിലാണ: പലക
൯൨ മനസ്സു" അധികമായി പ്രവര്ടിച്ചുകൊണ്ടി ന്നത്.
ര്വൃക്തന്മാരായ ഭജേസ്േവന്മാര് അവിടെ സ്വവ്ലുന്ദവി
രേം തുഭത്ങിം കാമവശഗമായ രാജപകൃതിയാല് ധ
മ്മം തീരെ ശിച്ച. അതോടു ടി നാമും
അസ്വാസല്യം പന്നു. അക്ഷി തഭായിത്തിന്റ ജന
റം സുഖ്ധജീവിക കാണെ കഴക്കി വശായി. ഭോ
ിനെന്നപോലേ ജനങ്മംകം സ്്രീമ്ളൂതാിവ്യസ
അങ്ങളിലി ആസകയിം ഭാഭ്യസ്ഥിതി ഇങ്കിനെയ
ജപ്പോം നിലയില്ലതോയിവന്ന സുവൃ്തന്മാര് ദേളി
നനത്താല് പ്രേരിതരായി ഭാജളേധത്തിന്' മരുങ്കി
കൊണ്ട് ഉപജപേകവൃത്തിയില് ഏറെ ട്ടം ഭാജസേവ
മാരുടെ നൃശംസകമ്മങ്ങളാല് വിദവഷാകലഭായും ന
കഷ്ടങ്ങാം വളരകയാന് ശോകര്മോഫിതമായും യീന്റ
പെരരന്മാര് ഇര രാജട്രേഫസംഘത്തെ പ്രഖലപ്പെട
ടിവിയും ചെയ്തു, ജനലലം ഭാഭബലത്താല് പി
ഡ്ിതമയോല് അതു” അനുക്രമം അതിവേഗം സമജപിലി
ച് ആ രാജബദ്ത്തെത്തന്നെ ചാ്വലാക്കി വിടമെന്ന
ഉ എങുമെപ്പാഴുമുളളതാണല്ലെം, തന്െറ നാശത്തി
നായി സ്വന്ത പ്രജകംതന്നെ സമാരഭിച്ചിരിക്കുന്ന
ആ ആരനദമധയാഗത്തെപ്പററി കഴമചാിയായ അയ്യ
കന്നു ഒന്നുംതന്നെ അദിയുവന് കഴിഞ്ഞില്ല. ആയ
മ്മോില്നിന്നു* ഇഴ്യരിടെ അങ്ജി്ങായി കണ്ടുകൊണ്ടി
ഭൂന്ന തീപ്പൊരികറം വെ മിന്നാമിനുങ്ങകളാനെന്നു
ിപഭിച്ച് ജസേവന്മാര് അവരുടെ റുസ് രിയകം
കാമാന്ധരായി തുഭന്കോണ്ടിരുന്നു. ഇങ്ങിനെയുള്ള. ക
ഖത്ത് നമുടെ ഇൻ കഥം
ജയില് ചതേദമ്മന് എന്നു" വിദ്യതനഃ
രി ശോമീചചനായ ഒരു വണികപ്പിവകനന്ദ്, കപ്പല്
ച്ചതത്താന് അഭ്ദേഫം പെട്ടെന്നു" മഭിഇനായിത്തീന്ര,
പോയി, ഭോജ്യം അനാഥത്വം ബാധിച്ച വമ
ഇതുകൊണ്ടു" സ്ഡാേന്മാരന് രക്ഷ നേടുന്നതിന് ആ
മ്മാത്താവുപോലം ആമു്ില്ല. അവിചാരിതമായ
അയ ഈ ഘോനേഷ്തതിന്ു: പഴിഫമേതും കാണ
ത്തേന് ശോകീഡിതനായി. രാജ്യത്തിനെ
മായ ഇര ജനുഃഗ്രഷ്ഠന് ദൈവഗത്ചഭ വി
പ്രല്ഗ്ിസ്ത്നായതില് ദുമ്മതിയായ രാവിന്നു” ഒട്ടം അ
അകന്പയ്യില്ല. ചാരുത നശിച്ചാല്, നാട്ടിലെ
ആ വിക്ക് അട്ിനെ കെട്ട്, അതില്നി നനണ്ടാകന്ന
അന്ധകാരം തങ്ങളുടെ നീചകമാമങ്ങഥംക്ഷ്" ഉപയക്ത
മാകമല്ലോ എന്നു” ഭജേസ്സേവന്മാര് സന്നോഷിക്കയാണ്ട.
ഓായു്. എന്നല്, മിയ പിടിപെട്ടിട്ടം യ ശീ
ലസമ്ധന്നന് കലീനോചി തമ സദാചരതില്നിന്ന്
ഭടടതന്നെ പിഴയ്യായകയാല് സുകൃതികളായ പേയ
ക്ര" അദ്ദേഫം അപ്പൊഴും മാസ്ത്നായി ത്തന്നെ ശോഭിച്ചു.
മഹാശയനായ ചാരുമത്തന്ന് മൈദയ്്രയന് എന്നു
പേരായി ഒരു ബ്രാഹ്മണസലാധ്ട്. വിനോടപ്പിയ
തായ ഈ പ്ര ച്േത്മേനെ ഏതവസ്ഥയിലും
നീഴലെന്നപോെ പിടന്ന സത്താ, തെറ
തോഴന് പെട്ടന്ന് നഷ്ണധനനയേപ്പേംം, തന്റ ഭീ
ചിതം അദൂഹ്തിന്ന് മട്ടം ഭഃഭമവേത്തെന്നു കരുതിം
തനിക്ക വേണ്ടുന്ന രണ്ടം മുഃപ്പുമെല്ലാം തന്െറ മറ
സുഹൃത്തുക്കളെക്കൊണ്ടാണ്ട മൈട്ത്രയന് ഇപ്പം ന
ക്തിവരന്ന്്ം യേത്തിലായാലും ശോകത്തി ലായം
മിത്രത്തെ സ്ഥചരിക്കകയെന്ന സുവ്രരതം മത്രയന്ന്
കൈയി മള്, ക നിതസ്മലില്പ്പ
വം എളിച ഇടപാട്ടകളിലെട്നിലും അദ്ദേഹത്തിനു
കൈയിടടവാരം വു. ഭമിരനായ തോഴ രോൊന്നിച്ച്
എപ്പോഴം വസിക്കുക തന്െറ ഭീവിതത്തെ അഭിഭംരയ
ത്തിന്ദ് ഒട്ടം കുറവു പററാ്തവണ്ണം സ്വയം ഭക്ഷിക്കുക
എന്നായ്പോം ആ സാധു മൈത്രേഷന് വല്ലാതെ കഴ
ഒടിപ്പോയി. അകത്തുള്ള ആധിയുടെ പ്രതി പ്ലായ അ.
ഭഫതിെ മുഖത്ത് ശഭിക്ക കുണോയിവന്. മുന്പു"
ചര്മോത്തസഖവ്യ മൈത്രേയനെ കണ്ടസ്വോേക്കും
ഭകെക്പ്പി നിന്നി പെയമഷ്മാര്ം ഇപ്പോഴത്തേ ന
ലഷ്യില് അളെ വെവഴ സാമാസ്പബ്രേണനെയെ
ി
അപ്പോലെയാണ്ട പ്രാപിക്കമറോയത് . ഈ അവസ്ഥ
മം ആ ഗുാഭത്മോവിനെ ഫൃഷേത്തെ ഏററവും ത
ചിപ്പിച്ചു.
ൂരുനാറം അദ്ദേഹം പരിവിന്ചടി ആ നഗരത്തി
ഭല ചില സൃഷ ഗ്ൃഫങ്ങട്ടില് ചെന്നതില്പിന്നെം
ചാതമത്തഭവനമ്തിഴുലക്" തിടിച്ഛുചെല്ലുേംം അ
ഞ്ജൊരു വീട്ടില്നിന്നു" രാം അഭദദഫത്തെ കഴലുരകി
ച്ചടിന്നായി ക്ഷണിച്ചു. ആ ഗ്ലാിലേ നായിക അ
അ ഏതേണ്ടോരു രതം ബന ന്ിക്കയാണ്ട്, അതിചേ
ക" അധ്യ ദോജനമ്തിന്നു ഒരു ബരാവമണന് വേണ്ിയി
രിക്കുന്നു, അങ്ങിനെയൊരു ഒരി ഭ്രാഹമണനെ ഗ്രഹ
ണെത്തിള്. ആ ചാഭത്തസഖവിനെ അപ്പ?
ത്ത സ്ഥിതികൊണ്ടു" കാലുകഴകിച്പംടടിന്നായി പിളിക്കു
വന് ആ ഗൃരഥനായകന്ന്* ധൈ്റമുന്ടായി, മൈത്ര
നേ സംബന്ധി മം ഇതുവഴര ഉണ്ടിട്ടില്ലഃ
ക്ത സവമാണിതു്. ചേദിച്ചുവടന്നതമേമലം വി
കിച്ചതതന്നതായോ ഭിക്ഷ എപ്പഴും ഭിക്ഷതന്നെ.
കഹാപ്രഭവികന്റ പ്രാങ്ങമിതരമായ-തനിക്ക് ഇന്തരം ടി
കയം അര്ാനണ്ടിവന്നു എറ മ
നെറ മനസ്സ" ഏറവും പദ്ലയാകലമായി, ട്ടേ
കൊളളവാവ പരഗ്ഫത്തില് ചെല്ലത്തക്കവണ്ണം അത്ര
കൂടിഭനഷിട്ടില്ലം തന് എന്നും, വേറെ ആ അന്വേ
ഷിച്ചുയയംകമെന്നും പറയു ആ ഗ്രദാനായകനേ, അ
ച്ചില്; (ന്െറ അവസ്ഥന്തഭില് ചിന്ന
പ്യനായിടട്ട് ആ അടിജാതന് നടന്നതു”.
ഫോം ഇതേന്മോരു കാലവിപപദ്യയം! ചേ
ത്തമഫാശയന്െറ ന്നേ വെവം രട്ടുതെണ്ടിപ്പട്ടരു
ടെ നിലയിലയോ ലേകേം കണ്തേന്നതു്! ഒരര
നടോംകൊണ്ടട് ഇത്യ്യയായോ എനെറെ അധ്യപതനം! ആ,
ഭായമിരുന്നു ഞാന്? എന്തായിരുന്നു എന്െറ സ്ഥിതി?
എന്റെറ ഏതൊരു കാമവും ഉടനുടന് പൂള്റ്റമാക്കിക്കെം
ണ്ടല്ലേ ഞാന് ചരരത്തേഗ്രഫ്തില് വളന്ഭവന്നത് പ
ചപല കേഷ്യോഴ്യുപംനീയ റം എന്റ മുദ്ധില് ഉം
ന്തു വിന്നു നിരന്നുകൊണ്ടിരുന്നും വയര്നിറയെ
മിച്ചു" സന്തോടെ തികട്ടികകണ്ട്; അയവിറക്കിനം
ക്കുന്ന അഞ്ജാടിററനോപ്പാദല ഞന് അവിടെ നാവം
കഴിച്ചും അങ്ജിനെയമക എനിക്കോ ഇഴപ്പാറം സ്റ്റ
8" പിച്ചതഭവന് തോന്നിയതു"! കണ്ണ കഷ്ടം! എ,
൫൯൨ തോഴന് ദാന് മാടി പീഡി തനായപ്പേമം
ആഘാരേരിന്നു" വീടുപയേറ്ടു്നവനം മല്ലോ ഞാന്,
പകന്മഴുവന് ഭക്ഷണം തേടി നന്ന്" ഭവാന് ക്ര
യുന്ന ചേക്ഷപ്പിറ വിഭനേപ്പോലെയായല്ലൊ എന്റെറ
തില! എന്നാലും അസ്പക്ഴ അപഫസിക്കത്തക്കു അത്ര
തീചവേസ്ഥ എനിക്ക് വന്നിട്ടില്ല. ആ ദുരവസ്ഥ എ.
൭൯൨ ശരീരം എന്നിക്ക് അധി നമായിിക്ഷന്നിടത്േളേം
എന്നെ ബാധിക്ഷയമില്ല. സ്ഥിതിഭേദം നോക്കി അതി
രതണ്ണം വിടി ്കുവന് എറ വയറിന്ന' നല്ലവണ്ണം അ
രിയ. കിട്ടുന്നത് അധ്രമാണെന്നുമച്ചു' അതുന്നിലലം
തൃഷ്തികേട്ട്. അധികം കിട്ടിയാല് അത്ത; ക്ക
വനേ അതിന്ന് കഴിവില്ലയ്ക്കയമി,
൯൨ ഇ വിചാരം ഇത്രയുമായടപ്പോേക്കം അ
ദ്ദേഹം ചാരദ്തേഗ്ൃഫത്തെ സമീപിച്ചുകഴി ഞു. അല്പം
ലിളിട്ട്തെജിലും പുലര്ഭവളജിലേ തികളന്ന്പോം
(ലെ ശനീജനായ ചരേമത്തന് സന്ധയകേലേത്തു് ഇഷ
ഭവേതകളെ അച്തിക്കുലാന് ബഭ്ിസ്സമോനങ്ങമടക്രരി
ചവകുന്നതു" മൈത്രേയന് കണ്ടും
തനിക്കുണ്ടായ മാടില്യത്തെോലട് ടിനേടിനേ
ശക വ്ളന്കൈണ്ടോണു' ചാരുഭ്തന്റ അവസ്ഥ
അിറയേ നിരന്ന ബെലിപുഷ്*പങ്ങളിന്മേല് ഫംസങ്റം
ന്നു" വിര്്വധം ക്രീഡിച്ചിരന്ന ആ ഗ്രഘാദണം അ
ദഫം ദേതകംക്ക* വരിയായി നല്കിയ ധാസ്ത്മെ
ലാം, ആക്കം നേട്ടില്ലയ്യയേയാല് മു കൊണ്ടു"
തി പരല് കാടോജിത്തീ നിഭിക്കുന്നു. കെട്ടി
്ങളിചേ മസ്സാമാനങ്ങളില് നിന്നു ഉൂമിബാധേയാല്
(അവിടെയെങ്ങും പൊടിയതിരുന്നു. അന്നങ്ങറംക്ഷ പ
കരം തുമ്പികളാണ്ട്' അവിടെ ഇപ്പം കളിക്കുന്നത്.
അമുലധ്രീമാനായി വണ ചാരുത" ഇതിലധികം
ഫൃയേമേകേമായ കട്ട്, :റെറ്മു വേണം അഭ്ദേഫം അ
(ക്ങിനെ സന്തംപൂ ഹൃദയനായി ആ മുററത്കൂനിന്ന്' ബലി
ഉഇകവേയമ്ത്” മൈത്രേയ റ വരവവണ്ടയേതു”. ഫൃ
തരൂമ്ം മംഗളംശദസേ ചെയ്തുകൊണ്ടു" അഭി കേ വരുന്ന
ആ സര്വവകാ്ലമിത്രത്തെ ചേദത്തന് സ്വ: ധതപൂര്വ്വം
സര കരിച്ചും സെരേല്യം ചേറി ഒര ഉത്തരീയം ച
ത്തന കൊടുക്കുവാനായി അദ്ദേഫത്തിനെറ പ്രിയവ
ജസ്യയനായ ചുള ്റു്യഭാന് മൈത്രേയനെ ഏട്ടിചചിടടണട്.
ന
ആ വസ്ത്രം തോഴനില്നിന്നു ഗരദിച്ച ഉടനേ, തെറ.
ീപിതം സുദ്രാത്ജനത്തിന്ന് ടൂര്മമോകമാറ്' അത്ര ഒടി
ഭൂമായല്ലോ എന്നോ ചാരുദത്തന് ചിന്താനിമഗ്ന
തായം
മൈ്രേയന്.__*മതിമാനയേ അങ്ങ" ഇങ്ങിനെ ൫
പ്ലോഴമേരിപം ദഖിക്ന്നതു് അതുതാദതതാണ്ട്ം
അങ്േയച്ടായ ഇര ധന്ന്ജയ്തെ കേവലം ച
(൫൯൨ ലയ്തരികാക്ഷം പേലെ മത്രേ ഗണിക്കേ
അമു. ചന്രികെന്നപ്പോലെ ധനവും എപ്പം
വര്ജിച്ചും ക്ഷയിച്ചുടകൊണ്ടുതുന്നെയിരിക്കും.
വൃ്ികപ്പുറമണ്ടയേ ഈ മയം പോലം നക്ഷ
തത്തിന്നപ്പുഃ ഇനി വൃഷ്ധിയാദ്സ്.. അയ് പി
ക്ഷീണനാണെങ്കിലം, പടിക്ഷീണനായ ചവ്രനനെ
പ്പേ.ലെ ഇഴയക്രവക് കഴിേകന്നുണ്ടു. അസ്ഥി
യം ചഞ്ചലയുമണ്ടേ' ലക്ടിയെന്സ് അങ്ങേ
അറിയാേ്ല, ഇര ധനി ആറാ പരകരശോി
ന്റ കിരണങ്ജാം കുടുന്നലുകമവെപ്പോലൈയാണ്ട്ം
ഉ കടന്നലുകമേ പേടിച്ച് ധനം എമ
ക്കെയോ ഒടിയോടി ഒളിച്ചുനടകന്ന. അതിനെ
ആകം സ്ഥിമോയി പിടി കിട്ുന്നതേയില്ല. എ
ണില്, ധനനാശടുഴമവേട്പെം വസനം ഭത്തി
ലേ മുമകരടടംചോലെയാ്ട്. അതിവേല് മു
ഒര തുന്ത മുളകഠം ലളന്രമകണ്ടിരിക്കും. ഇത്ു്
ആരിലും പ്പെ. ഴും കാണുന്നതുതന്നെ
ജല് മനസ റിയാ അ ഇര താല് കാലികനഷ്
ക്ഞില് വൃഥാ മുിിക്കുതു *
ചരതേഭത്തന്.__തോഴേ, സ്വള്ററങ്ങളും ര്തങ്ങളും മറ
ചക്കേകളും കയറിക്കൊണ്ട് സമുഭചട്ടണമ്തില്
തിന്ന" പുറപ്പെട്ട എനെറ കപ്പല് ദുദിധിയാല്
എല്ലോം ഏതിംത് മുക്കിയോ അപ്പോം അ.
ിടത്തഴനാ എനന്റപുദയര് ജി രമായ സസ
പും നശിച്ചു കഴി്തമും ഇനി എനിക്ക് എന്തുണ്ട്
ഗതി എനിക്കു. കുറെയേറെ വിത്തം ന്ത
ളില്പേേല്ല എന്നുവെപ്പല്ലം ഞാന് ദ്ിക്കന്ന.
തു്, എനിക്കിനി എന്തുണ്ട് കഴിവെന്ന് ചിന്മിച്ചു
നേക്കേമ്പോരം ആ കാണ്ടന്ന അന്ധകാര്ജില് എ
നിക്ക് ഉദ്ധിഗ്നനകോതിരിക്കവാന് കഴിയുന്ന
ലല: പരമസധസന്ുള്്നാഷിടൂല്ല ഞാന് ഇതു
വരെ വളന്വേന്നത്, ആ എനിക്കു" ഇര ഓടിയ
എക്ിന്നെ' മയംകരമമകില്ല! ഇമട്ടില്നിന്ന
ഭവെമിച്ച്തേക്കെന്നപോലെയ്മണ്ട് ദു%ഖഭതില് നി
അ" സുഖത്തിലേക്കക്ളൂ. യായ. അതു് ആശം,
ആനന്ദം തന്നെ. എന്നാല്, വെളിച്ചത്തുനിന്നു"
പ്പെട്ടെന്നു" ഇരുട്ടി ലയി പ്രേഷോല് അതു് ഏതെ
ഭാറംക്' ഭികരമകേയില്ല! സവകമേസസ്ുള്്റനായി
സല്ലിച്ചുവത്േവന് വിത്തനഷ്കത്താല് ഒരി നായി
തീ ന്ടല് അതു" എതു ഘേോരഘോരമായ അവ
സ്മാന്തരമാണ്ട് ! അവന് വെവം ജീവന്മ്യതന്.
ണന് കെട്ടുകിിട്ടില്ലെന്നും, ചലനം നില
്്ടിചനം ജയം! ഇകാണായെ ചകക
ളൊക്കയും അവനില്നിന്ന്” മുഖം തിരിച്ചുകഴി
ഞ്ഞിരിക്കുന്നും അങ്ങിനെയുള്ള തല്ലേ എന്െറ.
ഇപ്പോഴത്തേ സ്ഥിതി! ആരുമില്ലാം ഏതുമില്ലം
എന്നതല്ലേ മില്യയം. അതിലല്ലേ എനിക്ക്
അകപ്പെടേണ്ടില്തിരിക്കുന്നതു്. എന്ിട്ടം, ഈ
മിച്ംജീവിതത്തേ ഞോന് വീജ്ടും വഹിക്കുന്നത്
൫രൊററ ആശ്വസം കൊണ്ടാണ്. സഭപ്യയത്താ,
ചണ" എനിക്കുണ്ടായ ഈ വിത്തക്ഷയംം യാ
തൊരു മുര്വൃക്തിയിലേക്കം എന്റ പണം
ചെന്നിട്ടില്ല. മിശ്യഡംഡരത്തി ണോ ഇഡിയമേ
ക്ജിന്നോ വേണ്ടി ഞന് ധനം നശിപ്പിചചിടടിലല.
ഉനക്ഷേമക്തിന്നായിട്ടണ്ട്' എറ സ്വിരരല്ലം
ഞാന് വിനിയോഗിച്ചിട്ടു്ക ത്. പണമ്തിളപ്പാല്
ഭൃശശാസനനത്വം പൂണ്ടു ഞാന് യാതൊരു യും
മനസ്സില് തപം ചേക്ങിടില്ല സര്വതോനുക
ലില് നില്" വിക്കപ്രതചേക്തെ ഏറും താ
ഐെയായിട്ടേ ഞാന് നി്കിഴിട്ട്ള.. ഞാന് നേടുന്ന
പവിക്കമെല്ലാം മഹംജന്നതയുടെ കൈ തിന്നുക.
തന്ന ആആ വിചരേര്ത്തടേക്രരിയേ ഞാന്
ഏതോരു കായ്്ത്തിലും ഏപ്പെടിടുടട. ഇര വാസ്തു
വം സന്ുക്കമേവരും ഗ്രിച്ചിടടണ്ട്. അവക്കു
എന്നില് അകം നിറമേയകൂള സമ്മതി ഞാന് ഭര
ഭരിഞ്ഞിട്ടുമണ്ടു. അതുകൊണ്ട് ഒട്ടം സ്ത്വക്ഷയം
ബധിരത ഈ ഒടിഭ്രന് ഇങ്കിനെ ജീവിക്കുന്ന
തു്. ധനമെന്ന വന്നുകെട്ടട്ടം പോയിക്കെ
ആമിികുന്ന ഒന്നണെസ് ഞാന് അദിഞ്ടിട്ടി
ി
ഭത്തതുലു. സ്വത്തെല്ലാം നശിച്ചുപോിഷല്ലം
എന്നു വിചാഭിച്ച് ഏതികില്ലം ഖം. കലന
ക്രലം എനിക്ക് ഇനിയം ധനമുണ്ടായിക്കുടെന്നി
ല്ലാ. ധനലാഭത്തില് ഫഷമോ ധനനഷ്ത്തില് ശോ
കമാ എനിക്കില്ലം എന്നാല്, ഒന്നിന്നും ഒ
താത്ത ജീവിതേ എനിക്ക് ഇങിനേ വി
ക്കേണ്ടിവന്നതിലണ്ട്' എന്റെറ മനസ്സു" നിലകാ
ഇതെ വലയുന്നതു്. പരോപകാടരിന്നായിടട
ലലഭതെ ഈ ശഭീരം മറെറ്ിനണ്ട്! സജജനോ
പൃതിക്ക് എന്റ വശവക വല്ലതുര്നോ? സ
തതഇക്കളേ സം തുഘ്ൃരക്കവാന് കഴിയില്ലത്തേ ഈര
ീിതത്തേ നോക്േയോം റ മനസ്സ് ൧൭
ഞ്ഞു തകരുംപേലൈയായിരടിരന്നും സനം എ
അാന്ും സരിഷമിക്കുന്നതു കാണ്ടമ്പോറം അവ
൭ സന്തോയിപ്പിക്കന്നതിനന' ശതിില്ലാതെ
മാദി നില്േ്ിരുന്ന എനിക്ക് ഇത ഗജ)
പിത്തില് എങ്ങിനെ ചലികതിഭിക്കുലാന്
കഴിയം! എന്താണ്ട് ഒര ഭഭിരനേറ അവസ്ഥയെ
നന് തോര് ഒന്നു ഭേദനം. ഒരിനഴിത്തീ
പൻ എന്നത്തു ക്യോം പറഞാലും ആരോ
മുണ്ടോ ചെവിക്കൊള്ളുന്ന. കാഴ്ാലോചനതതില്
ഭിന്ന യാനം സ്ഥാനം നല കഴമാ! അവനെ
കാണുന്നത് ബന്ധജനമ്തിന്നെരുവല്ലയേമയാണ്ട്..
അടുപ്പിക്കാന് തന്ോ സന്തോഷമില്ലതിടിക്കേ അ
വ൭൯൨െറ വാക്ഷേണ്ടോ ബന്ധുജനം കൈക്കൊള്ളുന്നു!
ചാര്ച്ചകാമം വ്്ക്കാരുമെല്ലാം അകന്നു" അവ
വ
ആ" ജീവിതം ര്രററവും ടൂര് രമായിക്തീരുന്നു.. ക്രടെ
പ്രിറപ്പാേ ജീപിതാശന്നുമയം അവനില്നി
അ" വിടുകയില്ലതാന്ദം ജീവിതരിന്നു വേണ്ടി
അവന്ന് കുമ്മങ്ങട്ടില് ഫ്ന
[ലേ ്തമമല്ലേമസ്ഥാനങ്ങ
ിലൊന്നും ഒടിദ൫൯ ഒന്നു എത്ജി നോക്കുവാന്
പോലവേ ആളല്ല അധമസ്മാനത്ടിലേ അവ
ന നിലയുള്ള. ജീവിതാശയേ എഎങ്ങിനെയെങ്കി
ചം തൃപ്പിപ്പെടതതണമെ്കില് ഒടിജന്ന് നീ ചസ്ഥ
ത്തക്ക്: ഇറാങ്ങന്റിവരുന്നു, അവിടെ ഇപൈ
ഭന്നതോടുകരടി അധമസഫേചധ്റംകൊണ്ട് അ
ഖന൨െറശീലം തനിയേ ദിക്ന്നു. അവന്നുകൂള അ
നറ്റ് അപ്പോം അടിയോടെ പിഴ ുവിഴന്നു. സ
൭, അപഫ്ഫസ്വയേനയിട്ട്ട്' പിന്നെ അവന്റ
രിലം ഉല്ചസ്ഥനറാ വദണിരുന്നവന് അവിടെ
നിന്നു താഴേവീണ്ട്' തേജേഫ്നനാകി നീ ചവ്ൃത്ത
നാ്ിന ക്കുന്നതു കാന്ദേമ്പോം അതു'ജനനസാമാന്പയ
ത്തിനു" നല്ലെറ പരിഫാസ്വിസയമാണ്ട്, അഃ
നെയള്ള രി ന്റ മനസ്സില് ഒരുല്ലേജിലും ശേ
ിക്കമോ പ്രകാശം? മനസ്സു തന് ഴി മങ്കി
അവന്െറ ജീവിതം അന്ധകാരത്തിലായി മടി രും.
്രിന്നയെളേ വഴിച്ചെന്ദയായിലലീ ജം അവന്
ആകിമൈന്തും അവനില് കാണിക്കാം, ആയ് ശന
കറം ചെയ്താലും അതെല്ലോ ചുമക്ക് അവ
രഓണ്ട്ം എല്ലഃറഠിലും തലതു്ിിരിക്കമാതരമേ
നി
അവന്നു" ചെയ്യാവുളു. ഇതിലധികം ഏന്തുവി
പ്ര്താണു" മനുഷ്യജീവിരുത്മിന്നു വേണ്ടത്. അ
ഫോം ഇര ഒിഭേറു' എത്രഭയാനുകമായ ദുവ
സ്ഥ! എന്നാലും എന്െറ തോഴ ഭംലനിക്ക് വേ
റെയുമുന്ൈരോശ്വസ € വിക്ക നാശം വന്നാലും 2,
രാജ്യങ്ങളില് ഞാന് ഇപ്പോ. ഭഭിദനായിട്ടില്ലം
പുഭഭജിന്െറ ണ്ടു വിയ ധനങ്ങളണ്ട് ഭോജ്യം
തവും. സമ്പല്കാചത്തെന്നപപേോലെ ഈ വിചല്
കാലത്തും എന്െറ ഭവ്യ എനിക്ക വശ്യയമയിത്ത
ന്നെ വറി ക്കുന്നുണ്ട്, സുഖഖത്തി ലെന്നപ്പേലെ ദല
തിലും അഞ്ജ്" ൫െെറ ഉത്തമഖന്ധവായി നി
പയം ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങിനെ ണ്ടു ധനങ്ങാം എ
നിക്കിപ്പോഴണ്ടാിടിഴക്കേ ഞന് എങ്ങിനെ ഒരി
നകം. ൭൫ ഭാം എറ തോയം ജീ
പിച്ചിരികകന്നതുവടേകകം മടിലയറ്നിന്്' എന്നെ
പീഡിപ്പിക്കാന് കഴികയില്ല. ലേകത്തില് എ
ന്തോന്നോണ്ട് മന്ഷ്യന്നു* നേഭാവരുല്ലുതതതായുമ്ള.
തു്! നഷ്ലധനന്നു" പിസസീട" ധനവനോയിക്രുടെന്നു
ഏതുണ്ടു വിധി? അതുകൊണ്ട് ,, ന്െറ ഈ
താല് കാലിക വിഷമം കരയ: അമ്ങു ഒട്ടം പ
ടം ന്നരാശ്യം, കൊല്ലാ ആയര്
പ്രടൈയുകള സ്ഥി തിക്ടിട്ടാണട' മനന അങ്ങയേ!
ഭ* എന്തോ ചിലതു് പറഞ്ഞുപേഷേള്."
തനിക്കു ദുരെ ചരത്യന് ഇപ്രകാരം
മൈത്രേയ മയില് പെട്ടെന്ന” പിന്വലിച്ചു അ
ികകമിമങ്ങലംക്ക് വീഴു, വരുക അദ്ദേമോതനിന്ന് ൫
അമൊണ്ട്ട* വാ, പ്ൃഹദേവതകംമെല്ലു അദ്ദേഫം
ബലീ്ൃകിക്കഴിഞ്ഞു. ചിന്നീടക്ക കമമതറം്ട" നേരം
വൈകുന്നതു കണ്ടിട്ട് അദദേഫം തന്റ ലുഖപ്രസ്തം
ത്തെ ഉടന് നിത്തിയളു്. അനന്തരം, വീ ഥിയില്ചെ
അ മ്ര്േകമംക്ക്” ബഭി നടതതിവരുവാന് ചാരുത്തന്
മൈത്രേഷനോടു പാരു, തനിക്കു” അതു കഴികയി
മലന്നു പി൯മപകയാണ്ട'ആ റമണന് െയ്തും
ഇത്രയെല്ലാം ആരാധിച്ചിട്ടം മട്ടും പ്രസാിക്ഷാതിരിക്കു
യു ഇനിയെന്തിനു പൂരിക്കുന്നുവെ
ണ്ട് അ: ദുഹത്മിെറ ഇട്ഞേ ചോദ്യം, അതിന്ന്:
ചാരുയത്തന്െറ മവപ്പടിയാരിതു്,
1 എന്റ ഇഗ്ദൈവതങ്ങറം എന്നെ സംബ
(യിച്ച് എന്തു കുന്നവെന്നു എനിക്ക് നോക്കണ്ട
ജില്ല. എന്െറ ധമ്മര്മേളതോ അതു് ഞാന് നടപ്വ
പൃഗുസ്ഥനയേ എന്നിക്ക് ഇരവക ആറനികകമ്മങറം
ധിച്ചുകൂടാത്തവയാണ്ട്. ദൈവ പിതുക്
ലിം ല്വാദ്മണോടടം കഴപ്ലടവനാണ്ട് മനുഷ്യന്
യെ കുടം അവന് ശരിക്കു വ്റുകതുന്നെ [6
ദിണോയേ സ്ത്രി മുഴുവന് മന്്ണു ന്പല്ല മൈത്ത
സ്ലം ണ്ടാഷിട്ടക്ളത്. ആ _ വിവിധൃഷ്ടികളെ
ക്കാണ്ടു് നാം ഇങ്ങിനെ ജീിക്കുമാറായി. അതി
വാണു" നമുക്കു കദൈധത്തോടുള്ള കപ്പ്. നമ്മു
ദും പിതുജനം പമ്പേയോ പ്രതിക്കു കണ്ടോണ്ട്.
14
്രഫമണനോടു നമുക്ക കുടം വിഭ്യാപ്രകാശനത്തേ
സംബന്ധി പ്ൃതാണ്ട്. അവരുടെ നിരന്തേരപരിന്തരമമി
ല്ാതിരുന്നാല് ലേകേകാദ്ു്കില് നാം തീരെ അജതദ്മാ
യേക്കം, നമ്മുടെ മനസ്സിന്നു വേണ്ടുന്ന വക മുഴവന്
നമുക്കു തത്തു വിച്വാന്മാരാണ്ട്.. അവര് നമക്ക ത
ന്നതുപോലെ അത്ര അനര്ഘവ്യം സ്രേയസ്സുമായ ധന%
വേറെ കിട്ടവാില്ല. അതുകൊണ്ടാണു ആ ഡ്രഡമജ്െ
തമോ നമുക്കണ്ടോഷിടിക്കുന്ന കടം, കടം വീട്ടുന്നതി
ണ്ടോ പ്രതിപാഭലപ്ു" മവതക്കേട്് എനിക
കം ഞമാന് വിധി പോഷെ വീ്നതല്ലതെ അവഴില്
തിന്ന് വല്ലതും കിടന്നതിന്മ" ലേയാ കൈകൂലി
കൊടകന്നരുല്ലാ ൬൭൨൨ ഇര ആരാധന.
ര പ്പി കേടും
പേലെ രതി. മര്നേിചാ്ങളും ത
ക്ഴഗ്ഞുകിടന്നു. കണ്ണൂമികില് കാണ്ടന്ന യരപമെന്ന
പവിപഭീരു
മായിട്ടാണ്ട്” തെറ കണ്ണിന്നും കരളിന്നുമള്ള ക:
ല്ലാമെന്നു" ആ. ചാര്ത്തേവിടൂഷകന് വിചഭിച്ചും ആ
മുണ്ടായി. രജവ കാമലോഭാന്ധനാകകൊണ്ടു"
വട
ിന്മണ്ടായ അനാഥതിത്ത മൂര്്ൃത്തദ്മാര് പെരുകി
ലന്നു ഭാതരികാലം ആ നഗരത്തില് സുജനമ്തിന്ന്* സ
ബോയോഗ്യമല്ല? യിട്ടു. രക്ഷിജനമ്കിനെറ മു
ബ്വില്ത്തന്നെ, പക്ഷേ, അവരുടെ കരട്ടുകെട്ടോടുക്രടിത്ത
ന്നെ സാധുജന്പീഡനം അവിടെ സാധാരണമായി ത്തീ
നിക്കുന്നു! തവളയെ പിടിക്കുവാന് സറ്റും കതി
്രയേമ്പോഠം അതിന്നിടയില് കരു ഹ്ല്ി ചൊന്നു ചടം
പേമേദധയാണ്" കമേചാഭികളായ മൂഭത്തക്കം സ്വ
(വിഹാരം ചെയ്യവേ ഇർനിശമേഖത്തില് താന്
ഗീതി ചെ്ുന്നതെന്നു കരുതി വിദൂഷകനായ മൈത്രേ
യന് മഴതുപൂജയ്ക്യായി വേറെ ആരെങ്കിലും പോകട്ടെ
െന്നുപയ തനിക്കു അത്" വയയയയനതം പറഞ്ഞു് മാറി നി
അ, എന്നാല് തോഴര് ബല്ധി ലകവാന് വീഥികിലേക്ക
പേകേയാണെങ്കില് ഈ സമരല്് അത് അരുതെന്നു
ടുക്ുവാന് അദ്ദേഫം നേ്ഷിനി്യും ചെയ്ത. അ
പ്പം ചാരുത മന് സ്വരം അല്പം പരുഷമായിപ്പുക
കയാണുണ്ടായത്.
മൈത്രേയ, അതുമിതും പറയു ശിച്ചുനിദ്ം
തെ യഥാമാഖം കായം നടത്തു. ഭയമണ്ടെതില് ടേനി
ഭക്രൂി വിളക്കെടുത്തുകൊണ്ടു” പേയം ഞാന്,
സന്ധ്യവേന്മനാനന്തരം ഖ്ദനം അടത്മടടേ.
മമത്രേയന് പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല. അദ്ദേ
൧ പിചടികയയേ മേനികേ വിളിക്കവനേം വിള
കെടുക്കവാനുമമയി അകത്തേക്കു പോയി. സുഷ്യ൯ അ
നി
സ്ൂമിക്കുമ്ൊഴെക്കും ഗരഫാദവാഭ്തില്നിന്നു' തനിയേ
(വെളിയില് ചെല്ലുവാന് വിശ്രുതമായ ഉജ്ജയിനിനഗര
ഞില് പലക മുര്ഭരണംകൊഞ്ടു് ആ സാധുവിന്ന്
പേടികോണ്ടിവന്നും
പരലകനെറ സ്യൃലേനമി സംസ്ഥാനകന് എ
ന്നൊരു അപ്യത്രനായ രാജാവു" ഭ്വയടെ പ്രി
ഭി നനഭവ്റി ഈ സ്യാഖനെ തലയില് കേറി വെ
ച്ചിദിക്കെയാണ്ട്.. സംസ്ഥാനകന് ഏന്ദൊന്ു ചെയ്യാലും
അതിനെപ്പററി യെന്നും ചോദ്യയമേയില്ലം ആ ദര്ഭ
യുടെ ചേഷ്ണിതങ്ങളൊക്കെയും ഭാജ്ഞിക്കെന്ന പോലെ രാ
ജാവിന്നും നറും കെടതുകാവാരാണ്ട്, ഇരയോളെ
കൊണ്ട്ട് തനറെറ നട്ടിന്നുള്ള, ബാധ ൬. ഡഘോരമ
'അറിയുവന് ആ കാമാന്ധനായ രജായിന്ന് കഴി
ജില്ല, സം സ്ഥാനകടന്റ ഏതു കമ്മഭത്തയും ജേപ്രിത
ക്മിന്നുവേണ്ടി ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര് പ്രശംസിക്ഷമാറായി.,
കലം, ശീലംം രൂപം എന്നീ മുന്നിലും ഭജേത്വത്തിനറെറ
നിഴല്ചോംലമില്ലാത്ത നീചനാണ്" ആ ടോജസ്വാലന്,
ര്ിചാരം, ശൂര? ലാരം; വിൂതഭാാണം ഇയു മൂന്ന
കുണ്ടായാല് ഭഭാദേക്് മനഷ്യപിശാചമകവാന് വേറെ
എന്തുവേണം! ഇങ്ങിനെ പൈശാഷികറ്ൃത്മനയേ സ
സ്ഥാനുകന് നാട്ടോക്േവക്കം ഉ ്പേഗാഭിയായിത്തീന്ര,
'പിശാചിന്ന് ഇഷ്ടം പോലെപ്പണധും,യ തോന്നുംപേ
(ചെ അധികാരയയമുണ്ടായാല് ന്തേ പിന്നത്തെ കഥ
തനെറ ശരീരത്തെ ആയം വിലയേറിയ വസ്ത്രാണ
ന
അദംകൊണ്ടു്' നിറയയചമെടിലും അവയ" ആ അപി
ചിതനോടു" ഇ്നക്കമില്ലായ്കയാല് അവയെല്ലാം അയാ
ഭി താവമാറായിട്ടാണു' കിടക്കുക, ഭാജേചിതമായി
നാഗരികതയില് ഇതിഫാസ ഞനെപ്പേോലെ ആയാ
ക്കൊണ്ട് സംഭഷേണംചെട്റിക്കുവാന് രാജാവു പണി
പ്പെട്ടതിന്െറ ഫലമായി, *കന്തീപു്രോവിനായകേ?
തിജാനംകൊണ്ട് ഭയാൂടെ നീചഭാഷ അയ്യന്തം
ിൂതമാജി. ഭാജസ്യടലനെന്ന നിലയം; തനി
കൂന്നതസ്ഥാനത്തെ നീ ചകമ്മത്തില്ക്ടേടിയം നീചസം
ഘി തക്ര്ിയുമാണ്' അനുമവിക്കുന്നതിന്നു' ആയം
(൭ സമുണ്ടായതു". ഇങ്ങിനെയുള്ള ദുശ്ചഭിതനെക്കൊ
ഒ നാട്ടേകാദധം പെവരികെടടം അട്ടിലര നല്ല
തൊക്കേയും ആയഠംക്ക വേണം. അതി വെറ ലേ
ക്ഞിന്നര്യി എതു ക:
പരഫാടികകന്നേരിന്ന്' ്രട്ടകാടേടടേഷടി വീഥിതേവം സ
വരിക്കുന്ന ഇര പിശാചിനെ കണ്ട് സാധനം അർ
ക്ഷിതരായി പരിയച്ചു" പേടിച്ചു വചമാറായിം
ജനചീഡകനാഷി നടക്കുന്ന സസ്ഥോനകന് ഒരു
നാഠം വസന്തസേനമയ കണ്ട് കാമാതുരനായി. ഓഗ
സെോഗ്യനിധിതായ ലസധനനസേന അസ്പറ്േശമായ
പശീലവരിഷ്യാന് ലടേ്ിനിക്ക് സരിശേഷമ
ല അലംകോമടയി വിളികൊളുന്നു, ജനിച്ചതു് ഗണിക
ക
ി
ഭായിട്ടാേജിപും ആ മനസ്വിനി വടിക്കുന്നത് സു
യിട്ടുണ്ട്. ആന്ുപൂര്വ്വികമമയള്ള നേട്ടം കൊണ്ടു"
ോവിത്തവതിയണ്ട് വസന്മര്സനം ഗണികകലവയ
തിക്കു" ആ ശുമമതിയുടെ ഹൃദയത്തില് ഇടംകിട്ടിയില്ല.
രി്യമായ ചാരിത്്യത്തേ തപ്പുേയ പിന്നു വേണ്ടി
പിലയയ്നതു് വപ ആത്മല്രോലാമണൈന്നു അ
പം അറിഞ്ഞും ഒഭിർരയായ ചണ്ഡാലിനിയോമംപോം
ലും ധനികയയേ ഗണിക മാജനതയില് സ്ഥാ
നമില്ലെ്ന് അവാം ശരി്ാജി കണ്ടും ധനവും
സ്നേന്ദേള്യലും ഐഞ്ച കണ്ടാലും കര്യം തന്നെ. ഗ
ണിക പൂവയങ്േര്മ്ളം കാമിക്കന്നത്
അവളിലുള്ള സെരയല്യയത്തേ പാനം ചെയ്യുവാനാ
ഇല്ലം സെർയ്യദ്യസാസ്യപ്രകശനമടിന്ു” അവ
രം" മനോവാക്കായങ്ങളാല് എത്രയെത 63൮
അറം എത്രെത്രപേരുടെ മ്പി മാറിമറിയെടുക്കേ
പരന്നു! എത്രയെല്ലാം പ്രയതിച്ചാലം ആ സെന
ഭം ഒടുക്കം കെടുകരുന്നെ ചെയ്തും, അപപ്പോറം ആതുക്ട
ഭവണം അവരം! സെരന്ല്യത്തില്നനിന്നു പണമുണ്ടം
ക്കാം എന്നാല്, പണായിന്നു വ്യാ സെന്ദേ്യമ്ടം
ജീവിതയിഗുഷിയാണ സധഗസ്സിന്നും ആ
ധംമൊന്നും അതുതന്നേയാ്ട്' അക്ഷയമഫാധനമെന്നും
ആ സധ്ിക്ക് ബേധമുണ്ടാതി, ഗണിക്േത്കി മ
ഭഥാജനതയാല് നി യിതമാണെന്നുവെച്ചു" അവഠം അതു്
കൈക്കൊണ്ടില്ല, സെരയത്താല് പണം പെരുക്ക
39
ലാന് നോക്കാതെ സെൌശീല്യത്താല് ഗുണം വള
പരന് അവരം ഒബി. പൊന്നിന്! മണംക്ൂടി;
പോലെയായി അപ്പോം വസന്സേനയുടെ ജീധിതം.
ആ ശീലസ്ഖന്നയായ ചാദ്മഗി ഉജ്ജയിനിയിലേ ദി
്ൃവിഭൂഷണമെന്ന' പികീമ്ടിതയാകയും ചെയ്ത
പ്ൂദികധനമത്തെ ആ ഉദാചേഭിതയാം ബച്ഹാഭന
കുദ്യ്ങംക്യേം സാധന സംഭക്ഷണേ്ിന്നായം വിനി
ജേനിച്ചുകൊണ്ട് പദ്യപി യശസ്സു വളത്തിവന്നു, ആ
കൂജോലയശോഭീപം ട്വ വം മൈയിലുമള കൊണ്ടു
ചിഭസറ്ങാക്ക് അവര ഒ്ാപഷായി. എന്നാല്
ആന്മട്രേഫോം ജീവി തധമാമയി കൈയേറാ റഷ്യപപി
ശരച്ചിന്നു' എങ്ജ വയ്യ ചെല്ലാന്! സംസ്ഥാനകെറ
കളീപ്ച ആ സമഗുയി, പററി, സര്വോപം
ങ്ങളും പ്രയോഗിച്ചിട്ടും ആ ടോഴസ്യൂേന്നു' അവളെ
പശഗയമ്വാന് കഥിഞ്ഞില്ല.. യയയംകഴ് ആറ കഃ
അ പണംകൊണ്ടുമള ശമരിച്വൽ മൃദുവും ഷൂഭവുമാ
എല്ലാ വഴികളി കഴിയം പ്രയോഗില്ലിട്ടം അത
അം ആ സ്യ്രതയുടെ മുയധില് ചെലവായി ല്ലി. എന്ന
കമമേചോടിതനായേ സംസ്ഥാനകന്ന് തെറ നസ്സ് അ
പളില്നിന്നു* പിന്വലിക്കുവാന് കഴിഞ്ഞതുമില്ല
്ര്മേണമഫാവ്ൃക്ഷമ്കില് നിന്നു" ഉണങ്ങികൊ
ഭി്തുവിണ ഇലധകഠം ആ നഗരത്തിലും സുലമായേണ്ടു.
അതതില് പലതും ചോരറിന്നുവേണ്ടി സംസ്ഥാനക്ടനേയം
പാരിച്ചേറ്ര നില്ലടടി. വിടനെന്ന പേരോടുകൂടി ഒരു
ബ്രഹ്മണന് ആ രാജസ്യര്ലനെറ സേവകനായുണ്ടു്.
സംസ്ഥാനകനറെറ രാരി ബരത്വാക്ടില് ആയോണ്ട് മു.
സഫായി, അവരിജവരും ചേറി. വസന്തസേന
ജെ വഞ്ചിച്ചു പാട്ടിലമക്കുവം൯ കേപ്പിട്ടിറങ്ങി, സം
ഭി കകമമങ്ങഥം കഴി വിരനദിക്കായി പടി
ക്കി വന്ന് ഏകയായി. വീഥിയെ നോക്കികൊണ്ടു നി
ഭൂംഭവ ആ അനവല്യംഗിഭ്കായ കതേഭയേ ഇവര് പെട്ടെ
അ" ചെന്നു വദയും ഏയു ഫിംസവൂകം തയാറായി നി
തന്ന ആ റൂശധസന്മാടേ ക്ട് ആ അധലമോലിക
ിഗ്നഭയി എങ്ങോട്ടെനനില്ലേത ുററിപ്പംഞ്ഞു. ൫
ഭന്ിയുടെ പുറപ്പാടില് ന്ന അ നഗരം മുഴുവന് അ
ലിഭത്തെ രാജാഗമിനെറ ഡ്ലൂയംപോലെ കടുതായി
ഇയന്നുകഴിായും അപ്പത്തെ വിജനതയാല് ആ അ
്ഥകാരത്തിനറെറ ഭയങ്കതേ പിടിച്ചും വീകളി
ലെല്ലാം പടി അടച്ഛുകഴി്ഞു. കളെല്ലാം നി
ചൂ യ വഴി. വിരി യ
കോംകകന്നയുമില്ലം ആ പവം എ ചിയ!
പ്രേനകഷരം പിന്തുംന്ര പരത്ഞതയവരുയോം അവാം മം
ഒ നിവ്യ നി ിനിക്കു" ആ വിഥി്കിന്
ചുറിച്ചുററി കാടുകതന്നെ വേണ്ടിവന്നും നിലവി
പസസന്തസേനേം നീഡ്യ് " എന്നു് വിളിച്ചുകൊണ്ട് സം
സ്ഥനേക൯ വി സേമമേതം അവുടെ പിന്നംലെതന്നെ
യുണ്ട്.
നീ ഇങ്ങിനെ കിരുച്ഛഴറികൊണ്' ഒിപ്പാഞ്ഞു
മണ്ടുന്നതു' എന്തിഅമാ,! നീ! എ്തിന്നിക്കിനെ പേടിക്ക്
അ! നിന്നെ തോ കൊല്ലാനല്ല വരുന്നത്. ഈ കാമ
ച്ചംട് എനിക്കു” ഇന്നി സഘികാന് വയ. അതു് എ
ഭിടഞ്ഞെഭിപപാലു എ മനസ്സു തകക്ുന്നു. തീയിലി$
മത്തിപോലെയാണു കിടന്നു പൊടിയുന്നത്. അ
ുംകാണ്ടാണ് ഞാന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നതു് നിന്നെ
കൊല്ലനേല്ല. നരിയെ ക്ൂററന്നായ്യരളേന്നപോലെ നി
നനെ കഴിച്ചുകൊല്ലവാനുല്ല തെക്ം വരുന്നതു. ആട
ഒണ് തോര എന്ന് നിനക്ക് അറിയു കരയോ! ഏറ
ലല നീ ഇപ്പം കട്ടിരിക്കന്നതു്! അതു തിഭിച്ചു
തത നീ മണികിങിണികിക്ധവേ ഇങ്ങിനെ ഒ3
ഭിപ്പംഞ്ഞാല് ഞന് നിന വിടുമോ!"
ഇണിനെയോകോന്നു പറ്തുകൊണ്ടോണ' സം
സ്ഥാനകന്െറ പോക്കു", പിടിക്കുവാൻ വരുന്ന പുദ്പിയ
ടെ മുമ്പില് പേടമാനെന്നപ്പേചെ വസന്നസേന ഭീത
രാതി മുന്നു, സ്ഭ ഷി യായേ ആ സവ്വാംഗ
സൂന്ികു" മനറ്സുഭയുന്ന അപ്പഴേ മത്തെ പേടികില്
തില് തന്െറ സെരകമാഴ്ചത്തെക്കറിച്ചുഭണ്ടം ചിന്ത വ
പമ! എന്നാലും, ആ വൃത്യകലകശല അണ
വിതമായ മുദൃമപര്ജമം പെകിപ്പെംകി വെച്ഛുമെ
ആ' മടടന്നതു ആ ബ്രാശേണവിന്ന” ഏററലും മേനീ
യമായിം ഇയ്്കിടെയുണ്ടകേന്ന അവഭൂടെ തിരിണ്ു
നോക്ക" സഭമ്മഷോേനമായ ചടുഖക്ഷമാധിട്ടാണു വിഭ
അ തോന്നിയത്.
ഗരുഡനെ കണ്ടു പേടിച്ച പെണ്പായിനെ
പ്പോലെ എടോ! വചന്തസേനേം ഒര ഉതക്കില് ൬൨
ലീം നീ ഇങ്ങിനെ കുതിച്ചുചാടി യോടന്നതുകെ
അനക്ക് എവി ടെയണ്ടാകം രക്ഷ! വേഗംകൊണ്ടു' വര്യയ
മുദ്യനാണു" ഞാന് എന്നു നിനക്ക്' ഒന്നു കാണേണമെ
ണ്ടോ? ഒരേ ചാട്ടംകെ്ടടതന്നെ നിന്നെ പിടിക്ക
ലാന് എനിക്കില്ലാ പ്രസം."
ലിടന്െറ ഇ വാക്ക കേട്ടപ്പോ വസന്താസന
യുടെ മയം ഒന്നുകൂടി വളറ്ം അവാം തറ പരിജന
മെ ഓരോയമ്മരേയോയി വിടിച്ചുനോക്കി. വീട്ടില്
നിന്നു" അവറം കുറെയേറെ അകലൊയയിപ്പോയിരിക്ക
അം പരിഭനങ്ങറം എങ്ങിനെ അവളുടെ വിളി കോം
ക്ഷം ഒയവിവശയായ അവം അവിടെ അഡരന്നു നി
ഭി.
നിലവിളിക്ക്! നിലവിളിക്ക്! സവരെയും ഉറ
കക്കെയറക്കെ വിഴിക്ക്*! നിന്നെ രക്ഷിക്കുവാന് ആരാണ
വന്നതെന്നു കാണട്ടെ. ഭാജസ്യാലനമയ ഈ എ,
ന്നേ" സ്വദ്ലുമരിലേ ഭൂമിയി അരുന്ടെതില്
൭ മേയന്നിയേ
പിടിച്ചു വിച്ച് നി
ന്നെ ഞന് മണ്ണിലിട്ടിഴയം"__എന്നു ലിലച്ചുകൊണ്ട്
സസ്ഥോനകന് അവളുടെ അഭികെ എ്ലത്തിക്കഴ।ഞ്ഞും
പ്പം വിടനം.
പിന് എടോ, വസന്തസേനേം തേങങളുടെ ദുഡ്ധില്
നീ എത്ര നേരം എവിടെയെല്ലം ഭാടിയാലം
കഷ കിട്ടുമെന്ന വിചമഭിക്ണ്ടാം െ്ങറാക്കു കീ
ടെ ്ന്നതാന്ു നിനക്ക്” ഖേ ക്ഷേ. ഇമുംകളളി
്തണ്ടുപേല മൃദുമുകോമമുമായ ശരീരത്തെ നീ
എന്തിന്നിങ്ങിനെ ഉലയുന്ന! മിന്ക്തു" ചൊകുന്നു
ചെന്താമപോലെ മേഫോനമായ ഇര മൂദ്പാമങ്ങ
ളെ ക്രത്ത കട്പുകളില് ഇങ്ങിനെ ഇടപന് വിട്ട
അതെന്നിന്ന് ₹ കാമുകടനതതിന്നു' സാനന്ം ൮3
നി? ഈ അയി
ം! സമംകൊണ്ടുതന്നെ
നീ ഞാംക്ഴ വശഗയാകയാണ്ട്' നല്ലി. ആ
രെയും ഒന്നുകൊണ്ടും പേഴിക്കാത്തവനാണ്ട്' ഈര
ഞാന് എന്നു' നി അറി ഞ്ഞിട്ടില്ലയോ? അപകൃത്വ
കൂടില് സ്വ്ൂന്ദവിഷാരംചെയുക എനിക്ക" വ
ലിഷ രസമാണ്, രാത്രികാലേത്തു ഡോഭകഠമംചെ
തുക എനിക്ക സുപടിചിതവുമാണട്ം ഏതെല്ലാം
കടടംകൈകളില് രന് ഏ്റെട്ടിട്ടണ്ടുന്നു നി ഒര
പ്പെണ്ണാകയാല് ഞാന് പറയന്നിബ്യന്നയള്ളു.
അതന്നെയല്ലം ഇൻ വീഥിയിന്വെച്ചു' ഞാന് അ
തു പറയുന്നത് , പക്ഷേ ഭക്കിജനം കേഠംകമൈന്നു
വന്നേക്കാം അതുകൊണ്ടു ഘോരകമാത്തിന്ന'
ഇടയ മമോതെം മൃദുവാക്കൊണ്ടുതുന്നെ നി മണ
അയേ എന്നു നാന് പുുക്കിപ്പറഞ്ഞുകൊള്ളു.
അം നല്ലതു പറഞ്ഞിട്ട് അതു കൈക്കെള്ളതിര
പ്രാരുദ്യം വളന്ര് മോസധായിന്തി റിറാല്, പിന്നെം
എന്തുചെയ്യുവടനും ഒം മടിക്കില്ല: ഇതാ;
ച്ചു കരിയ വാം കൈയില് ഏന്തി ക്കൊണ്ടാണ്
തിട്ട ചെയ്യന്ന ഇത സാന്ത്വനം, വെവതേ
ഇടഞ്ഞുനിന്നു നധിക്കേണ്ടം.?
ലിടന്െറ ഈ & ഘാരവോക്യേത്തെ സംസ്ഥാനകന്
അതേവിധംതണ്നെ പിന്തുടന്ര, ക്രത്മുത്ത തിളജങന്ന
ി
പോം ആ ഉഷ്ണനും നീട്ടികകാണിച്ച. അകഷല്യം ചെയ്യ
൨൭൯ ഒട്ടം മടിക്കാത്തവാണ്ട് അവരെന്ന് വസന്ത
യ് അറിയാം. അവരുടെ അനുനയംപോലും ഏത
റവും യംകരമാിട്ടാണിടിക്കുന്നത്. ഇ വ്ൃഃഡ്വവ
ൂത്തില്നിന്നു" ആ മശ്ധ എങ്ങിനെ രക്ഷപ്പെടും ൪
അച്ചേലെ കരം
വംക്ക" പി൯വലിക്കാവേരല്ലല്ലൊ. കുറച്ചു!
ുദാഷണംകൊണ്ടു' അവേ അഭക്കിനിീട്ട്, അതി
എനിക തിക്കാം ഉ ളി പേറി
പ്ലിക്കന്നത്ം കലശീലസദ്പന്നന്മരോയ പുരഷശ്േഷ്യ
ന്മാരുടെ ഒരമാഴ്യം കൊണ്ട് മപിവിച്ചപോരുന്ന ഒര
വേശ്യമകലജതേയണേല്ലെം ഞാനം?" എന്നു് സാമര്ല്ല
മ്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടു? വസന്തസേന അവിടെ നിന്ന്,
അവാം പരഞ്മതിനന്െറ യഥോതിവ്ലം ആ വിടബ്രോഫമണ
അപോലും ഗരാഡ്യമകില്ല. വേശ്യകളാരും കുലത്തെ
൭ ശീചത്തെയൊ അല്ലാ ധനമ്തെ മത്രമാണ് നോക്ക
കം തന്റ ജീവിതം അമ്ങിന്നെയല്ലാ എന്നും, കലശീ
ച്വാന്മരോയ മഫാതമാക്ഷാം എല്ലവേകും ഭക്ഷ കന്മാോ
കയാല് തന്ദം അവരുടെ ഭക്ഷമില് വളുരന്നെ സുവൃത്ത
ലാണെന്നുമുക്മ ആതില്ലാം നല്ലനല്ല പുഷന്മാടെക്കൊ
ആ" അക്കിനെ കഴിഞ്ഞു പമേന്ന ഗജ്ികയഞ്ട് താന്
എന്ന അത്ഥമാണ' അവള്ടെ വക്കില്നിന്ന് 9 ടൽ
മാക്കം മനുസ്സ്ിലക്കിയതക്. ആ ധാരണയോടെ അ
തന്നെയാണു" ഇര അത്റന'" എന്നു" വിടന്
ത്തു. മാരുത്തേ പുസ്ത ിച്ചാല് വേശ്യ
കം ആകം സുപ്രാപ്യയയല്ലേ! എന്നം, വാക്കകം വ
കൂന്നതിന്നുവേണ്ടി ഏതിനെയാന്ട് നിങ്ങാം അ
്ഥിക്കുന്നതു! എനെ ശഭീഭത്യോ ഭൂഷണമ്മേയോ
എന്നു" മറെറേ ചേല്ലേം വസന്തര്സന ഉണ്ടാക്കി.
രിഭന്ം__*സുമലേതതന്നെ കൈയിലുമ്മ പ്പം അതില്
നിന്നു് പുഷ്പരത്തെ അപച്ിക്കുകയെന്നെ! നി
ന്നെത്തന്നെ ഞങ്ങക്ക് കിട്ടിയിരിക്കും നി,
൫൯൨ ഇര നദരണംകെൊണ്യ് നങ്ങാം യ്ൃപ്ിപ്പെ
മോ
പരസന്ത_.* ആത്മപീഡനം ചെയ്യുവാന് ഞന് ശക്ത
ല്ലെന്ന് ആദ്യ൯ അറിയണം. മനസിന" ഇസ്സ
കള് ഞന് ടിക ഭന്കൊണം ചെയ്യു
ഷില്ലം
നിന്റെ യലാമനേനാണ്ട്* മന് എന്ന് നീ മാക്ട
ലീ എന്തെ കാമിക്കയില്ലേ"__എന്നു” കയ്കൊണ്ട്
(അതി ലിഭയ്യ്ച* സംസ്ഥാനകന് മുന്നോട്ട “വന്നു.
ക്ളിപ്പിച്ചെടത്ത തീക്കനല്പോലെയല്ലെ അങ്ങ
യുടെ പ്രതാപം "എന്ന് വസന്തസേന ചെയ്യ പരി
ഫുദസം മൂവാനധയ സംസ്ഥാനകന്നു' അവറം കരുതിയതു
പോലെതന്നെ, പരികീത്തനമായിത്തോന്നി സന്തോ
ത്തോടെ തലി കലുക്കിക്കൊണ്യു മ3ദിനിന്നു, വിടനഃവ
ട്ടു കലശീ ലസയന്നന്മരോയ പരുഷ്രേഷ്യ്മാരുടെ ഒര
റും കൊണ്ടാണ് അന ഉപപജീവിക്കുന്നതെന്ന് വസന്ത
ി
28
സേന പറഞ്ഞതിനെ രഓാലറ്മ്ം സ൦സ്ഥനകനില് അ
വാക്കു അപ്രിജം തോന്നുവാന് തക്കവണ്ണം ആയറംക്ക
.മീലത്തിലെ കല്കിലെ പിഴിലെ വല്ല കറവുമു
ണ്ട എന്നു അവളോടു" ചോദിക്കുവാന് തുട്ങിഷപ്പോ
ണ്ട് തന്െറ ആ സ്വാമിയുടെ കടുത്ത മൂഡാത അഞ്ജു
നല്ലവണ്ണം വെളിപ്പെട്ടത്. *പുരതരൂപം കൈക്കെം
അ വെ മടടതന്നെയണ്ട്" ഇതം? എന്ന്. വിടന്
സദുഡധം പിചാഭി.
കൊണ്ടോയി ആയമേടെ പ്രസംഗ.
എടോ വസന്മസേനേം, സകാമനേ നിരാകരി
കന്നും വേശ്യാവൃത്തിക്ക് ചേറ്ംതാണോ? കലധമമം
കൈവിടുവനോണണ നിറ ഭാവം കാദികളമായി
ഇടപെടാതിരുന്നാൽ വേദ്യക്ക് വല്ല നാട്ടിലും നിലകി
ഭൂമ? വെവം വഴിച്ചെണ്ടപേടലെയ്ലേ നിന്െറ അവ
സ്ഥ. ആകം പ്ര്യേയല്ല നീ! പരണം ആതുതരുന്നു
വേം അവക്ക്" കെട്ട ക്വോ തല്ല നിറ രൂപം!
പ്രിനെന്നോ പ്രിയനെന്ന വേശ്യക്ഷരണ്ടാ ബൈ
ക്രി? പണത്തിലല്ലകേത, കലശീലയ്്പങ്ങളില് ലേധ്ൃ
കെന്തുകായ്യം നീ സ്വന്തം കലധമ്മംപേലെ പ്രവി
ക്ഷേണമെന്നേ തെ്ാം പറയുന്നുള്ളു.
വേശ്ലരധേമാത്തെിച്ച് ഇങ്ങിനെ “വിടന് പറ
തുടങ്ങി പ്പം; ഏററവും അവജമ്മതോടുക്ൂടിയാ
ട് വസന്മസേനന കെട്ടനിന്നതു്. ഒംരേോവക സാന്ത
നവാക്കുകരം ഇഞ്ിനെ തുടര മുന്കൊണ്ടി ന്നാല്
അതിനിടഡ്ല” ഇര കൂരരിരൂട്ടില് വസന്തസേന മറത്ഞുക.
കഞ്ഞേക്കുമോ എന്നു" സംസ്ഥാനകുന്നു ശങ്കയുണ്ടായിം
ി
സവാമി ഇങ്ങിനെ ഒരോന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടുനി
അല് ഇത ഇരുട്ടില് ജവാം മട്ടിച്ചേക്കം. ആ ഒടി
ച്േര്ത്തന്െറ വീടാണ് ഇതാ കാണ്ടന്നതു്. ആ സാ
(തീഥവാലപുത്രനെ കാടിച്ചുകൊണ്ടാണ്ട ഇവള ഈര
പോക്ക്. നമ്മെ പി്അപപ നടത്തിക്കൊണ്ടു" ഇവഥം
ഇര വഴിക്കു തിടിഞ്ഞതു് അതുകൊണ്ടാണു, ഇനി ഇത
പിട്ടിലേക്കു* കടക്കുംമുദ്വേ ഇവളെ നമു പിടിക്കണം."
സസ്മോനകറെറ ഇ അഭിപ്രായം പൃദ്ിയാക;
മമ്പേ വസന്തസേനന മറഞ്ഞുകഴിമടു. ആറ ച
ഭന്റഗരഫമാ്ട് അഭികെ കാ്മന്നരേന്നറിഞ്ഞപ്പം
അവറം അവി ചരഭിതമായുണ്ടകേ ആ പരമാമോഭത്തല്
ഭേമോഞ്ചി തയായി, ഭക്ഷമേറ്റും കാണാതെ ഉൃഴന്നുളറ
ഭവം പെട്ടേന്നു” പ്രിജനസന്നിധിചില് എത്തുകെന്ന
ഗ്യ ണ്ടെ തനിക്കണ്ടോിരിക്കന്നമതുന്നു കണ്ട നെ
അവളു ഉം നിദ്ലേഷം നീങ്ങി. അവറം ദേ ക്ഷണം
കൊണ്ട് അവിടെ പരട്ടിവായിലിന്നിടയില് മറയുകയും
ചെയ്തു
വല മാര അതുരുന്നെ സംസ്ഥാനകന്,
പരറഞ്ഞുപോയി. അതു കഴിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പേേം വ
സന്തസേനയെ അങ്ങു കണ്മോനില്ല. അവരം നമ്മെ ച
തിച്ഛല്ലേം എന്നു വിളിച്ചു പുറത്തുകൊണ്ടു" ആയാരം മ
നോട്ട ചാടിം അവരം ഡവിടെ മളിച്ചുവെന്ന് വിടം
അവിടെയെല്ലാം തെരഞ്ഞു നോകിത്തുട്കി. അതിന്നി
ഭയ്യ, വസനത്തസേന കേംക്ഷവാനോജി ഇങ്ങിനെ പറ
കയുണ്ടായി;
ഐടോ വസന്താസനേ, തങ്ങളെ ചതിക്കു വന്
രീ നോക്കേണ്ടാ, നിനെ പിന്തുടനട കടുപിടിക്കു വാന്
എനിക്ക പ്രയാസമില്ല. കഴിതകാരിന്നിടയില് മിന്നലെ
അപോപപെ നീ ഇപ്പം ഇയട്ടില് മറഞ്ഞിയുന്നാലം
നീ അണ്ിഞ്ഞിട്ടള ഭൂഷണങ്ങലുടെ മായകൂശി്ിതത്മാ
ലും നവമാല്യത്തിനെറ മോഫനസര്തലും
തന്നെ പിടിക്രഴവാന് െങ്ങലംക്ക കഴിവും
അഞങ്ങിനെയനൈങ്കില് മേദ്യേഭൂഷണങ്ങളേയും മാ
ിയേ്ഷാം എന്നു വസസന്താസന നിശ്ധജിച്ചു. മരിയില്
തിന്നു പുഷ് പ്ങളേല്ലമെടുത്ത് അവാം എറിഞ്ഞു കള
ഭു. ആദരണങ്ാരം അിച്ചു" അതെല്ലാം വസ്ത്രത്തില്
പെതിഞ്ബു. പ്രിന്നെ പതുക്കെ വാതില് തുറന്ന് അക
ഭും കഴക്കുവാനാി അവളുടെ ഗൂരമം
ല്ലാത്ത ക്രരിരട്ട്! ആരേം അന്ജനവര്ഷം ചെ
തൂയാണോ ഇതു്! കൊഴ്സകൊഴുത്ത ഇരുറം്ക്് മെയ
ലാം പരളേകയോ!_.എന്നു വിടന് ശങ്ിച്ചു. ആ ഇരട്ട
ക്ഷമ നോട്ടം മുജ്നേപേംസനപോലെ നിഷ് ഫലമഃ
തി അയാം തോന്നി. വസന്തസേനയെ ഈ കരടി
ട്ടില് പരമ കാമെന്നാണ്ട്" ഈ ഷ്ചന്മാര് കജതിയ
എന്നാ ഇനക്രരിട്ുതന്നെ അവദംക ഇപ്പം
ഭക്ഷ നല്കിയിരിക്കുന്നു. "നിബി ഡാസ്മകാരവും വനാ
ഞരളേവും അവയെ ശം പ്രാപിക്കുന്ന യേ്ങാംക്
ആയ്രമ സ്ഥാനമായി നിലകൊട;
യും പേടിപ്പിക്കു അവനേയും പാലെ ക്ഷി്ക്ചവാന്
ഇമ്ടിനനു കഴിവു്ടാല്ലം. വശ്സന്തസേനരയ കാണന്നെ
ി
ഭിന്ന വിടന്റ നേത്ര്ങം ജയ ഇരുട്ടിനെ പിളക്ഷ
പാന് ആവുന്നതും പണിപ്പെട്ടു നേക്കി. പടിവാതിജി
൫൯൨ നിഴലാല് മന്നുക്രടിയും കുടുതതിരുണ്ട താസ്സ്റിവ
അ വസസന്തസേന നില്യുന്നത്. വിടന്ദം സംസ്ഥനക
ജം വീല്ുടഷികൊട്ടടു റിച്ചു മിഴിച്ചു നോകീട്ടം ഇമ
കരം മുവരിയുടഞ്ഞതുപാലെയാമ്ട്' അവക്ക്" അനുഭവ
മൂന്നാം അാധ്യായം,
മൈത്രേയന് മാത്ബഖിക്കാതി, ചാത്തനെ
നിയോഗപ്പകാഭം അകത്ുചെന്നു വിളക്ക് ദേനി
കേടടക്രടി വീഥി ചിലേക്ക പപ്പട. പടിവാതില്
തുറന്നു” അവര് തെരുവിലേക്ക ഇറങ്ങുവംന് തുടങ്ങിയ
കം പിക്കു പെട്ടെന്ന് അണു പോകി, അ
ടെ മറഞ്ഞു നിന്നി തന്ന ഖസന്തസേനം തന്ന അന്യര്
കരണോതിടിക്കുവവന് വേണ്ടി വാസ്്രാഗ്രംകൊണ്ടു' യ വി
കൂക്ക് അണപ്പതാണ്ട്. വാതില് തമ്മിത്തുറന്നപ്പേട
്ടായ കഠറേവഴകാണ്ടാണ്ട്' വികൂക്ക കെട്ടതെന്നു് മൈത്രേ
ലന് വിച്ചാരിച്ചു- സാമന്ങളേടക്രടി വീഥിയിലേ
ക്കിരങ്വാന് ഭദനികയേടടേ പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം വീ
ടം വിളക്ക കത്തിക്മേനോയി അകത്തേക്കു തിരിച്ച,
ലക്കും ആദം. പിന്നലെ വഭഭമല്ലോ എന്ന ധൈതു
ത്തോടേ ആ പരിചാഭിക മടന്തന്നെ പടി കടന്ന് വീ
ി
ീഷിലേക്കു” പോടി. പിളിക്കാതെരുന്നെ പടി തുറന്ന
കിട്ടിയതു് വന്തനതസ്േനയ്് മറെറാരു ഭാഗ്യമായി: ത
നന കണ്ടുപിടിച്ച് സംസ്ഥനേക൯ ലേലം പ്രയോഗിക
വനേ വരികയാണെങ്കില് അപ്പോം ത്തന്നെ ഉറ
കകക വിക്ിച്ച് വദതില് തുറപ്പി ടമെന്നുവെച്പാണ്ട്' അ
രം അവിടെനിന്നിരുന്നതു്, ദൈവഗയ്ാം അത്രയം
മം അവലംക്ക് വേണ്ടിവന്നില്ല. അവാം നിഗ്ഗു്യം അക
ത്തുകടന്നുനോക്കിയപ്പോാം ലംഭത്തന് അവിടെ ദന
മഗ്നനായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതു കണ്ടും അദ്ദേഫത്തിനറെറ
പ്രിന്നില് അവഠം പതുക്കെ ചെന്ന് അടങ്ടി യൊയുങ്ങി
തിന്നും
ചസന്തസേന എവിടെയാണെന്ത് കറ്റ്റുനാസക
ക്കൊണ്ട് വിഭും സംസ്മാനകനും അന്വേഷിച്ചു നി
ഭൂംവേഷാണു ഭമനികയുടെ വരവ്. അവളുടെ മരിധല
ല്നിന്നു സെദ്യം അമ്ളം പരന്ന
താം നല്ല സെൌയരജ്ലത്തിനെറ പുറപ്പാടു
ട്. ഇത്ങ്ങനേഭക്കകയത്ത്." എന്നു അനുമാനി
ച്ചുകൊണ്ട്" വിടന് മുന്നട്ട നീങ്ങി.
അതു തേ നല്ലൊരു മണം ഞാന് കേറംന്നേ
ട്. മുക്കില് ഇരുട്ടുകയറി അടഞ്ഞിരികംകൊണ്ട്
അതു്" താന് കാണ്ടന്നില്ലെന്നയുള " എന്നു വിദഗ്റിത്തം
പ്രലയ്ചിക്കൊണ്ടു' സംസ്ഥാനകനും മുന്നോട്ട ചാടി. അ
രോക്ഷം നിക അവളുടെ അഭികേ ത്തിക
ഞ്ഞു. അവര് ഒരചട്ടേത്തില് ആ പാവത്തിനന്െറ ചൂ
ഒഴലില് ചുററിപ്പിടിച്ചുവചിക്കയം ചെയ്തു. പെട്ടെന്നു
ഞായ ഇര ചരാമര്ശമ്മാല് മനി, ഒട്ടിടം യാതി
ി]
കേത്തന് സ്തൂബ്യയി നിന്നുപോയി. അവറം വസ
അസേനയാണെന്നു ളിച്ചു" അവംക്കുണ്ടായ ഇര. വി
പ്രത്തു" അവറം അര്ഫിക്കുന്നതു തന്നെയെന്നു" വിഭന് മൃ
താത്ഥനാകയണ്ടേ്ായതുു്.
ലിന് തരണീമണിയായ നീ! ഗദ്ടിരന്റ തിമപ്പ
കൊണ്ടല്ലേ ഇൻ ശ്േഷ്ഠയുവാവിനെപ്പോലും നിർ
ച്ചത് പുതുമലര് ചാഭത്തങ്ടുന്ന ഇ നവം ക
ഴചില് ഇങ്ങിനെ കൊട്ടം കൈ ചേകോഴണ്ടിവന്ന
തു നിന്െറ ധിക്കാരത്തിനെറ പാദ്വമാണ്ട്ം
സംസ്ഥാനകന്,._* എടീ തേവടിച്ചി നിന്നെ ,ഞാന്
കത്തവത്തിട്ട് ഭ്തക്കിക്ഷൊല്ലം. നിറ തലയും
മുഴിയം കഴി കൂരന്നലുമേല്ലാം ഒഞാന് പററിപ്പിടി
ച്ചു. നീ ഇനി ശിവനെയും ഫരനേയും
ഭഫന്നേയം വിളിച്ചു് കേണ്ടകരങ്ങ് റിലപിച്ച് മ
റിട്ടുകൊള്ളുക.
ഇതെന്തു കൊടുമയെന്ന് ഒന്നുമറിയാത്ത ദേനിക
പരരിദ്മിച്ചു. ആരാണ്ട് ഇവരെന്നും, എന്താണ്ട് ഇവര്
പ്രറയന്നതെന്നും തന്നോടു" ഇവക്ട കര്യേമെന്തുന്നും
അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത അവറം * എന്തെന്നേണ്ട്' ഈ ചെ
യുന്നത്!" എന്ന് അവഭോടുതന്നെ ചോദിച്ചു. ആശ
രും കേട്ടപ്പേം വസന്തസേന അല്ലല്ലോ ഇവരം എന്നു
സംസ്ഥാനകുന്ന് ശങ്കയണ്ടായി. പിഴിപിട്ട് ചതി പ
ജെന്ന വിടന് ധൈദ്യപ്പെടത്ടികൊണ്ട്' അടു.
ക്പവിലസിനിജാണ്ട് വസ്തസ്േന ലന്ത വിന്നു
അറിയാം. നാട്യത്തില് അവറം സവിശേഷം കശലയാ
ണ്. അരണ്ില് കയറി ആടന്നതില് അവടക്ഷ വിജു
കൂടും. അങ്ങിനെയുള്ള വഠംക്ഷ തരംപേലൈ സ്വം മ
ഫാന് എന്തുണ്ട് പഞ്ിപ്പംട് " അതുകൊണ്ട് ആപ
രാമൃ്ലയടേ ഈ സ്വര തങ്ജാം വര്ജിതരാക
തെന്നു വിടന് കതി,
അപ്പോഴത് വിളക്കേടുക്രടി മൈത്രേയന്റെറ ൮
ഭവ്. കുറേറാച്ചപിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ വിക അദ്ദ
ഫ്രം മെല്ലെമെല്ലെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നും ദീപലും
മൈത്രേയനും കണ്മുയിലമേര്പ്പും സംസ്ഥാനകവിം
മാര് സംഭന്തമട വിഷണ്ണുരമായി. ഭദനികയവേള്ടെ
െട്ടന്നുയന്റ ധൈഷ്്യത്തോടെ സംസ്ഥാനകനെ തള്ള
ഇകററി മുറവിളിയോടെ ടെമത്രേയനെ അണഞ്ഞു. "അ
യ്യോ ആദ്യമമത്രേമം ഇതുഃ എന്നെ ആരോ പിട്ടിച്ചു
പിച്ുകൊണ്ടു പോന്നു" എന്ന് നിക മറയിട്ടു
കേട്ടപ്പേോഠം മൈത്രേയെറ തേജസ്സില് ക്ഷാത്രം കല
൭. അയുതരുതു” എന്നുവിലക്കിക്കെ്ങ” അദ്ദേഹം മു
ന്നോട്ട ചാടി, ചര്ജേത്തന്െറ മന്മിഭ്പോരേത്തില്വെല്ചു
അപലാരണം നടകകേയെ്നോ! സഖാവയ ഈ മൈ
ത്രേയന് ജീവിച്ഛിഭിക്കവെ അതു് സംഭാവ്യയമെന്നോ! മി
രദവസ്ധവായ ആയ യ്്രാവമണറ ജര അതിക്രമത്മാന് ത
ഷനി, അഭമിം വര്ക്കോല് പ്രഫ ഭിച്ചുകൊണ്ടു് വി
ഭന്നേയം സംസ്ഥാനകനേയും തന്െറ മുന്ധില് ഒതുക്കി
ഭിത്തി. ക്ഷമായചേനോടെ വിടന് കൈ ര്പിനി
ല്ലായി. ചാരുമത്തനെറ , പരിചാഭികഴയയണ്ട അന്
കേശിപ്പിച്ചതെന്നറിഞ്ഞു" സംസ്ഥനേകന് സ്വയം വി
പ്്രീഭഷി നിന്നും തന്നെ ആ വസന്തസേന ചതിച്ചു
ചാടിയല്ലം എന്ന അമപംകൊണ്ടു് അപ്പോഴും ആയ
താത്മാവില് മുശ്ഷ്ണിതഭമ കാണായി വന്നുള്ള, എ.
കിം ചമമ്രോവാള് അവക്ക്" അവിടെ ന
ജബേഭാഭയി ആയുധം തി നിലംിവന്നു. വിട
അവ്വട്ടെ വിനീതനായി സന്തവനത്തി്നെേങ്ങി.
മഹംവമണനയ വന് പ്രസാഭിച്ചംലം. ആ
ചാത്തനെ ഭരവഗണിച്ചുകൊന്ടല്പം ഞങ്ഥം ഇ
ഒ വന്നിടുമേത് . ആ മഹാശയന്ന്' ഒട്ടം ആപ്പിയം
ചെടയ്്രണമെന്ന് ഒെങഓം കതതീടടില്ലം ഇരുട്ടില് ജാ
ൂറിമാതെ അങ്ങറംക്ക' ഇങിനെ അംധഭോം പററി പ്പ
ളിഖെന്നയളു.. ചാരഭത്തേറ പരിജനമാണ്ട്' എ
പെട്ടെന്നു തെങ്ജാംക്ക' അറിവാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
അമു" വാന് ക്ഷമിച്ചറചും, ഗരത്താല് ആ്രമിച്ചുവ
അല്ല പ്രമാഭത്തോന് വഴി ഒരുററിയവരോണ്ട ഞാം
എന്ന് ഭവാന് അറിഞ്ഞാലും, _മമ്മഭയായ വേഗ്യയേ
യാണ് ഞെങ്ങറം പിന്തുടന്ര വന്നിഭിക്കന്നതു്. അവമെ
ഒന്നു പരഠിപ്പിച്ചുവിടതെ കഴികതില്ലെന്നായിരിക്കുനനു
അവറം ഇവദിക്ക തിഭിയുകയല് അങ്ങ ഇമ
പോന്നതാണ്. അപ്പോം. ഈ സ്്രിയെ ഇവിടെ കാ
അകയാല് ഞു വേധ്യയാണ്െന്നു' വിചാരിച്ചു" തേങ്ങറം
സൂധിച്ചപേടയി. ജര അപരേ വല് ക്ഷമി
ച്ചേ.
കാം ഗരഫിച്ചപ്പാഠം മൈത്രേയന് ശാന്തനായി,
അറിയതെ ചെയ്തുപോയ ഇര അപരാധം ചരേത്തേനനെ
ഗ്രഫി, ല് പ സമ്മ
തിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ിട്ടേ വിടന മതുകെല്ല്” നിവരുകയും,
കരു വിം ചെറു എന്നല് യി
ഇര താണ്ണൊതുകകിയ നില സസ്ഥാനകന്ന് ഒട്ടും പിടി
ചില,
(*വെവം പട്ടിങ്ങിക്ഷോമരമല്ലേ ആയ ചാതത്തല്ലെ
ക്കന്! ആ കച്ചോടക്കമേെറ മകനെ അദ്ങയ്യന്നി
(൭ പേടി" എന്നോരു ചോല്ലം യ രാജസ്യൂലന അ
ിടെ മദിച്ചു
'ചാരുമത്തനെ ഞാന് പേടിക്കതന്നെ ം
എന്തുകൊണ്ടു" എന്നോ! ഗുണന്നിധിയാണ? ചാള
ഞന്, അദ്ദേഫധത്തിനെറ ഒരാല്യത്തേ അനുഭവിച്ചിട്ടി
ല്ലത്തവര് ഇര നാട്ടില് ആരുമില്ല. സെരജസ്ത്ത്തിനെറ
പ്രടിപപഷ്ണികൊണ്ടു് അത്ഥികറംക്ഷേവക്ഷം ഇസ്ണമതോവർ
യി വര്രിക്കകകൊണ്ടോണ്ട് അദദേഹഫത്തിന്നുണ്ടായിഭിക്ഷ
അ ഇര വിതയും, മന്വ്്യരുടെ വന്യം" പരിശാനി
അല്കിനല്കിക്കൊണ്ടിഭിക്കയാള് കടടവേനല്ക്കാലദറ്
വററിക്കിഭക്ന്നേ വന്കയംപേചൈയാിരിക്കയാണ്ട അ
േഹത്തിനറെറ ഇപ്പോളത്തെ സമിതി. ആ കയം യ
ഗ്രാകാലം വീണ്ടും നിറയും. അതുകൊണ്ടു് ആതുക്മൈ
പ്പും പൂജ്യനായ മഹാനുമവനാണ്ട് ചരത്തെന്ം
വിന്റെ ഈ വാക്കേഠം “കഴിച്ചാ പെടട്ടോത്ത്
എഴ്ന്മ “വേദാന്ത മജയിട്ടംണ്ജ് സംസ്ഥാനകന്നു തേ
നിത്. കൂട്ടകാരെറ ഗതി പിന്നെം ജപ
ക്ഞിലേക്കാണന്നു കണ്ടപ്പോ വിടന് അദിെ നിന്ന്
കന്നും മിണ്ടാതെ പിന്വലിഞ്ഞു" ആ ഇരുട്ടില് മറഞ്ഞും
തനറെ ക്രടടുകാന് അങ്കിനെ തിരോശരതനധതു് അറി
യാതെ ജു് ടൃമാദനായ സംസ്ഥാനകന് വീടും ദുര്േ
തെന്ിപ്പട്ടഭേം താന് ചെന്ന് യ പം
ച്രര്പക്കിചോട്ട് എന്റെറ വാക്കായി ഇങ്ങിനെ പറ
ഞ്ഞേക്കണം:__വസന്മസേനയെന്ന ആ തേവടിച്ചിയെ
ആല് പിഴിക്രട്ടവദനായി ഞങ്ജാം പിന്നലെ ഒട്ടന്ന
രിതി താന് അണിഒഞി ടക പൊന്പപണ്ടളം
ഭുകൂടി അവരം നിറ വീട്ടിലേയ്ച കജരിയിിക്കുനനും
(രീ അവളേ എന്െറ മുമ്പില് ഹാഭംക്കേണം. അമി
നെ ചെയ്തില്ലെങ്കില് വലി വഴക്കുകളെല്ലാം ടം
നീന്നെ ഞാന് വെച്ചേക്കയില്ല."
ഇന പള കേട്ട് ആവാം?" എന്ന് ആ ചായ
്മവിദൂഷകന് പരി സര്ക്താടെ ദദറവകൊണ്ട്ം
തന്െറ കൈവിളക്കിനെ സംസ്ഥാനകന്െറ മുഖംരക്ക
പെട്ടന്ന നീഴടികകാണിച്ചു. അഭ പേടിച്ചു നില
പിളിച്ചകൊണ്ട് പിന്ന്കം ചാടി, അലോ, തനററ്റ
കൂടടഭനോയ വിന് എവിടെയെന്ന് അയാഥം നോക്കി
യു. “അയ്യോ സ്വാ പേല" എന്നു വിഷം
ഭില്ചുകൊണ്ട് ആയാറം തിടിഞ്ഞോടകയം ചെയ്തു
ആ ബുധ അങ്ങിനെ ഒിഞ്ഞെരിത്പ്പിന്നെ മൈ
തേനും ഭാന്നികയും ലീഗിക്ില്നിന്നു ഗ്രഹാന്ിലേയയം
ടിം
ഹോം നികേം ദേവകാള്യം വഴിപോലെ നട
യെന്നു മം തമപ്പതെ ഇവിടെ നടന്ന ഇര വനളതത
മൊന്നും ചാരുമതതനെ അറിിക്കയുതു. തെറ ഗ്ര
വാതില് വെച്ഛുണ്ടാഷ ഈ തെമ്മാടിത്തം അട്ടം
കേട്ടല്, തനിക്കുണ്ടായ വിത്തക്ഷയത്യിഒന്െറ ഫലമകി
ഇടടിനെയുക്കു അവമതികളേല്ലം തനിക്ക്. ഏലും്ടി
മന്യ ന്നു കലശലായി ഭഖില്േകം. അതി
ഇങ്ങിനെ മൈത്രയന് ഭമനികയെ ഗരദിപ്പിച്ചി
ടൂണ അകത്തു കടന്നു്.
ലസന്തത്സേനമേട്ട,, യൃദനഗ്നേനായി സ്ഥിതി
ചെയ്തുന്ന ചാരുഭത്തനറെറ പിന്നിലയി ആ ഇരുട്ടില്
നിശ്ശബ്ദം നില്ംയാണ്ട്, വേദ്യകേലജതേയണെങ്ിലം
സുല്രിതാഭത്നമായ വസന്നുസേന ഇക്ഷഴിഞ്ഞ പൂക്കേലേ
തൂ ചരേത്തനെ കുന്ടുമുതല് അദ്ദേഫത്തിലുണ്ടായ
അനുദാഗത്താല്. അനമ്പ ചിന്തയര്കക്ീനറിരികകയാണ്ട്.
അവിചാടിതമായുണ്ടായ ഇര സാമീ പ്ൃത്താല് അസുലഭ
(മയ സുഖം അവറംകാ ഉജിക്കാ്ന്നു. 'അക്കിനെ നിപ്ലം
വേ ധ്യനേത്തില് നിന്ദ ണന ചാരുമ്ജന് തെറ അ
ഭികേനിപ്ലുന്ന ആം മേനികയണൈന്നു വിചാരിച്ചു
ദേവതമധ്യുന കഴിഞ്ഞുവേദ"” എന്നു ചോദിച്ചു. എ
ഞാണിവിടെ ചയ്യേ്തെന്നറിജതെ വസ്ധന്തസേന്
ലിലായി. അവാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ദേവ
നിമൂിഫണത്തെപ്പററി പ്രഴും ചെയ്തിട്ട് അതിന്ന്"
കത്തെ ാണെന്നതിലല്ലം അപ്പ ഇ
അല് കുറെ ഏല്ലംണമെന്നതിലാണ്ട് ചത്ത
മനസ്സു" തിടിഞ്ഞതു്, അദ്ദേഹം തെറ ശരീരത്തെ ആ
ന്ന ഉത്തഭീയത്തെ അഴിച്ച് പം
മെന്ന ഭവത്തില് വസന്തസനയുടെ കൈഷില് കൊ
ഭു" നലകെട്ടിലേക്കു ചെട്ുവാന് അനുജ നല്കി.
കമേദ്യഗരതദയടെ മനസാ ആരാധിച്ചുപോന്ന
ക&മിതാവില്നിന്നു പ്രഥമമായി ഗ്രഷികാാ്റന്ന വസ്ത്ര,
ി
അമല്, താന് സവിശേഷം അനുഗ്രഫീതയയേതുപോലെ
വസസന്തസേനയ്യം സംപ്പീതിയുണ്ടായി. ആ വസ്സരത്തെ
അവറം ഇഷ്ണസിിയെന്നപോടല മഖേോട ചേറും
ചാരുമത്തന്െ ശരീരസ്റത്താല് അതില് ഭിവ്യസെയ
ഭയം പൊിയുന്നതായി അവാം തോന്നി. അവഠം
ഭ്രതിനെ പിന്നേയും പിന്നേയും മുകന്തകൊണ്ു നിന്നു.
ാലുകെട്ടിലേക്ക പോകുവാന് അനുജഞകൊടുത്തി
89% അവിടെത്തന്നെ ഇളകാതെ നിദ്ലുന്ന അവളോട്
അകത്തേക്കു ചെല്ലു" എന്നു് ചാരന് വീണ്ടം ആ
പിച്ചും അകട്തക്ക ചെല്ലുക! അദ്ദേ
ഞിന്െറ നാലുകെട്ടിന്നുളില് പ്രഭവേശിക്ന്നതിന്നു' ത
തിക്ക് അര്ഫാതഷില്ലല്ലൊ എന്നു് വസന്മധസന വിഷം
ഭിച്ചുകൊണ്ടുനിന്നു, എിലും, വസ്തരമാനവം, അന്ത
പുപ്പേവേശത്തില് അനുജയയും ഈ മട്ടിലെങ്കിം ത
തിക്ക് ഏലായില് ഏന്രയം സ്ര അവാം ഉരം
കൊമളതിരന്നില്ലം
പ്പിന്നെയും അവാം അവിടെത്തന്നെ നി്യന്നതുക
ന്ന ജിജമസേയേടേ അദ്ദേഥം സക
കം മന്നുക്രഴിയം നോക്കി. തെറ പ്രിയതമന്
ലസ്തരസസുഖമമടിലും താ ഏയംട്ടയേന്ന മലാ
അല് അവാം ചാമേടത്തന് കൊടുത്ത ഭൂതരിയത്താല്
ആവൃതതന്വായിട്ടാണ്ട" അപ്പോം ജിന്നി ന്നതു്.
ഭവ്ണിനിയായ ആ ടിവ്യരൂപിണിക്ക് ഇര ഒരി8ന്േറ
ഇ ഫീനവസ്സ്രത്താന് ' ശേമാഷാനിയണ്ടണ്ടാഷിരിക്കു
അതെന്നു” ചാത്തന് തോന്നി. ശരന്മേഘത്താല് ആയ,
വൃതമായ ചന്ദരചചേഖയേപ്പേലെയണ്ട്' അവളെ അട്ട
ഫാം അപ്പോം കണ്ടതു; വസന്ത സനുയവട്ടം, തനി
ക്ക് നച നോത്സവകാഭിരായ ചാതേത്തേവനം രീപപ്പ
കാശമ്തില് കാണോ്രന്നപ്പോറം, ഇര മദ ാനമാണല്ലേഃ
എന്െറ ജീവധാരണത്തിന്നു് കാവലംബം എന്ന
വിചാരത്തോടേ അധോമുഖിയായി നിന്നും
ചരേത്േന്െറ അഭികകേ നിപ്ലഅവം വസന്സേ
നയ ണൈന്നു' മൈത്രേയന് ഒരേനോട്ടത്താല് അറിഞ്ഞും
പ്രകളത്രശങ്കുയോടേ ചാരുഭത്തെന് മുഖം തിരിക്കവേ* ഇ
ഠം വസന്തസേനയാണ്ട്" എന്നു മൈത്രേജന് ധരിപ്പി
ക്കയും, ഇനി ഇവിടെ വെളിപ്പെടത്തേന്ടതാസ്ന്നിരിക്ക
അവെന്നുകണ്ടു" സംസ്ഥാനകെറ സയേശത്മേ അതോ
ഭകൂരടി അദ്ദേഫം ഉൃണറ്ിക്കയുംചെയ്ത. അയ ശം
ക്കില് വെവം പരിഫസമേ ചാരത്തെ തോന്നിയുള്ളു.
വസന്തര്സനയടേ സാന്നിധ്യം ഗ്രഫിച്ചപ്പോഴാവട്ടം അ
ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് അലം പയ്യയകലധായിത്തീന്ര
ഇക്കഴിഞ്ഞ പൃരിന്നാളാണു' അവളെ അദ്ദേഫറി
ഇല്ലി കണ്ടതു, അന്നുതന്നെ ഒ മോഫനരൂപി
ബിന് അദ്ദേഹത്തിന്െറ മനസ്സ് അവര്ജിരുമായി,
അതുമുതല് സ്വഭ ആ സര്്വരംഗസന്മഭിയേ കാമത;
പരത്തോടേ സ്തൂഭിച്ചുകൊണ്ടണ്ട്* അദ്ദോഫം കഴിയുന്ന,
തനിക്കായി തന്നധനമെല്ലാം നിശ്ശേഷം നശിച്ചു" താന്
ി
കേവലം ഒദിഭ നാഷ്ക്ീ്റിരിക്കയാല് ഇപ്പോഴുണ്ടഷി
കക്കുന്ന ഇട ഗം കത്തുതന്നെ ഭതുകക കമ്മു പഠ
ചപ്ര്പിക്കു* അതിനെ വെളിയില് വിടവേതപ്പല്ലോ എ
അ” അദ്ദേഫം ചേിക്ന്നു. ഒഴി രാഗവും കാപ്
൭൯൯൪െറ കോപ്പലും ഒരുപോഭലയ്ടോ്. കെട്പില്ലഃ
അവന്നു" കേപപേമുണ്ടായോല് അവന് തന്നേ അത്" സി
ക്കേ നിഫു, അവനെറകോടപം ലയത്തില്;
ഏല്്ഛവാന് ശക്തമല്ല. പുര്ുവിട്ടടല് ജിതു തി
ഭ്ഞടിക്കയണ്ടേ” ചെയ്ക്ുക. അതങ്ങിന്നെതന്നേയാണു"
ഭഭിഭന്റ ഭാഗവും, അത് അകത്തു കിടന്ന റൃഭിയകത
ന്നെവേണംം പുറത്തു കാട്ടിയാല് വവ രാന്തെന്ന് അ
പരഹാസ്യൃമാകം കാണ്ട് വസന്തസനയില് ത
തനിക്കുണ്ടായ രാഗം നിഷ്പലം അകത്തെതുക്കികഷഥികേ
(അിവന്നുവല്ലോ എന്ന തീല്രവ്ൃഗ അവളടെ സാന്നിധ്യ
അല് ചാത്മനില് ഒന്നക്രടിയും വര്ധിക്കയാണ്ടെ
അയമു, അതും ആ ഗംിഭശയന് പുറപ കാണി
ചില്ല.
സംസ്ഥാനകനെക്കറിച്ചു ചാതുഭത്തനോട മൈത്ര
൭൯ പറഞ്ഞു യുടങ്ങിയപ്പോഠം വസ3സനയ്യു' ആയ
മല്ലം സം ദമധണ്ടാതി, താന് ജനനംകൊണ്ടു വേശ്യാ
കയാല് തമന്ന ആ രജേസ്യദലേന് അനുഗമിച്തു ചരമ
ഞന് കോം ക്സ്പമം, തന്നെ ദുര്ൃത്തയെന്നു നിരസി
ചയയ എന്ന അക്ഷ കന്റിതമുണടായി. *ബ
ചാല് പി്റികരടുവംന് പിന്നലെ ഓാടുദ്വോം"_ എ
അ ക്കുക കേട്ടര്താടുക്രടി അവാം സ്വയം സാന്ത്വി
യായി. വിത്തധികാര മുമാഭനയേ രാജസ്യലേന്നു
1
പോലും പ്രപ്യയല്ലാതെയാണു താല് വര്ടിക്കുന്നതെന്നു
തന്െറ പ്രണധികഡ്പിയന്നു ഗഫിക്ക്ന്നതില് അവ
കൂടെ മനസ്സ് ഒടടല്ലതെ കുളിക്കയും ചെയ്തു. താന് അ
വികെ എന്തിനു വന്നുവെന്ന് ഇനി അവറംക്ക. പറയേ
്അതില്ലല്ലൊം അവറം , ചരേ്തേന്െറ മുന്പില് വിനീ
തതോ ചെന്ദനിന്നു *അന്മ്രക്രഭാതെ ഞാന് ഇവി
൫ വച്ചിയേ കയറി വന്ന അപരഃധത്തെ അങ്ങ പൊ.
ക്കേണമേ? എന്നു പ്രാത്ഥിച്ചുകൊങ്ടു തൊഴ്തു കയിട്ടു
ഇതിന്ന് ചര്േ്തേനില്നിന്നുണ്ടംയ അനുനയം
ഇഞ്ങിനെയാണ്ട്
*മാജസ്യാഖതില്നിന്ന് ഭക്ഷ കിട്ടുവാന് എന്െറ
ഗ്രഫ്തില് കയറി വഭവന് നിനക്കു തന്തേകകൊ്ടു
തന്നെ, നീ എന്നെ അത്യധികം മാനിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്ക
അം ഇപ്പോ, പ്രസാമിതമിന്നായി പ്രാത്ിക്കേണ്ടതു"
നോടു നീയല്ല, നിന്നോ മോനാത്ത്. ആളറിയഃ
തെ പഭിജനത്തേടെന്നപപോല്പെയണല്ലം നിന്നോടു
ഒന പെരുമാവകയുണ്ടായതു്. ആ അപദോധം
ക്ഷമിക്കണം.
അപ്പോഴക്കം വിദൂഷകനായ മൈത്രേയനില് നി
അ വിനോവൊക്കോം പപ്പെടടു. ഇവര് പസററ
സ്സമ്കിങായി പ്രാക്ക കണ്ടപ്പേഠം; പര
രം ഇണഞ്ടിച്ചെല്ലന്ന വരി കടളേകളേയംം വിത്ത
നെല്ക്കണ്ടങള്ില് അ്ോട്ടമ മട്ടം ചത്തു ചേന
'നില്ല്യന്ന നെല് മ്തലകളെയുമാണ്ട്' അമദ്ഫം സ്തഭിച്ച
ത്. അവക്കു രണ്ടുപേക്കം ആവമൈങ്കിനം, തനിക്ക്
ആവതുതോ പ്രസാദപ്രഷഥനെന്ന_ ചോല്ലത്തോടേ
അട്ദേഫം ഭദനികയുടെ മുയധിലേക്ക തിഭിഞയും
വ
ഇ നേയ്പോക്ിന്നിഭയില് വസന്തസ്േനയടെ
മസ്സ് വേറെ കാദ്മിലംമഴ് വ്ൃപേരിചുകൊണ്ടിര
അതു്: ചേ്നെനെറ ആ വാക്ക്കാം പിയുഷതുയം
വക്കം ഈ നോക്കും തനി
ിടടനതിന്ന് ഏന്നാണട വഴിയെന്നതിലേ
കു് അവ്ടെ മനസ്സ" മന് പും ചരരേമത്തം ത
നിക്കമകി ഇപ്പേഴേണ്ടായ പരിചയത്തെ ഒന്നു ദീര്ഫി
പതിക്കുന്നതിന്" അവരം പയം കണ്ടുപിട്ിക്കയം ചെ
ദു. അവാം ജനി അവിടെ നിന്നതു മല്യാമയല്
സ്വഗ്ലഫത്തിലേക്കു മംവാന് അനുജത്മ ചി,
കൊണ്ട്" അവറം ചാരുഭത്മനോടു" പറഞ്ഞതാവിതു'_-.
ക്കാട് എന്നില് പ്രസാഭിപ്പിടടുണ്ടെടില് എ
൫൯൫െറ ഈ ആഭരണങ്ങളെ കുറച്ചുനാളേക്ക" ഇവിടെ സ്ന
ക്ിച്ചുവേകണമെന്നു് ഞന് വ്ററ്റിപ്പുകൊുനനും
ഇര ഭം കന ടച് ജയ തരുറാടികറം എ,
ന്നെ മോഹിക്കുവാന് വനു."
ഇതു ശദിയാണെന്നു" ചാത്തന് ലഭിച്ചു അം
മാവേ ആതു ലോഭഭീലന് വസന്തഃസനമ ൂള്ജ
നപപീഡടി മിന ന്നു ക്ഷികന്നേതിന്ന് ആ ആഭരണങങ
മെ ന്മ കൈയല്യുവാന് സാധരിച്ചു. മൈത്ര
യനന്യൊണു” അതു" വാ്ജിവെയ്യവാന് അദദദഫം എ
ല്. ആ ബ്മണ൯ വസന്മസേനജില്നിന്നു്
ആഴരണങ്ങം വാങ്ങിയതു ഒട്ടം സന്മേഷേതോടക്ൂടിയ
ലല സ്വാമിനി രോഗോറിെറ മ്മില് തമന് മു
ലിന് രിലയി്ലയാ അദേഫതിന്ന് ൮൭4
൭ ഏല്ലേിപന്നു. ഏന്നാല്, ആ വിദ്ലുര്പേരയണന്
1)
നി
പ്പും ശാസ്രപഠം ചെയ്തവര തിനാല് അദ്യ
നട്വനട്ടില് മന്നികയും അനഭ്ലയടയകാല ങ്ങളില്
താനം ഇ ആഭരണങ്ാറം സ്ൃക്ഷിറക്കണമെന്നു് അവര്
തമ്മില് അപ്പത്തെ നി ശ്ചയികയുമുണ്ടാതി.
ശരണ ഗേതയയ വസന്തസേനയെ തനിയേ അ
യ്യുന്നത്” വിഫിതമല്ലെന്ന ചതേടത്തന് അറിത്തും
യില് വേറെയ ഇല്ലയോ ചാര്മന്നത്നെ
വസന്മസേനദ്യാടൊന്നിച്ചു ചെല്ലേണ്ടിവന്നു, വിള
ക്കെടുത്ുകൊണ്ടു വരുവാന്
പ്പം *ഗണികയ്യസ്സപ്പേം്വെ
ാമില്ലതോയിരിക്കു്നു വെന്ന് പതുക്കെ പാലി
കരിയണ്ട് ആ വിദഷകനിഷ്നിന്നു പരപ്പ്. വിമ
കെണ്ണൂിപേംലും വേണ്ടംപഠലെഷില്ലത്ത അയ ഡേ
യ മാരിദ്യ്യത്തിലാണ്' ചംയത്മന് വീണ്ടകിടക്കന്നതു്
കം വറദിയ ചേറില് പംവൊഴി പം. മവ ആ ഇ
കൂട്ടില് തീഖാവൊടി ചൊടിയന്നം ആ ശ്രേനത്ില്
സനതുഷ്ടന്മിട്ടാണ വസന്തസേനയെ അവമുടെവീട്ടില്
കൊണ്ടുതചന്നാക്കി ചായ തിഭിയെ പോന്ന്.
നാലാഠ അദ്യം,
കൂജ്ജയിനിയില് സക്ാര്സ്ഥാപനം കാമലോളാ
ബ്ഥമയേപ്പോഠാം നാട്ടിലെരം നംനാപ്രകാരേണ റുഭചോം
അം വര്ദ്ിച്ചു. ബഹുജന യന ടിത്നിനന്. ഗദ്പള
കൊടുപ്യു” ചോരേങ്ങളെ നിശധിക്ഷവാനാി നി
ചചിട്ുമ. മല്യ സ്ഥാര് േഫുജനങ്ങളില് മുട,
അളെ വര്ജിപ്പിച്ചുകൊണ്ട ആ വഴിക്കും പണം നേട
അവരസ്്രീന്ര. കജ്ളുകടി, കടമ വ്യ താട്ടം മുതലായ മു.
മ്മളെ അകുറവവവനോയി ചുമതലപ്പെട്ട സക്മാര്
കിക്രന്മോര് സ്വാത്ഥലേോംഭത്താല് ആ വക മോന്ങ്ങളെ.
അധികമധികം വളദ്ാകയാണു ചെയ്യന്നത് [)
ശ്രസ്ഥന്മരേടെ ഈ ആനക്രദ്യംകൊടണ്് തു രച
പും ഏതതിംത്ും ഏതു നേരും ആവാമെന്നാധി. എ
നാല്, ഇങ്ങിനെയുള്ള ൂര്ഭണരണ്് ഭാജോഫക
ക്ഷിക്ക' ബലം വര്ഷ്ധിച്ചവത്തു് മോജാവോ ആദം
ജോ അദീികയുണ്ടായിലല.
ഇതാ പട്ടാപ്രകല്നേദ്" ഉ ജേജിനിനഗത്തി
ലേ ലാളി ചവേച്ച് ഏത്തം ചൂയുകളിക്കര്
നീര" ലഹള കൂരട്ടുന്നം ഉപ ഴിവനതതിന്നു്
മൊന്നും കാണായ ഴന്നുനന്ന ഇുപ്പിമാം ചൂതു
ജിഷ ഏപി ിക്കുന്ന ഒരു സംവവഹകനെ ഒരു സ൧ാ3
ല്ലേഗസ്ലനാച മഥ ഒരു മൂതകരാനാടു ചേന
പരഖ്ക്ികറോഡിള്വെച്ചു് വേട്ടയാടുന്നുതാണട' ഇതാ
കണ്ണുന്നതു, കമി ജില് തോരകയാള് മറ രണ്ടുച്ചേ
കക് പത്തു പണം കോുക്കേണ്മാജി വന്നപ്പോ, മഭി
ി
യൊഴ്രീഞ്ഞ സംവഫേക൯ വെന്നവരുടെ പിടിയില് നി
നെ പിടിക്കധിയ" എന്ന് പടന്പോകട്ട് വിളിച്ചുപറ
ഞയുകൊൊണ്ഞാണു; ഇവരുടെ മടം. ഇടവഴികളിികട
വൈമുഖ്യതല് ദവലയങ്ങളെല്ലംം ര്വ്ൃതോം
സഭ്കേതങ്ങളാക്ി നിഭികകയാണ്പോം, തിരേ ക
അ അബൊരു ജി ക്ുക്ഷേത്രത്തില് സംവപപേകന്
വന് നിശ്ധഭിച്ചും തതിടോളികാം വരുന്നോ
എന്ന് നോകി നോക്കികൊണ്ടു" പിന്നോക്കം ന്ത്
ആ ക്ഷേത്രത്തില് കടന്ന് ഗിഭപിഗരങ്ിനെറ സ്ഥ
നത്തു” സ്വവിരഫത്തെ പ്രതിഗ്ിച്ചു. നിശ്ധലവും നി
ശബ്ദും നിനിമേഷവുമമയ ബിബേമായി അയാം അ
വിടെ അന്ദകൃതനാനി,
മഥനം ഉ്ലൂതകനനം പഥികട്ടേ ചോദി,
കൊണ്ടു" ഇ ക്ഷത്രപ്രഭശത്െത്തി. ഇവിടെനിന്നു
സഃവേകന് എട്ടാണ്ട് ചെന്നിരിക്കുന്നതെന്നു അ
(വര് അയാള്ടെ കാലടികളെ നോക്കി, പിന്നാക്കം നട
അകൊണ്ടു അയം ക്ഷേത്രത്തില് മറേഞ്ജിടടണ്ടെ്്
അവകു" അപ്പോം അറിയവാന് കഴിഞ്ഞും" ഉടനെ
(അവര് അകത്തേക്ക്" ചാഭ്ടിയേടുകയും, ബിംബസ്ഥാന
ക്കില് പിക സംവചാകന് അനക്കമല്ലം
തെ കത്തിരിക്കുന്നതു" അവര് കാണ്ടകയും ചെയ്തു. അ
ക്ട
൪ അയളേടെ മെന്യില് കൈവെച്ച് ഇര ബിംബം മ
കോണ് റ േന്നൊടാള ലം കള്ലകൊയം
ഴ് എന്നുവേകറമോളം പരിാസിച്ചുപ്റമയുകൊണ്ടു*
തിരുമ്മുകയും രൈക്കയും ചെയ്തിട്ടും അയാം അനങ്ങി
തില്ല. അപ്പോം അവര് മറെറാരു നേരപോകിലേക്കു
തിഭിഞ്ഞും ആ ധുത്മന്മാര് ആ ഗ്രീകോവിലില് ഇരുന്നു
കൊണ്ടുതന്നെച്തുകളി ചുഴി. ല്ലൂതകരേറയും സം
ഡോേകന്റയം അക്ഷപ്രയോഗം കഴിഞ്ഞപ്പം ആ
കിഴിൽ മനുഖതയോടെ സ്ഥിതരികെയ്യിരുന്ന സംവാ
ഫകന് ഇതി ഒരെ കളി" എന്ന് തന്നെത്താന്
മറന്നു പറഞ്ഞു" മുന്നോട്ട ചാഭിപ്പേോയ*! ആ കളിച്ച,
ലില് ആയാറം അങ്കിനെ ദുങ്ജി. പിന്നെ അവര്
വീട്ടില. അവി ഭവതു. ചേന ആ പവ
രളളുകയല്ലതെ സംവാഷാക൯ എന്തു
ടെ കൈയില് മരു കശപലേമില്ല. പണം കൊട്ട
ക്കാരെ, അവര് അയാളെ വി കയില്ലെന്നമായി. അതു
കൊണ്ട് ജയ പരരാജിതനെ പത്തു പണത്തിനു ആക
കിലും വില്ചവനോഷി ആയാളെ വലിച്ചിഴച്ചുകൊ്ടു*
ഥു ദൂതകരനും വഥികിലേക്കിറങ്ങി, "തനിക്ക്
ൂതുകളിയില് കിടടവനേക്ള. പതനം, പണര്ിന്നുേ
അ ഭര സാധുവിനെ വിലപ്പണ്ടമാക്കി വീഥിതേവേ
പിിച്ചുന്ക്കവാന് സക്ാരുള്യോഗസ്ന്ന് ഒട്ടം കരസ
ലുണ്ടായില്ല.
ഈ നിയ്ടയകമ്മം ഭനങ്ങഴളവരും മു
രം തിരിച്ചു. ഭാജാധികാരമ്മിനെറ ഇര ദുര്വ്യയം
കമ്താല് അവക്ണ്ടയേ വിദ്വേഷം അന്തരംഗത്തില് ജവ
ലിച്ചും കലേഗതിയെ വിചാഭിച്ച് അവക്ഴ അപ്പോം
രിശ്ശുബ്ദരാകേണ്ടിവന്നു. മല്ലോഗ ബലത്താല് ദുമ്മദനാ
യ മാഥുരന്നു" തന്െറ ഈ നീചകമ്മത്തിന്െറ അനന്ത
പോലത്തെകകറിച്ചു" ചിന്യേയുണ്ടായില്ല.. യല്ലേഗസ്ഥ
ന്മാര് എന്ത തട്ന്തോന്നിതവം കണിച്ചു അതുകണ്ടു
കൊ്ടഭങ്ങേണ്ടുന്ന അടിമകളാണു” ജനങ്ങം എന്ന ഗര്
പ്രത്തോടേ * ഈ സംവാഫഫകനെ വിലയയ്ച വങ്യേവാ൯
ആളുണ്ടോ? എന്നു ഉറക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചുകൊണ്ട്
മാന് ആ വീഥീഷില്ക്ൂടി നടന്നു. ആ വിഗര്്യ
മായേ മന്ദഷ്യവിക്ര ധത്തില് ആയം അവിടെ വിളികോഠം
ക്ഴവനേണ്്മില്ല.'
ആ നാട്ടിലെ ദീനാനുകയികളില് മോളാ ലു
കന് സമ്ഭയല്ലോഗസ്ഥന്മാരുടെ .പ്രലോഭനത്താല്
റച്ഛുകാലം വു്നോടി നക്കകയുണ്ടായി.
പണമല്ലാം നശിച്ചതിള്പ്പിന്തെ ഇടയിടെയായി ആ
ജം നേര്വഴിഷിലേയ്യം തിടിഞ്ഞിടിക്കയണ'. സ
കര് കുട്ലയേസ്ഥന്മാരില് ജനങ്ധാംട പ്രീതിക്കു പകം
ഭരീതിയുണ്ടകേകയെന്നതുളു് ആ സക്ടാരിന്െറ അസ്തമയ
കേത്തിലേ മറെറാേ ലര്ലക്ഷ മല്ലോ. മും
൫൯൨ ശബ്ദം കേട്ടപ്പേം ആ വീഥിിലെ മറ൨ സാധു
രൃ്തദ്മാടെപ്പോലെ കനം പേടികൊണ്ട് അകം
മേയ, മറമ്തു. തന്നെ ആയ ഇല്ലേഗസ്ഥന് കണ്ടാല്
കൂതുകളിയിലേയുച, വലിക്കുമെന്നാണട്' ര് ൂകേന്നുണ്ടായ
പടി. എന്നാല് ഏതോ ഒരു പാവത്തിനെ വിക
യാണെന്നു വീഗീിലെ ശബ്ദും നേസ്്റിലായ
ന
പ്പുംമീനാനുകയയല് മര്മ്ൂരകന് മുന്നോട്ട ചെല്ലതീ
ഭീ്ഷുവാന് കഴിഞ്ഞില്ല. തനിക്ക തി്യയുണ്ടായാലും പവ
ന്നുനന്മയുണ്ടുക്കോമോ എന്നു നോക്കോമെന്നവെച്ച്'
യാംവീഥിജിലേയ്ിരങങി, ഭര് ടൂകേന് ഇപ്പോഠം ഒരിൽ
നഃണെങ്കിലും പരോപകാശീ ലംകൊണ്ട് ആയം 8ന
അംക്കിടയില് പൂവാണ്. അമുകൊണ്ട്ം അഭിലാ
ക്രമ്തോടെ അഭികേ വന്ന ആയാളെ മാഥുൻന് പ്രത്യ
ല്ലം ചെയ്തും
ഈ പത്തിന പിടിച്ചു നിം എന്നാണ
ചെയ്യുന്നതു്!" എന്നു ൪ കന് സംവാഫകനെ നിദ
ശിച്ചു” മാഥുഭനോഴ ചേദിച്ചു.
4 ചൂതില് തോല്ലുകയാല് ഇരയാഠം പത്തു പണം
്ജലംക്ക കഴപ്പ്. ഈ കടം വീട്ടുവാന് ഇട
റം വത വകുമില്ലഴയ, അതുകൊണ്ട ഈ
യളെ വില്ലം്ടിവന്നിടിക്കുന്നു."
ചൂതുകളി മില് തോററരിന്ന് ഒരു മനുഷ്യനെ
ീ്പുകഴയം! ഇതെന്തൊരു
എന്നാല് ആ പണം നിങ്ജാം തന്നു" ഇയാ
ളെ വിട്ടയയ്്രതതോ്
(എന്തു രചയ്യാം, വെ മദിഭനംണല്ലോ ഞു!
ഭജാവിനന്െറ നീതിനിിമചാകനല്ലേ നി്ങഥം പാവങ്ങ
ഭീള് നിങ്ങക്ക് അന്നകമ്പ വേണ്ടയോ? നീതികേയോഃ
അന്കമ്പ മയോ പസ്സേിച്ചു് ഇരയമള നിം വി
ഭൂയയ്യലേണ്ടതരാണ്ട്. ചുൂതുകട്ടി അകാജ്യമാണെന്നു വിധി
സ്യം ആ അപരാധം ചെയ്കുന്നവരെമക്കൊണ്ടു പ്രായ
ശ്രിമ്മം ചെയ്തിപ്പിക്കവനോണല്ലോ ഭജോവ്് നിങ്ങളെ
ി
ഈ ഉല്ലോംഗത്തില് ആക്കിയിരിക്കുന്നതു്. അ പ്രേ
(്ലിക്തത്തിനെറ പേടില് അധികാബേവംകൊണ്ട് ന
അളില്നിന്ന് നിജം ഏ്യയയെത്ര പണമാണു വാടിവഃ
ഭിെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു് ₹? എന്നിട്ടം, ഇയൊരു
പത്തു പ്രണത്തിനുവേണ്ടി ഈ സാധുവിനെ ഇങ്ങിനെ
ഫിംസിക്കേണമമോ!! സമിഭരദ്യേോഗസ്ഥനായ നിം
അമ്രമമായി ചൂതു കളിച്ചതിന്, വാസ്തരവങ്കില്ം നിങ
മെയണട ണ്ഡിക്കേണ്ടതു്. അക്കാട്ുത്തില് ഇവിടെ
കോരംഭപ്പൂരോ കേഠംവിയമില്ലല്ലോം തന്നത്താന് അ
തമ്മില് ഏര്പ്പ് ജൻ പ്രവേക്കിനെ പേരവഴിയി
ചിട്ട തഴുന്നത് എന്നൊരു ദൂത മേണട്
ജയയും കേടടപ്പോേയയം മാഥുഭന് ക്പിതനാ
(തന്റ തന്തോന്നിത്തത്തെപ്പററി ആണ്ടു €
തരാന് എന്ന ധിക്കാര തആയദം സംവാഥകനെ
്കെല്കൂടി അടിക്കവാനും ഇടിക്കാനും ഇടി
്യോഗസ്ഥനിലയോലുട ഇം ത ക്ട
പെന് നിലയ്യം' എനിക്കു" ഏതികവാന് അധി
കാണ്ട്" എന്നു വാദിച്ച് ഭര് റൂകേന് മംന്ദോട
നേടിടട, ന്നെ അവര് മ്മില് അങ്ോട്ടമി കോട്ടം
അടിക ഞം
എടാ. ികകാരിം നീ ഏന്നെ അടിച്ചതിന് നി
ന കിട്ടുന്നതു് എന്താണെന്ന കൂടെ കാണം.
ഐം ജോം പളി റാഡില്വെപ്പ് നീ
സാധുക്കളെ അഭിക്കു്നനിന്തു നിനക്ക്" എന്താണു കിട്ട
അതെന്ന നാള കച്ചരിയില്വേച്ചു കണം."
ക
അതു ഞാന് ഇങ്ങിനെ കണ്ടോളാം? എന്നു പഴി
ഫസേമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ ഉല്ലേഗാവലിഡ്പുന്
ക കൈവിഭലകഠംകൊണ്ട് കണ്പേളേകഠം വിഭ
ത്രി മിഴികാം തഡ്പിച്ു കണിച്ചു. അതു കണ്ടപ്പോ
കന് ടെഡി ക കറി േകി
ഞ്ഞും ആ തക്കത്തില്ത്തന്നെ സംവാഫകനും ദര്ദുരക
രം ഓ വഴിക്ക് മറയുകയും ചെറ
൭ സാധുവിനെറ ക്ഷയ വേദനിയായോലം ത
ലീക്ക് ഒരു സശ്ായല്ലോഗസ്ഥനെ പിണം ബിവഭിക
യാല് ഇനി ഈ രാജാധി കാരത്തിയീഴില് തനിക്ക ര
ക്ഷയില്െന്നു 8 ദുകന് ഉന് ഗരഫിച്ു. ല്യഗേസ്ഥ
ന്മാരുടെ താന്തോന്നിത്തങ്ങളെ ഇങ്ങിനെ വരുവാന്
രില് ഭാജ്യം നിഗ്ര ദം നശിക്കമെന്ന്' ആയാഥം രാ
കരകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ടു ജയ്മിന്നും രാജ്യ
കഞിന്നും ഭാജ്രോലാസംഘമ്തില് മ്രേമേ ഇനി ക്ഷയ
വെന്നു നിശ്ധമിച്ചു മര്ദകന് ജയ വരികതന്നെ
അമ്ോട്ട ചെന്നും
പകല് നേകത്തുക്രടിയും പടിവാതില് അഭപ്പിട്ടം
ഞ് ആ നാട്ടിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതി, ഉദ്ദേഗേ
സ്ഥന്മാര് കെട കകഭോയേ നാട്ടില്, ഇനാം നിഭികരം
ലി ലാഴ്ന്നതെ്ങിനെ? അങ്ജാരാം പടിയടച്ചുകാണക.
ജാല് സംവോഹാകുന്ന് ആ വീഥിഷില്ക്രടി വദുരെ ദൂരം
ല്ക്കണ്ണതേടെ ഓടടേ്ടിവന്നു. അനന്തരം അങ്ങ
ത രമണീയാന്ദികം മുദതദവാരമാകി കാണ്്റേടി കയാല്
ആയാ. അതിന്ന്ളിലേയ്യം, കയരി.
ര
വസന്തസേനയുടെ ഭവനമാണ്. ആ അനിന്മി
ത എപ്പോഴും നിര്ഭീകയാണ്ട്.. ഉഭാചെടി തയായ അ
പരം അത്ഥിജനമ്മിന്ന് അയെടഃയ്രരിയമാട്ത്.
വസന്തസ്േനയും ഇഴ്കപരിചാഭികയയ മനിക
യും തമ്മില് പ്രിയഭഷേണം ചെയ്യയായിരുന്ന തിനാല്
ചീഥിയിലെ ശബ്ദമൊന്നും അപ്പോഴ" ശ്രദ്ധാവിഷ
യമാസ്ന്നിലല. ചാരുമമനുമായി ജട പ്ലയ സംഭലിച്ചു
ആ ഇടപാടിന്നുശേഷം വസന്ത സനയുടെ സ്സ" പൂ
ിധികം ഭാഗസന്തപ്യമയിക്തി നിര, ചാരുമത്ത്സംബ
്ധിയല്ലത്തേ യാതെന്നും അവളുടെ ഇയിയങങറംക്ക
സധല്ലതെയായി,, ഗ്ലാ (അളിലും, ലിലംവിനേഃ
ങ്ങളിലും വിഭക്തയായി റിവിക്തത്തില് ചിന്താഗ്നയാ
രി സ്ഥീതിചെയ്ത്ുകൊണ്ടു" ഓദഭ നാഴികയും അവര്
പിപ്പെട്ട പോക്ക മറളി, അന്നം അവം ഇങ്ങിനെ
ച്ിന്മവൈവധ്യത്തോടെ ഭീനജായി വിദിക്കവേ 28
(6ിക അഭികെ ചെന്നു നത്തു. അങ്ങിനെ അറം നീയ
അതു" വസസന്തന്സേന കണ്ടകയോ അറിയുകയോ ചെയ്തി
ഭൂണ്ടെന്നു' ഓവംകൊണ്ടു വെളിപ്പെടുകയണ്ടില്ല.
ഒട്ടുനേടം കഴിഞ്ഞരി ല്പ്പിട്ന “പിന്നെയോ?
ചോദ്യം വസന്ത്സനമില്നിന്ന്' പെട്ടന്ന
പുറപ്പെടും നടന്നുകൊണ്ടിി കുന്ന ഏതോ സഭാ൯
ഇത്തിന്െറ 7അനന്തഭഭോഗത്തില് ജിജ്ഞാസയോടെന്ന
പോലെ ഈ ചോദ്യം താന തന്നോടോ മന്നം മി
്ന്നില്ലത്തേ ഈ അദസ്ഥടില് പെട്ടെന്നു കേഠംക
തല്ലോ. നികു സംഭമമേണ്ടയി.
(പി്നെയെട്ത്! ഞന് കൊല്ലമമയോട്* ഒന്നും
പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?" എന്ന" അവാം അറികിച്ചു. പ്രജ്ഞ
യോടുക്രടിയല്ല വസന്തര്സനഷില്നിന്നു ആ ചോല്ലം
പുറപ്പെട്ട്. അവളൂടെ മനോരാജ്യത്തില് എന്നെ
കെയ നടന്നുകൊണ്ടിരന്നതില് ഒന്ന" ഇങ്ങിനെ വെ
ആ. മടനികയു
ടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ അവരം ലണന്രം (ഞാന് നി
ന്നോടെന്തു പറഞ്ഞു" എന്ന ഏതിര്ചോ്ലയമാണ്ട" പ്പ
ഭിചമഭികയോടട" അവറം അപ്പോം ചെയ്ത്.
പരിചംഭിക_
ടൂണ്ടുന്നോനയ് എനിക്ക തോന്നുന്നതു്."
ശരിയാണ്” നീ പറഞ്ഞതു്. പരേംഗിതജ്ഞംന
മ്മില് നീ കശലയാണല്ം?
പര്ചശറ ലി ലാരംഗമായപ്പഴം കൊച്ചമ്മ
യൂടെ രൂപമനോഴയ്മത പതിയ്മടട്' വര്ിച്ചിടിക്ക
അ, കാമാവേശമാണല്ലോ യുവതികളുടെ ി്യവിഭൂ
ഇം. കൊച്ലമ്മയുടെ ഹൃദഷത്തില് പ്രവേശിക്ഷവോന്൯ ഏതു
ഭാജകമാരനാണോവേോ ഭാധ്തരമുണ്ടാഷിരിക്കന്നളു് 1
ാജകമാനോ! ഭാജക്കേന്മര് നമക്ക് ആരാധ്യ
ളു? അധിക്കയല്പം മിക്കുകയാന്ട് എനിക്കു വേണ്ട്.
പ്ലിത്തത്തെയല്ല വൃ്തകത്തയാണ് ഞൊന് അധികം ആ
ഭരിക്കുന്നു.
എന്നാല് പണ്ഡിതാധേസഭനയേ ഏതു വിപ്ര
കമാരനിലാണ്' കെഴച്ഛമായ്് ഭോഗം."
പൂ്യപംന്മെരാണല്ലോ ബ്രദ്മേണര്. വന്ദനമ
ല്ലം നന്്നമാണ്ട" എനിക്ക വേണ്ടതു", പരത്ടിലല്ല
ഇഫാ്യിലാണ്ട്' എനറെറ ഇപ്പെഴഴത്തെ വിച."
എന്നേ, ഏതൊരു വറ്ക്രവനെയന്ന്*
കൊ്പമ്മ കാമിക്കുന്നതു'
*വദ്മകയമേടെ മനസ്സും രീം എപ്പൊഴും
പേശങ്ങളിലല്ലേ സഞ്ചരിക്കുന്നത്! പണമ്മിലല്ലം
ഒരെ ആളിലുണ്ടോ അവക്" പ്രണയം
പിന്നെ ആടി ലാണ്ട് കെപ്പമമയ്്ച് അന്ദരാഗര
്ടായിിക്കു ന്നതു്!
4 അന്നു" പൂരം കാണുവാന് നീയും എന്നേമന്നി
ച് വഭികയുണ്ടായിലല്ല"
&അതുകകൊണ്ടെന്തുണ്ട് 4
'എന്നാണന്നോ! അന്നുണ്ടായതു' നീ മറന്നു
വേ?
&4അന്നു്' ആ സാതിവവഫേപുത്രനെ കൊപ്പമ്മ അ
ിലഷേരടെ നോക്കു കയുണ്ടായോല്ലയ അതിനേയഴ
ണേ സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്
ആടിനെ ചേരേന്തണ്ട് പറയു."
(ലർയിടയെണ്ടോയ മേളയില് കല്യ ൭
ക്ഷിച്ചത് അദഹമല്ലേ? കൊമ്വമ്മയ്ല' അറിയാത്തതല്ല
(ല്ലം അദ്ദേഫത്തിഒന്റ പേര്."
കൊച്ുമമേയുടെ കട്ു്ങാംക്ക് ആയ പ്പേര' ഇത്ര
മധ്ൂരമാണെന്നംയോ? ചാരുത്തന് എന്നല്ലേ അദ്ദേഫ
ഞിനെറ പേ
അതേം ഒ മലാശേയനെയാണ്ട് താന് എ,
൫൯൨ ജീവനാഥനായി വരിച്ചിരികകുന്നതു."
പഥ്റമന്മാര് വിച്ോശോകം വളൃ്ത്ു്നവരോക
കൊണ്ട്* അവരി ലാഭിലുമല്ലോ കൊച്ചമമയ്ം കാമം ഐ
അല്ലേ പറഞ്ഞതു!
'*.അദ്ദേഫം ഇപ്പം വ്കനല്ലല്ലോ."
(കച്ചവടം പൊടിയുകയാല് നിക്ലിതിമാണല്ലാ
അദ്ദേഹം ഒരു ഒിജനേയോ കൊച്ചമ കാഥിക
അമു
ിട്രനകേകൊണ്ടാണ്ട? അദ്ദേറില് എനിക്ക
അനുരോഗമുണ്ടായതു', വിത്തവാനില് കര വേയ്്ക്ക്
കരമമുന്ടമേ) അതിലെന്മാണ്ട് യശസ്സ്" ഗണിക
സാധാരണമായ ചാപര്യ മിക അ കാമേത്ത ആയുഃ
ിക്കയുട്യും നെറ മനസ്സിനെ വവ ഒടിർന്നാ
ളി അറുറിച്ചാല്, എന്നെ സ്വത്ഥണുഷിയെന്നു" ആടാ
രം അപരപിക്കു മോ? മോന് ഭിജനെ വിക്കുക
8" ൫൯ ുന്മതതിന്നു” ശുഴ്ിയും എനെ മനസിന്
ശാന്തിയും എനിക്ക്" നേടാം
(4പൂവൊഴിഞ്ഞ മായി വഴ്ടുകാം സഞ്ചിക
അതു വെവതേയല്ലേ? ന
ി
വെവരെയായോലം, അമിനെ ചെയ്തുകൊണ്ടോേ
ം എന്നു അവമയ ജനങ്ങോം പ്രശംസിക്ക
വേശ്യയുടെ ഗൃഷഥമ്തില് ആ മഭിടന് എങ്ങിനെ
ഖ്ദവേശിക്കും? 7
ഞ്മാനോണല്ലേ അഭ്ദേഥമ്െ കാമിക്കുന്നത്
എന്നാല് അദ്ദേഫത്തെ പ്രാപിക്കന്നേതിനു' അ
ബോ ചെലവ കൊല്ഛുമാ മേന്മിനാണ്ട മിക്
അനന
ആ വഴിക്കു തന്നെര്ണ്ട് ഐനറെറ വിചാരം
ചെന്നത്. എന്നാല് അജ്ിനെ പെട്ടെന്ന ചെയ്ത
രം വെവം വേശ്യയയായിട്ടാവാം അദ്ദേധം എന്തെ ക
അതിയിരിക്കുന്നതു. ഞാന് അവിടെ ചെന്നാല് എനി
ക പ്രതിഫലം തരത്ടേതിന്നു' അദ്ദേഹം മ്േശിച്ചേക്കം.
ിത്തിട* എനിക്കു" അദ്ദേഫമതെ കാണ്ടവാന്ച്ചോലും
(കഴികയില്ലെന്നാവും: പ്രേമമ്മേയാണ്ട, വിതര
മൂ. ഞാന് അത്ഥിന്നേതെന്നു് അദ്ദേ ആറിയമാറോം
വം റി ജോസ ലക
ഇര കരുതലോടശൂടിയാണോ കൊച്ചമ്മ “സവ
ഞം ഭമണങജളെല്പാം അവിടെ ഏട്ിച്ചുപോന്നേു
ന് വിച്ചു ശഭിതത്തരാണ്ടിറ്
ഇങ്ങിനെ ഇവര് തമ്മില് സംഭാഷണംഭചെയ്തുകൊ
ബിിക്യ്ോളോണ്ട്' ആ സംവാഫകന്൯ അവിടെ പെ
ടുന്നു കഷി വന്നതു്. ക്ഷിക്കഞ്േ, ഭക്ഷിക്കണേ എന്ന
ആമയപ്രാത്ഥനയോടെ ആമം വസന്മസ്സേനയുടെ 2
യി പ്രമിച്ചു.
ങ് ആടോയാലം എനറ മു ഒട്ട
വേണ്ട, അങ്ങേ വല്ല വിപം ജത്തായിട്ട്ന്കില്
അതില് നിന്ദ കക്ഷിക്വോന്൯ ആവുന്നെടയയാളഴ ഞാന്
തരമി? എന്നു വസന്ദസന സാന്ധധനംചെയ്തു
തോടുക്ൂടി സംവോകുന്ന്' അല്പം ആധശ്വാസമുണ്ടായിം
അമ്ള് എന്നിനാണ്ട് ഇരയും ീതനായി ഇങ്ങിന്നെ
ച്ചി ഇടങ്ോട്ട കജറിവന്നത് " എന്നുണ്ടായ ചോദ
ഭ്ൃമിനു" ആരാം ന്നും മറച്ചു വെയ്യ്ാതെ എല്ലം
ന്നു പറഞ്ഞും
പ ഭലീപുത്രമാണ്ട് എന്െറ നട്ട്. ആന്യ
ക്രികമായി കച്ചവട ജീവിക. കാഖദോത്മാല്
കപ്പവടത്തില് പെിയകകൊണ്ട് സാവഫകവ്ൃത്തിയെ
കരിച്ചില്) ഉപാഭീവനററിന്നു വേണ്ടി എനിക്ക കൈ
ക്കൊക്യേന്ടിവന്നു. സഃവംഘാനം കലകളില് ന്നാണ്
ല്ല എന്നുവെച്ചു മോത്രമ്ജ് ൯ അധ്യ അഗ അഭയ
സികയുണ്ടായത് . വേറെ ഗതി തിക്ക്* ഇല്ലാതായ
ര്യം ആ കലചെര്മന്നെ താന് തൊഴില. ഉച
നിയിലേ സ്ധത്ന മൃഭധിയെക്കറിച്ചു കേറ്' ഞാറ ഇ
്ങോട്ട പോന്നു. ഇറിടെ ല൭ശിലനായ ഒരു ഗമ
നായി നികമി ചും ആയ സ്വാ
ഞാന് പരമ സന്ഷ്ണിയോടകര
ഭികണ്ട വണ്ടേവന്ന് . അദ്ദേഹാതപ്പേംലെ ഇത്രയം
മുനണന്നിധിയേ ഒരു മഹാന്ദഭാവനെ ഞാന് വേറേ ക
ിട്ട് ല്ല: ആക്ഷം അദ്ദേഫം പ്രിയ നനാണട്. എ
പ്രോഴം അദ്ദേഫാടില്നിന്നു പ്രി വാക്കകഠം മായേ
പൂറപ്പെടകയുടയ. കൈയില് ഏന്തായാലം എത്ര
ി
ജയല അസികറംക്ക കൊടുക്ന്നേതു അദ്ദേഫത്തിന്നു
സന്മോഷോണ്ട്*, രമ ഗര്വവമോ അദ്ദേഹത്തി
നന" അല്ംപേലേദിലലം ചക എപ്പോഴും സതി
കയും അപ്പകാരത്തെ ഉടന് മറ കയും അദ്ദേഹം
ചെയ്യും, ചുരക്കിപ്പറകയാണെങ്കില് ആ മാക്കിയ
സ്വാന്തം, ശരീരത്തെ ധരിക്കുന്നതു" പറദപകാരാത്
മണ്ട,
ഇങ്ങിനെ സംവഫേകന് സ്വന്തം സ്വമിെകറി
ച്ചുചെയ്തു വന്ന കേട്ട്വേരം ജര നഗര്ന്തില് ഇത്ര
യം ശീലസമ്പന്നനയേ യോം പാരുോനല്ലതെ മററ
രാണ് എന്ന ശറദതാടെ വസന്തനേന മഭനികയെ
നോഷിം ഇതേ ശങ്കയോടെ ഇത കല" നിക
യം വസന്നസേനയെ നോക്കുകയുണ്ടായി.
ഇര ഉ ാരഗുണങ്ങളുംല് ആവ ഭിടിതനായി ഞാന്
(നാ$ം വീടുമെല്ലാം മറന്നുകൊണ്സ്' അദ്ദേരത്ത ഗഗ
ജിച്ചുവന്നു"വെന്ന സംവഫോഷന് സംഭാഷണം തുടന്ന
പ്പാം * അട്ദേഫം ഇപ്പം ഒട ദൂന്മാ,ണാ"" എന്നു വ
സന്തസേന ഇയം കന്നു ചോദില്ലു
ത് അമ എക്കിനെ അ ഞി
പണവും ഗുണവും. കിത്തു നദ്വി,
എന്താണു" അദ്ദേഷ്ധത്തിൽന്റ പേര്
ചരേദത്തന്."
കഫിച്ചാിച്ചുതിയണ്ണം ആ മധുരനോമം കെട്ട
പ്ലേഴഠം മനസില് പ്രവ്ൃദധമാ്തന്ന കൃഫലത്തെ ഒതുക്കി
ിദരിക്കൊ്് വസനാസേന അനന്തസമവത്തെ്പു
ഒടി പ്രസ്തരവിക്കുവാന് സവാകനെ പ്രേരിപ്പിച്ച
ന
അമ്മ പറഞ്ഞതു" ശടിയര്ണ്ട്, വിത്തവും ശീല
വും ഒരേ ആട്ടില് ഒരുധിച്ചുനിഡ്യയില്ലെന്നതു് ഞാന് ക
തന്നേ അറിയും ശീലം നി്യമമകയാല് അതില്
അനിത്യമായ വിക്തത്തിനു" സ്ഥാനമില്ല. രാ്രേണ്
നായ ചാത്ുത്തേന് മട ജം നിര്ദ്ധന ്ിന്ര. അപ്പോം
പരിചാകന്മാരായ ഞങ്ങേവരും ഉ സ്്ഖാശോകത്തോ
ടെ അവിടെനിന്നു ഒഴിയുമറോയി, വേറെയാരെയെങ്കി
ലും ശുശ്ൂഷിച്ചുകൊണ്ടു ജീവിക്ഷോന് അനു ജ്ഞതന്നി
ഭൂ അദ്ദേഹം ഞക്കുളേ അയപ്പ്. ആ മംാന്നദേമാവ
ന പരിചഭിച്ചപോന്ന എന്നിക്ക് ഇനി മറെറാമേ
സേവിക്ക കയെന്നള് ഇയ്തമല്ലാതാകിം മനിയ്യ്
ക്തിന്നവേണ്ടി അസമസ്സേവനദയിലേക്ക് താഴവാന് എ
തിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ജിന തൊഴി ലൊന്നമില്ലതോയ
ഞാന് മൂര്ബുിയല് ചൂതുകളിയില് ഏ്ലിടടം ഇയ
യും നം തത മുര്വ്ൃത്തി കൊ്ടണ്ട്* ഞന് രപീവിച്ഛ
ത്. ഒടുക്കം ഒരു ധൂത്തനുമായി കളില്പതില് ഞാന് പ
മുപങനത്ിന്ന്' കടപ്പെട്ട അതു് വീട്ടുവന് കഴിവി
ല്ലാ ഞാന് കുറേ നാക ഭളിച്ചുനഭക്ഷകയായിരുന്നു
ഇന്നു മാവിലെ ആതു ധൂമ പേംലീസുര്ല്യഗേസ്ഥനോടു
കൂടിവന്നു" എന്നേ പിടികൂടി. പിന്നേ അവര് ഇത്ര
നമേ എന്നെ എന്രയൊക്കെയാണ്ട് ഭ്രാഫിച്ചമതെ
അ എനിക്കു” പറയവന് യ്ക്ക, ഞാന് അവരുടെ പി
യില് നിന്ന് ചാളിക്േട്ടി ഇതര ഇവിടെ ധന്നുചേന്ര.
ഇതുണ്ട് ൦൫൫൯൨ കഥ.
പാസ്ൃക്ഷം നശികയോറം പരക്ഷികാംക്കു മ
ഭേ പിക ഭ്ണമുവടെ പേട പനന
കൊട്ടു" ഉഴലേണ്ടിവരുന്നു;യ; അതുപോലെയാണ് ചാ
ഭത്തന്റ പരിജനത്ിന്ന്ടായ അവസ്ഥയും? എന്നു
അനുതാപരത്ത വസന്തസ്സേന വിചാരിച്ചു. പിന്നെ
മൊന്നും ചോിക്കവാന് നില്ാതെം, സിയെ അക
ന്മേകയച്ചു' പണം എടുത്തുകൊണ്ടു വരിച്ചു" അമു
അവാം സംവാമന്നു കൊടുക്കും ചടേമ്തേന്റെറ പ
ഭിചംകനാഷിരത്ന ആമാന്ട്. ഈ അഭയാത്ഥിയെന്ന
കേടടപ്പോം അവക്ക് അധികമോ അനുതാപം
ളില് ഉണ്ടായിവന്നു. "ഇര പണം ചാരത്തേനണ്ട്.
തന്നതെന്ന്" അജു കതി തേകണം" ഏന്നു" അവാം
ആയാമേട്ടേ പറകയുുണ്ടാളി. പ്രണം കിട്ടിയപ്പോ
സംവോഫകന് പരമസധന്തുഷ്നായിം ഇതിലധികം വല്യ
അയേ അഗ്രഹം തനിക്ക് വേറെ ഉ്ടാകവാനില്ലെന്ന്
ആയാപ്പ വികടിച്ചു. സംപ്രിതിക്കേടെ അയാം അ
മേരിയെ പട്ടം ആഗീദിഭിക്കയം ചെയ്തു. ഐ
(ണല് തന്നെകകൊണ്ടു യതൊരു കാ്റ്യവുമില്ലാതെ, ത
രിക ഇത്രയും പണം വെവതെ വംജോണ്ടിവന്തതില്
ആയാളുടെ മനസ്സ്ിന്നു' അല്പം സങ്കോചമുണ്ടായിം താന്
അദ്യസിച്ചിടടുഷ കലഭയ ഇവിടെ വല്ല പരിചകകന്നുഃ
പേകില്ലുകൊടുകകട്ടെയൊഴന്ന് ആയാരം വസന്ത
സേനയോടട ചോഭിച്ചുനകി.
4 ചത്തേന്െറ പരടിജനമായി അടുത്തതു
(തന്നേ അക വീണും വാഴ്ച തരമകം. അതു
വടെ ഈ വില്ല അങ്യില് ന്നെ ഇയന്നുകൊള്ള.
ടട "എന്നാണ് അതിന്നു മപചടിയുണ്ടായതു്. ത
൭൯൨ അപേക്ഷയെ സൂന്ത്നപൂവകം നിടകേരിച്ചതു
ി
കണ്ട പ്രത്വയപകാരത്തല് കൃതാത്ഥനകേവന് ക്യൂ പ്പി
ല്തായിയെങ്കിലും, ആ ഗണികയുടെ അന്ദതതാമായ ശീ
ഗുണത്തെ മനസ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് സഃപ്രിതിയേ
ടേ സംവാഫകന് അവിടെനിന്നു യാത്രയായി.
ഡുരനമം ദൂതകരന്നം സംവഫേകനെ പിന്തുഭന്റോ
പെന" അഞ്ജൊടിടത്തു മറഞ്ഞു നിദയംയായിരന്നും ത.
അമൂടെ ഇടിയേറവ്' ആയു മുക്കില്നിന്നു" ഇററി
ഗരികയണെന്നിരന്നാല്ലം സയ്ധത്തും സേരശീല്യവും
കോണ്ടു" സവിജനമരി ല് കര്നി തയി ലസ
സേനയെ ആ ന്രീമന്മന്ദിത്തില് ആ മഷ്യന്മശ്മപേ
പും ബലാല് പ്രഭവശിക്കു വാന് യുമുണ്ടയില്ലം സം
പഫേകന് എല്ലേ ഴാണ്ട്. പുറ ചാുന്നതെന്നു കാത്തു
ണ്ടു അവള് വെളികില്തതന്നെ നിയം്ിവന്നു.
അങ്ങിനെ കുറച്ചുനേരം കറി ഞുപ്പോെക്കം തജ
ടു അന്വേഷി സംവാധക
നമേ വരുന്നതു് അവര് കും, കുടപപട്ട പണം അവ
ക" ആതാളില്നിന്നു കിട്ടി, വര, ഇനിയും നമുക്ക
്യൂതാഭാം? എന്ഭ' അവര് സഭസം വിളിച്ചപ്പേംം അ
ടെ വൈസ്യയേരമ ഒന്നു നോക്കിയതില്പ്പിന്നെ
സംവാഫകന് വേറെ വഴിക്കു തിടിഞ്ഞു നടന്നും കിട്ട
ണ്ടു കിട്ടുകയുലേം, സംവാഫകെറ മുഖത്ത് തീ്രമാ
ഭൂ വൈരാഗ്യം ൭ േലിച്ചുകാണകയാലും മാഥുജ്യേത
ക്മോക്്* അവിടെ പിന്നെയൊന്നും മിണ്ടുവന് കഴി
ഞ്ഞില്ല.
ഭൂ്മേചേനനേന്മരം സംവാഫേക൯ കൂടന് ചെയ്ത
തു കാഷായവസ്സ്രം ധരിച്ചു" ബെരറയാഗിയായി 2൦൨
കാണ്ട്. കേവലം മുഭമനിദിചാണത്തിന്നുവേണ്ടി ൪
ദൃമ്തനായി ചരിക്കുക ഇനിയെന്ന്: ആയാ റം നിശ്ച
ജിച്ചും നിം ആയാളെ നേര്വഴിയിലാക്കി. ബു
ജനുസ്സേവനാത്ലം ഭീക്ഷിരനാടി ര്യ: ഗവ്യത്തോടേ
അദ്ദേഫം അന്നുമുതല് സസ്റ്സിയായിം
സന്തസ്സേനയ്ലവട്ടെ, അന്നു മററ സംഭവം
ഭയം സ്തൂംണീഷമായുണ്ടായി. സംവാചോകനെ അയ
ച്ചുതില്പ്പി്നെം അവരം ചറത്തേധ്യാനമ്ോടെ സ്ഥി
തിചെയ്യറവം ലീഥിഷിലെ സ്ഥിതി പെട്ടെന്നെന്ദേ പ്ര
ചണ്ഡമമി മറി ചതുപോലൈ തൂമുഖശഭവം കേക
ന്നു, ജനങ്ങള യൊയ്രന്നേരായി ഭാടടകയം നിലവി
കരികകയം ചെയ്യുന്നു" എന്തിനെന്നറിയാതെ അവാം
സംഭൂധത്തോടേ നേക്കികൊണ്ടു നിന്നു. ആയ കലക്ക
ത്തിന്നിടയില് കാക്മെന്തെന്നു പറയുവരന് ഒട്ടിട നിവ്യ
അതിന്നുപേല്പേം ആക്ഴം ക്ഷമയണ്ടായില്ല. ദറച്ചന
അങ്ങിനെ പകച്ചു നിയു ഡ്വഴേക്കും
ഭിചൊരകനായ കണ്ണിപൂരകന് വികൃതംകോടനോയി പ
ഞരുവരുന്നത്" വസന്മര്സന കണ്ടു. കിതച്ചു കിതച്ചു
കൊണ്ട അവന് അകത്തു കയറി, *കൊച്ഛുമാ എവി
ം കൊപ്പമമ എവിടെ "യെന്നു വെ്പലോടെയാണെ
ഷിചും ഉറേറക്കേട്ടചെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടു് ഗ്ന
ജികയുടെ മു്ധിലെത്തി.
]
ഇന്ത നിനക്ക് ഏന്മാജിയ തിടപ്പു്? നീ വല്ല
ചഫളയും ഉണ്ടുക്കിവിടിട്ടണോ വരുന്നതു്! എന്ന്
വസസന്തസേന ചേച്ച
6 ുപ്പേഴ്ണ്ടായ റ വിക്രമം കൊച്ചുമ്മ ക.
ടില്ലല്്ലോ" എന്നു അവന് സഗിട അവതാഭിക തെ
എന്തു വിക്രമമാണ്ടേ നീ ചെയ്യ്
കൊച്ചുമയു യനാനയെ തേച്ചക്കി
ട്ട കൊണ്ടവര് ഡോം അവന് പെട്ടന്നു ച്ചി
കിം അയ്യോ, എന്തൊക്ക ലദേളയാണ്് ഇപ്പ ണ്ടം
കികു! ഇതൊന്നും കൊല്യമ്മ അറിത്ഞില്ലയാന
ഇല്ലാ, ഇല്ല. എന്താ്തണ്ടായത്തു് പറധു"
ഒരു ബെരഭാസസ്പസിയുടെ കോയന്സ്റ്രം ക
ടിട്ടാണ' ആന വിരണ്ടു”, ഇര വേഷം അവന് ഇ.
തിസ് ക്ടിട്ില്ല. കാറും, ണും, കമണ്ഡലു
വമായി പതി വരവേ കണ്ടം ആന വി
ണു ചല പൊട്ടിച്ച്. സംയു നമെ
ചാഴി.
എന്നിട്ടേ" എന്നു വസന്ദസേന വെവ്പലേട
ടെ ചോദിച്ചു.
യർ മല്ലോ പടിച്ചു പഠഞ്ഞൊടി തല്ല
തെ സസ്പ്ഠസിയെ മജിക്കുവാന് ആതമുൊയില്ലം ആ,
വരുടെ ക്ഷാമ അങ്മാരും കരുതിയ.
നജാവാട്ടം സന്ധിയെ ഇ്ധിക്ഷകൊണ്ടു ത നില
തിട്ട കവാനോങ്ങി. സ്ത്രിയെ കൊന്നു, സസ്ത്ര
(സിയെ കൊന്നു എന്ന മുറവിളി അങ്ങെങ്ങും മുഴങ്ങി.
ഭര നിശ്ചമിച്ചു. 3ഭചട്ടിന്നു' ആനയുടെ മുദ്ധില്
ചെന്നു" ഞാന് മമ്മ ത്തില്ത്തന്നെ ടി ജയത്ുകെട്േ
ക്രു. ആ അടികൊണ്ടതോടുകൂടി ആന പരിനികത്തില്ി
[ന്നു നൈ ഞാര് ആ സസ്റ്റ:സി9െ അവിടെ
ലീന മറി, ആനയെ ചാലയിലാക്കു കയം ചെയ്തു
ച്ചി മയി! നീ ചെയ്തതു" വളരെ ഉചിതമായി!
ന പിക്രമിതന്നേ"_എന്ന്' വസന്തസേന അവനെപ്പ
ശാസിച്ച
എന്റ ഇര വിക്രമം കണ്ടു്
അ" അഭിനയയണധക്കേകാം കൊണ്ടു് എടെ അഭിഷേകം
ചെയ്യുവാന് അവിടെ വളരെ ആളൂകാം തിക്കേകൂട്ടി.
ഞു കൂടത്തില് ഒരു ഫോനു പേന് എനിക്ക് എന്തി
്രമൊന്ന്* സമ്മനി കംണമേന്ന പൊടിച്ച് ലേഭേ എ
(൭൯൨ മുമ്പിലേക്ക വന്നു. അദ്ദേഫം തന്െറ കുന മതിലും
കഴ്ു്ങളിംം, കൈകളിലും ആ ആദവഗത്തില് തല്ലി
നോക്ഷ നയും ആയ അംഗങ്ങളില് ആ്ഭരണങ്ങമ്ളൊന്നു 20
ലലത്തതറി്തു് വിജയത്തോല് കൂ അതാകന്നുതും ഞാന്
കണ്ടു. കടന അദ്ദേഹം തന്റെ ഉത്തരീയം വല്പിച്ചെട
തു” എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചു ആ വസ്റ്രമാണിതു'.
ആ മി തമന് .എെറ ചേടത്തി തന്നെ"
അ" കരുതിക്കൊണ്ടു" വസന്തസേന ആ യസ്സര്തെ പ
ഭിശധിച്ചു പിച്ചിപപുംണം അഭില് സദസം പന്നു
നി
ന്നു കരടിയും നോക്കിയപ്പോറം ചാരുഭത്തന്റെറ പേര്
അതില് അങ്കി തമാഷിടി ക്കുന്നത് കാ്രേകയും ചെയ്ത
നിന്റ ഇര വിക്രമ്തിന്നു" സമമാനം ഈ വ
സ്തരം കൊണ്ട്ട് മതിയമകഷില്ല. വസ്്രം ഇവിടെ വെച്ചേ
(69. ഇത് നിന്തെപ്പോലെയുക്ക ടര്യ്ാകി ഉപ
മളളൂതല്ല. നിനക്ക് ഇര ആരണ സമമദനമായിരി
ക്കാട്ട". എന്നു പറഞ്ഞു തെറ കൈയില് നിന്ന് സ
കലുകക്രണം അഴിച്ച്” വസന്തസേനന കറ്്റപൂരകന്നു' കെ
ര ആ മൃത്തദീയം ചാരുമത്തന്റ തകേയാല് അയി
നെ അവ ദിദ്യവും അനര്ഘവ്യമായ വസ്തവായി പൂജി
ച്ച് സ്വന്ത ശി ത്തിനു ഖമാകാടക്കിം
അന്പാം അദ്ധ്യ മധ,
കേ സാറംകൊങ്ട് മദോപ്പോവേത്തില്നിന്നു' തി
്ംഭിഭത്തില് പതിക്കേണടിവന്നിടടം ചാരത്തെ
നേസ്ഥിതി അന്നം ഇന്നും ഒന്നുതന്നെ മാണ്ട്. ട്ടം
ഭാകര മേഫിതമായിട്ടിലല അദ്ദേഫത്തിൽെറ മനസ്്.
ലോകമ്മില് നാന വരായി സമൃ മായ ഐശ
തത്തേ അദ്ദേഹം പ്പം മനസാ ഭജിച്ചുകൊണ്ടതു
ന്നാണു" വാഴന്നമ്. അംദൃഫം ബഹാജനമള്ല
ക്കില് നേടടിവെച്ചിടടുമ ആ ലന്നതസ്ഥാനം സൌ
ീല്യംകൊണ്ടോകയാല്. വിക്ക് അതിന്ന്
ഫാനിമേതും പറീ്ടുമില്ല. ഭാനം ചെയ്യുവാന് വകയി
നി
ല്ലാതായേതില് അല്പം വിഷാഭമു്ടെന്നല്ലാതെം ലേക
കാവി ചാന്നിലോ ലീചചവിനോദവിഫാര്തിലേട
അദ്ദേഫാത്തിന്നു വിഭംഗമുണ്ടായിട്ടില്ലം
നം ചതേഭത്തേന് ആ നഗരത്തിലുന്ദോയ പര
ടൂഭച്ചേരിയില് സംബന്ധിച്ചു് തിരിയെ പറപ്പെടമ്പോ
കേ നേരം വളരെ വൈകി, ഇതില്, സഖാവായ
മത്രന് തീരെ മുഷി" ആവലാതിപ്പെട്ടം നേ
ഭം വൈകിയും, ആപാദധധുമോയ സംഗീതത്തെ ധാ
ഭാകൂമാചി ആസ്പദിക്ക വാന് കഴിഞ്ഞതില് ചാരുത്തേ
അ" സപ്പിതിയാണെ ണത്, കടലില് പിളഞ്ഞത
ല്ലന്നിരന്നാപം വീണയും ഭങ്ങളിലൊന്നനനെന്നു'
തദഹം പഭികല്പനം ചെയ്യുന്നും ഇന്രിയമോഫനം
കൊണ്ട.ഒഞ് വീണയ്ം രസുദ്യം അദ്ദേഹം കഴി
ക്ഴന്നമ്. മനസ്സിണങ്കിയ ഇസ്ല ത്ിയെപ്പാലെ വീ
ഗോനം ൭ല്ഭ്റിതന്നെ സമാശവസിപ്പിക്കു്നു, പ്രി
മോശമനത്തില് വി മുനയോ അപ്പത്തെ 3
നസികപീഡയെ ഗശിപ്പിക്കന്നതിന്നു' വിണംഗാനം ന
ല്ലൊരു വിനോദമാണ്ട്. ആ ഗാനം വിരഫശോകാ്ത
നെ ബന്ധവിനെപ്പോചെ സന്ത്വോനം ചെയ്ുന്നു., അ
ഉ കാമിലനത്തിന്* അനുമഗേപ്പോഷകമായ പ്രമോ
മയം വിളണ്ന്നും അങ്ങിനെയകള സധഗീതം എത്ര
നാദം തുട്തായി ദൂവിച്ചലം ചാതതന്നു* അല
മില്ല. എന്നാല് ആ മുട്ടിലല്ലാ മൈയ്രയനെറ മ
നസ്സ്. ആ വിദൂഷകന്നു വീണമടെ മുമല് കേട്ടല് മു
ഷിച്ചില്േണ്ടാകന്നതു". അതിന്െറ കമ്പികഠം പൊ
ി
ഭിപ്പാകട്ടെയെന്നു നേന്രകൊണ്ടാണ്ട* അദ്ദേഥം അവി
ടെ കഴിച്ചുക്ടിയതു..
കച്ചേരി പിരിഞ്ഞു" അവടിരവരും മങ്ങിവരു
യോം സംഗീതകശലനയേ ഭേഭിലെറ പാട്ടം വയേ
അ വമ കേമമയിയെന്നു ചാന് പ്രശം
സിച്ചു.
'*സ്ഥാനഗുദധിയോടും ൃ്ലസ്ഥായിയോടും വ്യക്ത
വും ലളിതമധുരവുമോയ സ്വരത്തില് ഭാവത്തോടെ
ദിചന് പാടുന്നതു വെളിയിലെങ്ങാനും മറഞ്ഞുനിന്നു
കംക്ഷയി, തില് ഏതോ വഭവണിയുടെ ഗാനമാ
ണെന്ന ആക്ടം തോന്നുകയുള്ളു.
എനിക്കു" ആയം പാടുന്നതു കണ്ടപ്പം പ
ഭിഫംസമ്ടേണ്ടായ. ആണ്ടങ്ങം പാടുന്നതും പെ
റം പുസ്തകം വാഷിക്കുന്ളം എനിക്ക സിക്ക.
യില്ല. പപെണ്ണു്റം വായിക്കുന്നതു കേട്ടാല് മൂക്കകയനിട്ട
ഉയുടെ വിത നിദശവിസേത്തയം, ആനും പാ
ന്നതു കണ്ടന് വൃജാവൈദികന് ഴാ ചടി
ഗേസ്സിജായി ചെയ്ു്ന വേടോച്ചാണേത്തേയമാണ്ട്
ഞാന് മക്കം
ത്രയം കേട്ടപ്പോ ആ അസികനോട സീ
ത്തെപ്പുററി ചാഭുത്തേന് പിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
നേരം പാതിരാവായി. വീഥിയില് മച്ചയേ അ
നക്ുമോ എങ്മില്ല. ഇുതട്ടിന്ന' ഇടംകൊടകുകൊണ്ടു*
അസ്യ്ലോനുഖനായ അര്ഭാചരന് മങ്ങികിടക്കുന്ന കാമം
യില്നിന്നു പൊങ്ങിക്കന്നേന്ന ഒന്മാഗം പ്പോലെ പ
ഭിശോഭിക്കുന്നതു്” ചാത്തന് കം ചന്ദ്രന് മറയുന്ന
ഇ നോക്കിക്കണ്ടു കൂരടിടടുകാം മാളികകള്ളില്നിനന്
പീഥിഷിലേയ്, ഇറങ്കിവികയാണോ എന്നു മൈയ്രേ
യന ശള്കിലും ഇട്ട കൂടി ടി വരുന്നതു കണ്ട് അവ
ഭജവരം സത്വരം നടന്നു വീട്ടില് വൃത്തിം
നേരം വൈകിയതുകൊണ്ടും വമിഞ്ഞുനടന്നതുകൊ
ഒം ചതേതത്തന്നും മൈത്രന്നും നി ഭരാൈവശ്യം ക
ലശലായു്ടമി, കലുകഠം കഴുകി അക കയിയ
ന അവര് രറ്ജവാന് ഭിന്ന, മൈത്രേയന് കണ്
പോളകഠം തുണ്ങിക്കൊണ്ട്' നിർ ചിലേയ്യം, മനസ്സു വിട്ട
[7 പ്പാഴേഡ്ലംം €:മൈഭത്രേയസ്വാമിന്, എണീക്കം
ഇതു വാമ?" എന്നു പറമാരുകൊണ്ടു ദേനിക അവിടെ
വന്നും വസന്തസ്േനയടെ ആരണമാണ്ഡത്തോടുകരടി
യണ" അവളൂടെ വരവ്". അന്നു അഷ്ലമിയാകയാല്
പരതിവിന്പഭി' മൈത്രേയനാണു" അതു സൂക്ഷി ക്കേ
ണ്ടത്
തു വലിയ ഉപ ഡാക്േല്പോ. ഈ ആനനം
ആ നാലു കെട്ടില് കൊണ്ടുപോയി വെച്ചുക്രഭയോ
എന്നു മൈത്രയ൯ ആവലര്തിപ്പെടടു. “എസ്മ വിസ്റ്റ
ത്തമാണു പറയുന്നതു്? തേവടിച്ചിയടെ പണ്ടം എന്റെറ
(൩. കട്ടില സൂക്ഷികുന്നു് 1 "എന്നു ലാഭത്തന്
ന്നു ചൊടിച്ചപ്പം മൈത്രേയന് ഗരത്യയന്തമില്ലതെ
ഭാനികയില്നിനു" മ ആദരണങ്ങം ഏറ വാങി.
അവിടെ വെഡ്ര നിലത്താണ്ട്' ആ ലവാവമണന് കി
ക്കുന്നതു. ആ കിടപ്പിനെപ്പററി ത്തം ലാ
ത്തേ ആ വേ്ചട്ട്യ൯് ഉത്തരീയമ്തെ സമ്മാന
മായി കൊടുത്തതില് അദ്ദേഫതിന്നുകക വസ്തം അ
ി
ൂമൊന്നുണ്നന്രം തന്െറ സഖയിന്നു മാടിദ്്യം ഇത്രയും
മുതതിടടം കായേബ്ബതതിന്നു കറവൊന്തമില്ലല്ലോ എന്ന
രീചാഭവും അദ്ദേഹത്തില് അപ്പോം ഇളകി ക്ഷ
ജികവും അവ്യയതവുമേയിട്ടാണ്ട് ഈ വിചാരങ്ങളു.
ആയതു". അിപ്പാഴേയം അട്ദേഫം മുറഞ്ങിക്ഷഴിഞ്ഞും
ചാരുത്തെനും ഗാഡനിഭമിലായി.
നഗരം മഴവൻ നിധി നമാഷപ്പേോം ശവിലകന്
എന്നു ചേരായ ഒതു സാലാസികല്രംരമണന് മോഷണ
ത്ഞിന്നു തര നോക്കിക്കൊണ്ട് ആ വീഥിജിലേക്കു” പ
ങ്കികൊണ്ടനന്നു. ആയം വിശ് യനാകയാല്
അവിഭക്ത സ്ഥി തിഗതികളോന്നം അയ്രപരിചിതമ
2: ചയേത്തെന്െറ ആ വലി വീട്ട് കണ്ടപ്പോറം അ
തിന്നുക്ളില് ധാരാമം പണവും പണ്ടവും ഉന്ടകേമെന്ന
ിചാരിച്ചു' ആരം അവിഭക്ക്” തിരി അഭ്യ
സബവത്താല് മതിലില് തുമേമണടക്കിം ജില്ല ത്വക്ക്
വനോയി കൂഞ്ഞിയുന്ന പ്പിനപ്പേംലെം' യ,
പ്രഴുതില് ക്രി മററന്തേക്ക ചെല്ലുവാന് അയോക്ഷ്' ൭.
ദും ആമം വേണ്ടിവന്നില്ല, തേട്ടേത്തില് കുടന്നുനി
ആ" അനുന്നഭമമ്തി ലേക്ക് ലക്ഷോനാകിയതോടു കൂ
ഭി ഇത്ര ന ണമായ മോഷണകമ്മ്തില് തനിക്ക്" ഏ
ഒറ [േണ്ടിലന്നുവല്ലോ ന വിം അയാളുടെ മനന
ത്രില് പെട്ടെന്നൊന്നു മിന്നുകയുണ്ടാഴി, *റക്കിഷിം
ക്കന്നവരെ വഞ്ചി ന്നതില് എന്തു വിക്ര ധാണ്ടമളന്
വിശ്വസ്ത ആക്രമിക്കുന്നത് വം ൨ ബനയാല്ലി' ജശ
സതൂരമോയ ആ ശൌ്യയുമേവിടെ,, നിന്ാവാമായ ഈ ചെ
ൂമേവിടെ! അഥവാ നീ ചമ പരാസവനകക്കം
ി
ജല്ലതാണു് അനസ്തധീനം ജീവിക്കാന് പ്രയോഗിക്കു
അ ഏതുപായവും. ഇര നിശ്ചയം കൊണ്ടുണല്ലേ പന്ട്
അശ്വത്ഥാമാവ്” സെരപ്പികവധമ്തില് ഏപ്പെടതു'."
ശവ്ലിലകനറെറ ഈ വിചാരം ക്ഷണംകൊണ്ടു ക.
ഴിക്ഞും ആയം ചുമരു തുരന്നും അകതേരക്ക കടക്ക
വാന് ആരംഭമായി. നിശ്ശബ്ദം തുരക്ഷവാന് നനവുള്ള.
തായും, ഇടിയേററന് അതുകപ്പാടെ പൊമിതരുവിഴത്തേ
തായം കുമ്മായം ഭവിച്ച് കള്ിന്ന് ഇമം പററിയ
തായമുമമ ഓഗം എത്മനുമുണ്ടോ എന്നു" ആയാറം ആ
ചുമഭില് അവിടെവിടെയാഷ്ി തട്ിത്തട്ടി നോക്കി, പെ
ഉടെ മുന്പിലാണു താന് ചാടടന്നതെില്, അവര്,
|ലവിളി ക്ബ്ോറം അവരോടെരിക്കക പുരുഷോചിത
മല്ല്യ, ക്യമെല്ലാം കെഴ്ടര്പേകേമെന്നുവെച്ചു" അ
കരത്തേ തമത്തിലാണ്ട് ആല്യം ചെല്ലേണ്തെന്സ് യ.
തരം നിശ്ചയിച്ചു കെട്ടിടങ്തിനെറ അന്തര്ഭാഗം എ
അിനെയാണെന്ന് ചെ്കലനിപപണന് പുറമേ നി
അകൊണ്ടുതന്നെ മനസ്സിലാക്കി. ചുമ തമ്ടിനാക്കി
യത്തില് തുഭക്കന്നതിന്നു തക്കതഷ ഭാഗം ആയാറം കാണണ
കയം ചെയ്തും സന്ധിം വ്യസനം അളന്നു തിട്പ്പെടു
ത്തേണ്ടിവന്നപ്പോംറം മുഴക്കി അപകരം തെറ പൂ,
ല്ധിനനയാണു' ആയാറം ഉപയോഗിച്ചത് . നേരം പു
ചന്റല് മേഷേണകാുത്തില് ജനങ്ങറം നനിമിക്കന്നതി-
ഭയ കഠമകശലത കണ്ട് പ്രശദസിക്കയം െയ്കുട്ടെ
എന്നു വിചാദേ്ടെ ആയാഠം സമമത്ല്ര്ത്താടെ ലമ
. അപ്പഴാണ് അകത വിളക്കു കത്തുന്നു
നി]
ടന്നു" ആയം അറി. തളത്തില് ഭണ്ടുപേര്
കിന്നറങ്ളുന്നതും കണ്ടും അക കടന്നല് താന് ചെ
ര്ല്ലണ്ടതും ചെ ഞ്തുമായ കയ്യ നിള്്റയി കോ
രായി ശര്വയിലകന് മജിലേക്ഷ നോക്കികൊണ്ടു ഒട്ട
നിമിഷം പുറത്തേ നിന്നും
അകമ: ആര്പ്പു അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോടം
കേവലം രാരില്ഭംഗമാണ് ഇര ഗ്രം ഏന്ന് ശര്വില
കുന്ന് അറിയമവതായി. കെട്ടിളതകിനന്റ വലിപ്പ
ിടടുത്രണ്ട് ആം അതിനുമ്ളില് കുന്നത്.
ആ പുറനട്ടുകാന്ന് ഇവിഭത്തെ വലികരാരെന്നും
എളിഷവരാടെന്നും അറിയുക; താന് പ്രവേശിച്ച
ു ഒടിരഗ്ാത്തിപന്ന കണ്ടപ്പം തെറ പ്ര
അം വെവെയര്യല്ലൊ എന്നു" അയമറക്ക” വിഷമ
അടി; പൊളിതുപ ഏതാ ക്ചുവംകാഭനണ്ട്,
ര വീട്ടിനെറുടമസ്ഥനെന്ന് ആയം ശരിക്ക് ലഷ്
ച്ച തന്നൊപ്പാലേ അധപതിച്ചിഷ ഈ ഗ്രഫന:ഥ
നെ തന് എന്തിന്ന് ഉപഭവിക്ുന്നു എന്ന്് ആറക്ക
അന്തതംപേവുമണ്ടായി, അതുകൊണ്്, ഇനി മടങ്കിപ്പോം
കണ്ണു" നല്ലതെന്ന് ശദിലകടെറ മനസ്സ് പിന്
ചഞ്ഞു.
ത്രേയന് ആ ആഭണേഭാണ്ഡത്തെ നിലത്ത്
ഞാനും മറരിവെക്കാന മധൈദില്ലാതെ കൈയില്
തമന്ന പിഴ।ച്ചകൊണ്ടണ്' കിടന. ഈ:
കൊണ്ടു മനഡ്സു വീട്ടറ്ജവന് അദ്ദേഫത്തിന്നു കഴിഞ്ഞി
൮. നമുണ്ട്.യാള് മനസിന് ഇങ്ങിനെ അസി!
ണൈങ്കില് ഭിം തന്നേയണ്ട് സുഖം എന്ന് അ
0
ദേഹം ഇടയ്യയേന്തേണന്റപ്പേഠം തന്നെത്താന് വിടി
കയുണ്ടായി. ഉണങ്ാന്മാഠം മാത്രമല്ലേ ഉറങ്ങമ്പോഴ്
അദ്ദേഹത്തി നെറ മനസ്സിന്നു" ആ ആഭഭണകാസ്േക്കെ
കോണ്ട് പെരി കന് വരുന്നു ഏന്നു
ചുമരു തുക്കന്നുവെന്നും, പന്ന കക്കന്നുവെന്നും ഇർയ്്ി
ടെ മാരോ ഖസം അദ്ദേഫഭരെ പീഡിപ്പിച്ച.
ആ സ്വപ്പ്വേസ്ഥയില് “*ആണമാണ്ഡം ഇതാ വഃ
ഒിയേക്കുക" എന്നു" അദ്ദഹം വെളിവായി വിളിച്ച
പറഞ്ഞുപോയി
ഇത് ശദിലകന് കേട്ട, ആയം പിന്തിരിഞ്ഞു
ുടങ്ങിയപപ്പോണ്ട് ഭഭരണമണ്ഡോം"" എന്നു
,അക്ുനിന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നതു കേട്. ആരാനും
ണന്രകേഴിഞ്ഞുവോ എന്ന ഗമകയാണ്ട ആയ ആയാ
മിള. പിന്നീട ശബ്ദുമെന്നും കേ. കായ്് ദന്
ആയാ മേ്ഞുനിന്നുകൊണ്ട് അകത്തേക്കു ഒനാക്കിം
കിടക്കുന്ന ഇരുവരും ഗാഡമായ നിദ്രയിലാ
തളത്തിയിട്ട് നിണ്ടു നിവന്ക്ഛേ കിംപ്പുടകാണ്ടും, നേടെ
മക്ക ക്ുന്നണ്ടായിന്ിട്ടം കണ്ണികം നിശ്ചലം
കൂ്ികികികെന്നതുകൊണ്ടും ആയാഠം അറിഞ്ഞും സ്വ
ക്തിലു്ടയേ വിളിയാണ്ട താന് ഇടപ്പോറം കേട്ടതെന്നും
ആയാഠം മനസ്സിലക്കി. ഒന്നുക്രടിയും ഭതയാഥം നോ
ക്കിയപ്പേംഗം നിലത്തു കിഭക്കുന്ന അം ഏതാണ്ട
ഭണ്ോം മുവകെ പിടിച്ിടട്ടെന്നു കന്ദ. കീറയ്കണി
കൊണ്ടു പൊതി ഞ്ഞതകേയാല് ആയ ആയളരണങ്ങറം പു
തുകളില് കരടി മിന്നിത്തി ഉങ്ങന്നു. ഇതള് ആഭരണേമാണ്ഡം.
തന്നെയെന്നും ഇതിനെക്കിച്ചു വിചാടിച്ചുകൊണ്ടു മിട
കയാല് ഇയു സ്വ്യസംഭൂതമായി , ഇ യാടില്നിന്നു
പുറപ്പട്ടതാണു" ഈ ശബ്ദുമെന്നുംശര്്വിലകന് ഗരിച്ചു്
താനുണ്ടാക്കിയ തുര്കംവഴിക്കു" അകത്തേക്കു കടന്നു, ആ
യാരം കരതിക്കൊണ്ടു വന്നിടുമേ ചെപ്പു തുറന്ന് അതില്
നിന്നു: ഒരു വണ്ടിനെ പറ്രേക്ക വിട്ടപ്പോ-, ആ ൮
ആ ദീപനം ഉത്തിന്മീതെ പറക്കേയം, അതോടുകൂടി
ിളക്ക കെടുകയും ചെയ്തു. ലസ്ധപ്പം കണ്ടുകൊണ്ടു മ
ഭങി്ിടക്കന്നേ മൈത്രേയന് വിളക്ക കെട്ടപ്പോഠം പെ
ട്ടുന്നുണ്ടയേ ആ പ്രൃതിമേതതാല് ഏതണ്ടുണന്ര, വി
കക കെട്ടതു* അറി്തുവെക്കിലും അദ്ദേപം അപ്പോം
ഉറക്കത്തിന്േറയും ഉണ റ്റയുടയം അന്തഭവേസ്ഥഷിലാ,
യിരുന്നതിനാല് കാദ്റ്യവി ചഭേത്തിന്നെന്നിന്നും ആളായി
ലല. “തോഴ ഇതാ, ആഭണേദണ്ഡം" എന്നു്” അ
ദ്ദേഹം ആ മാരുട്ടില് ആ ഭാണ്ഡത്തെ ചാരുഭത്തേന് കി
കന്നിടമ്മേക്ക് നീട്ടിക്കാണിച്ചു. * ഉറക്കം വരാതെ
ഞാന് വല്ലതെ കന്നു ഇ ബ്ര പ്രമാണ അ
ഈ മാണ്ഡം വാങ്ങിയേകണം; ഇനിമെങ്കിലം മാമ
ഭിക്ഞു് മാന് കുറച്ചു് ഉറമ്ട്ടെ? എന്നു ആആ ഡ്രാമ
ണന് ൭ കിംപ്പില്തടന്നെ പറകയുമുണ്ടായി. _ “എ
ണല് ഇഞ്ടു തന്തേക്ക" എന്നു് അധദസ്വിര
സ്ലിച്ചുകൊണ്ട് ശര്ധിലകന്അഭികെ ചെന്നു
ചരേദത്തനാണെന്ന വിശ്വസ്രത്തോടെ ആയ
യി! ജയ ആദഭണഭാണ്ഡത്തെ ഇറക്കിവെച്ചു" “ആവ!
ചരക്കെല്ലാം വിറരകഴിഞ്ഞ കച്ചവടക്ഷടനെപ്പേല
ി
ഇനി ഞാന് ആശ്വാസത്തോടെ പറങ്ങടട്" എന്നു' സ്വ
യം പറഞ്ഞു" മൈത്രേഷല് തിഭിായുകിടകകന്നും മണ്ഡ
ങ്ജേവാന് തനറെറ ആട്ട കകമേക്ക നീട്ടിയിരുന്ന ആ
കൈക അവ്രൂതമായി തന്ടകന്ദേണ്ടെന്ന മൈത്ര
യന് സ്ത്രശ്തല് അറികയണ്ടായെ്ിലലം ആ അര്ഭാനി
്വവസ്ഥയില് അദ്ദേഫതയിന്നു" അതിനെകുറിച്ച്” ചി
ആഅമയൊന്നുമുണ്ടായില്ല.
(ആദരണഭോണ്ഡേം കൈയിലയേപ്പോഠം, അനായര്
സേനയുണ്ടയേ ഈ നേട്ടത്തില് അതി മോദ? അല്പം
ചേമമോ്ത ശയിലകന്നുണ്ടായതു,
കഷ്ണം, കഷ്ണ സരമങ്ണകയത്ില്
ഞാന് ഇതിലധികം എന്തു കല ഭാഹമാണ്ട ചെയ്യ
ള്! സാധ്യബ്രം്മേണന് ഉറക്കത്തില് എന്നെ വിശ്വാസ
അട കലല്ലില്ലതിനെ ഞാന് ഇതാ അപഫഭിക്കുന്നു,
ിക്താധിക്ൃത്മാല് മുന ലോഭക്രാന്മനം, മത്സ
(ബുഭഭിയുമാഷ ബല്ല" വനനിക്കിഴ്രയും ചെര്റസയ്്രര്യ
കില് ആക്രമി ന്നേ” പാപമാകയില്ലെന്നു കരുതി
കാണ്ട്" ഇത്തൊഴിലിലിറങ്ജിയ എനിക്കു
ധാധുജനചി ഡനമണല്ലെഃ ചെഴയകു്ടിവന്നതു്
ശമായ യെരവനുത്തിെറ തമളിച്ചയാലും, നിന്ദാ
ഫയ രാഭിട്യത്തിനെറ മുഷ്യലും ഈ ഘേദരകമ്മ
കില് എനിക്ക ഏദ്റ്ഞ്ടിയന്നുലാല്ല. നിര്ഭാനന്
കാമി തനായ ത്തി നാല് വെഡം പ്രിശചാകമെന്നു
ഞന ഇതു എന്നില്നിന്നുതന്നെ അറിയും."
ഇത്തരം വിഷത്ോടടക്ൂഭിയാണ്ട ഗവ്വിലകന്ത്ത
ആരേണമാണ്ഡത്തെ , വഫിച്ചുകൊണ്ടു് അവിടെനിന്നു
പരരത്തേക്ക ചോയി.
[
നേരം പുലന്രം ആയം എഴു ന്നേറ൨ വെളിയില്,
വ്തു ഭനികയാണ്ട്. പ്രോ മിത്ടിയം കന്ന
കലേ ടടിച്ചിടിക്കന്ന കണ്ടപ്പേഷം അവാം ഉദ്വി
ട്ടേ ചെന്നും മതി,
അതു് അവര് കണ്ടു. തസ്ത ഇഴ പ്രയത്നം ഈ
ടിെറ ,ഗ്രഫത്ഭിലകടദന് വെവതെയായി ല്ലേ
ല്ലേ എന്നു" ആ ഭിത്തിനിര്േകനില് ചാരഭത്തേ൯ അ
ഇതാപരത്തേടെ നില്ല മൈത്രേയനില്നിന്നു്' ആര
ഇമാണ്ഡത്തെക്ിച്ചു പ്രസ്തൂവോുത്ടാതിം
അങ്ങ് പററില്ല ഞാന് വിറ്റി, മണ്ട
നാണ് എന്നെല്ലാം? മാന് എത്ര മുന്കരതലള്ളവനാ
ണെന്ന് ഇക്വം കൊണ്ടെട്ിലും ഒറ്റ. യ
ആടാം ദാന് അങ്ധായടെ കൈന്്ില് തന്നതു
എത ഗീടുകതകി (ന
തു" എന്റെറ കൈഷില് തന്നുവെന്നോ? എ
പ്പ്
എന്ത്! അക്കു" ഇതര രാമേ! പതി
വില് നോന് അങ്ങയേ വിളി ലു" ആഭണഭോണ്ഡം കൈ
ഭരില്ത്തന്തെയല്ലേ വേച്ചുതന്നതു്. അപ്പോം അങ്കയു
ഭട കൈ ന്തുകൊൊണ്ടാ തനണ്ടമിമന്നതായ' കൂടിയും
രാകിടന്നുടട്. ന
ആ ആഭരണ, ം അങ്ങു” ക്കുന്നു കൊടുത്തു
വെന്ന പറയുന്നത് 1 കണ്ണ രണ്ടും മിഴിച്ചുകൊണ്ടം
ണോ അങ്ങിനെ ചെയ്തു്"
7
2]
കള്ള െറ കൈയിലോ? അങ്ങയുടേ കൈയില
ല്ലേഞ തന്നത്" വിളക്കു െട്ടിരന്നതുകൊണ്ടു, 4
(റ കണ്ണ്കംക്ക" അപ്പോം കാഴ്ടമന്നേമണ്ടാധിര
നില്ല.
എന്താണ്ടണ്ടായതെന്നു" രത്തന് ഉടന് ഗരി
ച്ചു. അനന്തരക്ഷണമ്ങില് തെറ അവസ്ഥാന്മരത്തെ
യോ്്മുണ്ടായ ശകവേഗമ്തല് അദ്ദേഫത്തിനെറ മന
സ്സ് വാടിക്കളത്ഞും
സത്യം ആദിയും! ഒഭിഭനായ സൌമ്യ ന്േറഴമല്
ഏതരപദേധവും ആക് വാഭിവാഭിക്കെറിയാമല്ലോ. ഗു
ണികയുടെ ആഭരണം ഞന് വിറപപതിന്നുകയാണുണ്ടയ
പ്രസ്തൂമവം ആരും വിശ്വസിക്കയും ചെയ്യും. സത്യം വെ
ളിപ്പെടമതുകയാണ്കില് ൭3൪ ജനങ്ങളുടെ മദ്ില് വ
ലേകന് മത്രേല്ല നണയന്ദമാവേണ്ടിവതം. ഈ ധമ്മസ
ത്തില് നിന്നു, അയോ എനിക്ക് എന്താണ ഭക്ഷി
കടില്യം മാദ്മല്ലഃ അപവാഭവം ഞോന് സിക്രി
വന്തു വല്ലേ."
ചാരുതേഖറെറ ഈ അവസ കണ്ടപ്പം തനി
ക്കണ്ടായ അബദ ഗിച്ച് മൈമയ്യം വിസ
ജാല് തന്റ, രണ്ടുപേരും രോ പ്രകാഭത്തില് ചിന്ത
മഗ്നരാതി നഗ്നം സ്ഥിതി കെയ്യുമാറായി
ചാതലത്തനറെറ അന്ത്യ ധുത മുററത്തുനി
അള്ള. ആടിനെ കേട്ട് ഉല്ക്ക്റിതായി വാതില
ലേയ്യ വന്നും വാതിലിന് ശബ്ദം കേട്ട നിക അ
ട്ടു നോഷിയപ്പോം ഗ്രദനായിക അയിടെ മറു
ി
രില്യന്നതു കണ്ട് ഉടന് മയില് ചെന്ന്, വീട്ടില് ക.
മന് കയരിയിരിക്കന്വെന്ന് അറിയിച്ച്.
ണ്ണിയുടെ അന്നും മൈയസ്വോടിക്കും
പരരെരുന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ. വല്ല നഷ്ണവും പഠരീടു
ണ്ടോ?" എന്നു ദൂത ചോിച്ച.
ആപെരാന്നമില്ലം അന്ന്" ഇവിടെ പിക
കേറി വന്ന ആ സ്പ്രീയുടെ ആഭരണം മാത്രം കട്ടകൊ
ആ പോഷിട്ട്ു്.
അങ്ങു വഥിോട പാന. വ
ച്ചിരി
യ കൊടുകതിരന്നാന് പ്രതി
ുണടകേമല്. മോഷണം ചേരയിയെന്നു പ
ഞ്ഞാല് ഇവിഭത്തെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയില് ആ
ദം വിശ്വസിക്കുമോ? "__എന്നിഒ്ളിനെ ധുതയം ചി
കലയായി. പകഭമോയി വല്യതും കൊട്ടി ലും
ഈ കുപ്പോട തീകേണമെന്നു് ആ സാധ്വി നിശ്ധയി
ച്ചു. ആദ നജങളല്്യം നഷ്പ്ടിരിക്കന്ന കലേമാണ
മപ കോയി തനിക്ക കിടി രത്നമാല മാത്ര
മ ബാകിയുളുവെന്ു ധൂ രാമു. ആ ലേ പരസ
മാഖനന്നുവെച്ഛു് ചാത്തന് ഇതുവരെ എട്ടടി
പ്പം അതു് ആയ ഗണികയുടെ ആരണ അറം പ
കരമായി കൊക്കു വാന് ചാര്വാതതന്നു സമതമകേമോ
എന്ന് ആ മനസ്വിനി ശമിച്ചു. ഒന്നു പരീക്ഷിച്ച
നോക്കുവാന് നിശ്ചിച്ിട്ട" അവാം ഭനികയെ അയ
ച്ചു മൈയ്രേജമനേ അവിടെ വരമ്തി.
ി
44 പ്രതി ഗ്രഹം അതാ കൈക്കൊക്കൂണം'"" എ,
ജ് അതി? ആ മത്തു കൈയില് വെച്ചുകൊണ്ടു ധുത
ആ ബ്രാശ്മണനെറ മയിലേയ്യം നീടി.
(ഏറവും യിലക്രമിയ ആണ മണല്ലേം ഇത്
ഭക്ഷിണയായി ഈ അമുദ്യടവ്യം കൊടുക്കുവാന് തക്ക
ഭാനലൈയ്യേണ്ടിറാനനിരിക്കുനന. അതിന്െറ വിലയല്ല
എന്െറ നോട്ടം. അമ് അ്േയയചചം നോക്കേണ്ടതി
ി
4ങ്ങിനെയൊമ ാനത്തിന്ന്* ഇര അവസ
ക്ഞില് എന്താണ്ട് ചതു
ന്നലെ എനിക്ക ഷഷ്സില്രതമായിന്നും ഈ
ഷഫ്്ിക്ക വ്രതന്തേത്തില് ഇ ഭത്നമേ മനേംചെയ്ക്ുവംന്
ഞാന് നേനിട്ുണ്ട്. ആ നേ പേലൈ നടക്കുന്നതില്
അങ്േയ്യന്താണിത് പ്രരരിക്രയം"
&ന്നമല ഷഫ്ിയല്ലല്ലോം അഷ്ിരല്ലേ"
മൈത്രയന് ഇതു ചോദി പപ്പ തനിക്കു പ
ടി ആ അബഭാത്തില് ധൂത മട്ടൊന്നു പരു്ങി. ഉം
നെ അവറം ഒഴികഴിവു കണ്ടും
ഇന്നലേയും മിനിഞ്ഞാന്നും അത്മയെ കഠണായ്്
കൊണ്ട്. ഇര നേദ്യം മൊന് അഞ്ങേയ്്കയി ഉഴിഞ്ഞു
വെ്ഛിരിക്കയാിരുന്ന.
അ ശിച്ച് അദ്ദേഹം മേനികയെ ല്ലം അകലെ വി
ത്ന
രിച്ച് ഈ ആദരണമാനത്തിന്െറ ശഫോസ്യയമെന്നെന്നു
ചടച്ച
കളവുപോയ ആണോന്നു പകരം കൊടു
ഭദ്രാവിന്നെ ഇടപ്പഴത്തെ അവമാനത്തില് നിന്നു കു
കവോനാണ്ട്' സ്വാമിനി ഇര ആഭരണം അങ്ങേ ത
(ഒന്തതെന്നു ഞൊന് വിചാരിക്കുന്നു."
രദനനികയുടേ ഇര തുരഫം ശരിതന്നെയെന്നു' മൈ
ഭത്രയന് അറിഞ്ഞും അദ്ദേഹം ധുതയുടെ മു്ില് ചെ
അ! നേമെന്ന പോലെ ആയ ആഭരണ ക്കാ
8 അവകളെ അനുഗ്രഫിച്ചു ആ മാനകഷലയ്ത' ധുതയു
ടെ നേയ്ര്ങറം ഡോപകേല്വമായതു കസ്റ് തിനെ
ല്രി മൈത്രേയന് ചോിച്ചപ്പുഠം ഫോമാഗിജവാല
യല് ക്ലു കലങ്ങിഷതാണു" എന്നാണ്" അവളില് നി
അണായ മപ്പിം പിന്നെഷൊന്നും പറയുവാന് നിലയാ
തെ ആപ്പതില്യത അകത്തേക് പേ കേയ
ചിന്നതുരനാി സ്ഥിതിചെയുന്ന
മ്മില് ചെന്ന ആ മലയെ കാണിച്ച് (ഇതാ ഇ
തിനെക്കൊണ്ു അങ്ജേഡ്യം" ഇത അവമതിയില്നിന്തു ൪
പ്പെടാം" എന്നു മൈയ്രേയന് അറിയിച്ചു.
ഇതെന്താണ്ട് ചരേടത്തേന് അയ്ക്ുത
കൈ ചേടി
കലശിലങ്ങളാല് അനുരൂപമായ പത്നിയെ അ
ആ പിഗഷിച്ചതിനെറ ഫലമഞ്ികു്.
എന്ത്! അഭനത്തുദളലടെ കാരുബ്ബംകൊണ്ടോ
ഇനി ഈ ചാരത്തേനന്റെറ ജീചിയം! നയ്കുധനനായി
മെന്നുവെച്ച് സ്ത്രീയുടെ പണംകൊണ്ടു ജീവിക്കുന്നെ പു
ന്നോ ആ, അവസ്ഥയില് എത്ര ഭാഭില്ലം മുതലും താന്
പരിക്കില്ല."
ആയരണത്തെ ഇങ്ങിനെ മൈത്രേയന് നിരാകരിച്ച
പ്രേം മൈത്രേയന് അനുനയത്തിന്നൊരുങങി. ഒ്റേയു
ധനം ഒറ്രാവിനേറതാണെന്നും പ്രത്യേകം ധനമ്തി
നന് മയ്യ അധികാരമില്ലെന്നും ഇപ്പുറത്തെ സര
ഭാവസ്ഥജില് ഈ ആഭരണത്തെ ഗ്രഷിക്ോന്ടമള് അ
പേക്ഷിതമാണെന്നുംം അവമതിയില് നിന്നു" കുക്തനകേ
പരന് വേറെ ഗതി മല്ലെന്നും; പ്രിയപത്നി സ്വന്തം ഫൃ
യം കൊണ്ടും പ്രിഷമിന്രം സ്വന്തം ശിസ്സറെകൊണ്ടും പരഃ
ഥീക്കുന്നതിനെ തമ തതെന്നും റവം മമത്രേയന് പ
ഞ്ഞപ്പം ചാരത്തെ വിചാഗേതിക്ക്: മാററമു
്ടാധിം
എന്നല് വസന്തസേനയടെ ആഭരണതനിന്നു പ
കരമായി ഇര ത്നേമാലയെ അമ്ുതന്തേ കൊണ്ടോ
രി അവക്ക് കൊടുമ്േ്രു. അവറം ഇവിടെ ന്യ
മായി വെച്ചു ആദരണങ്ങാം ഞാന് ചൂതുകളിച്ച്' 'നശി
പലിച്ഛുവേന്ന് അവളെ ധഭിപ്പിംയും,, അതിന്നു പകരമഃ
ളി ഈ തേമാലകെ സ്വീകടിക്േറമെനനു' അവളോട്
അത്ഥിക്കയും ചെയ്യണം.
തമാ വിറ, അവറം ഏപ്പിച്ച പഞ്ടത്തി
൭൫൯൨ വില മാത്രേം കൊടുമ്മാല് പോയോ?! ആ
പെന് പണ്ടങ്ങംകക പകരം ഇത്ര വിലയേറിയ രത്ന
മാലയോ
]
(അവാം തന്ന പര്ജത്തെയല്ലാം അവക്ക് നമ്മ
ഭീപുണ്ടായ വിശ്വസേത്തേയാണ്ട്" വിലമതിക്കേണ്ടതു".
ആ യിശ്വസേം ഇയൊരു ഭത്മലേയെക്കം എത്ര
ത്രയോ വില കൂിയതാണല്ലോ!
ആറാം അദ്ധ്യായം.
ാനികാകമുകനാണ്ട് ശര്വ്വിലകന്ം വസന്തസ്സേ
നയുടെ പരി ചാരികജായ മിക മാസ്്രത്തില്നി
അ മുഭതനാക്ക വനോണട' ജതുയാം നടത്തിയ ഷണം.
കയില് ഭിട്ടിയ ആണേ ഭാണ്ഡദേമാടേക്രഥി ആയം
നേരം പുലന്റ ഉടനെ മദനികയെ കാണുവാനായി വസ
സേനയുടെ ഗ്ൃഹത്തിലേക്ക നടന്നു, ഭാനരിമുഴുവന്
തിസ്ിദം, നിര്യം വിക്രമ വഫിയ്യ
ആം ദിനകകേരജാം നാടും പരന്നോപ്പഠം ച
യനേന്പോലെ, മങ്ിവിളറി മറ്തുകൊണ്ടു് ചെല്ലു
റായി
ആ രാവിലേ വസറാസേന തന് വരച്ിടട്
ചാരുമത്തചചിന്രത്തെ നോക്ിവനമക്കി ഭസിച്ചുകൊണ്ടിടി
കഷ *അര്ദദേഹമ്തിനെറ പായ ഇതില് ശരി
യായി നിട്ണ്ടു? എന്നു് അവറം അഭികെ നിന്ന
ടേനികയോട് ചോഭിച്ചം
*അമദധം നേടേ വന്ത് നില്ുന്നവോ ന്നു"
ചിഗ്രം കണ്ടാല് ആരും ശമി ല്േക്ം
80
വെ മുഖസ്തരതിരല്ല നീ ചെയ്യുന്നതും"
അല്ലു എന്റെറ വാക്ക് സര്യമാണു'. കൊല്ലു
മ്മ ഇര ചിത്രത്തില്നിന്ന് കണ്ട്ക്ക തെ എന്രനേര
മായി ഇരുന്നുതുംബീറട്, അമുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ ചി
രം എത്ര ആകനികമാണ്നെന്ന്' നിശ്ചയിക്കമേല്ലെം
അദ്ദേഹത്തെ പരി ചയമില്ലത്തവര് ഈ ചിത്രം ക
ജല് കുമേദേവനോ ന്നു ശമിക്കും."
മഭനിക ഇതു പറഞ്ഞുകഴിയമ്പോഥെക്കും മറെറം
ക പടചൊടിക കുറെ ആണങ്ങളോടുകൂടി അവി
വന്തം
ഇങ്ങ. അതെല്ലാം അണിന്ഞുകോണ്ട് തെറ കൊ
ഭൂഭത്തിലേക്ഷ വുവാനകി വസന്തസേനയ്ം വണ്ടി
ചേയും ആയാറം അയപ്ിടടണ്ട്. ആത്മനാഥനെറ ചിത്ര
കി ആനയ്മികമ്യസ്പാറം അതിന്നു മുട കമായണ്ടം
ര സംസ്ഥ .നകസമ്ദശത്താല് വസന്ത
യായി, അതിന്െറ പാലമദതി ആ പരി.
റെ ശകാരം കിടി, താന് നിച്ചേരാധിോണെന്നുഃ
അകത്തുനിന്ന് വദിയമമ ഒആജൊപികകയാലാണ്ട് അ
പ്രികമായ ഈ സഭനദശത്തെ തനിക്ക വി ക്കേണ്ടിവ
അതെന്നും വിന തയാങകി അറിയിച്ച് കൊച്ചമ്മയെ പ്ര
സാമിപ്പിചചിട്ട് അവാം ആ ആദഭണോ്ടേക്രൂടി അമ
ത്തേക്ക പോകയും ചെയ്ത
സന്ന വീണ്ടും ചിര ലഖനത്തില് പ്രഭവ
ശിച്ചു. അവാം അതില് ചിലവ മിന്ക്കുചണികളണ്ത്
അപ്്പോരാം ചെതുകൊണ്ടിരന്നമ് . അവാം അതില് എ
കാഗചിത്ത യി സ്ഥിതിചെയ്യുവ, തന്നെ ആരാ പപ
തും വിക്ിക്കുന്നതു കേട്ട് മനിക' തിടിഞ്ഞുഴനാക്ിം
ഭവളിയിലൊരിടത്തു" മര്വിലകന് മറത്ഞുനില്യയന്നതു
അവാം കണ്ടും കാമുകഠധനത്താല് നേസ്സി മക ഒ
യുവതി വേറെ കാഴ്്യതതിനെന്നപേലൈ എഴുന്നേററ" വ
സന്മര്സനയുടെ മുയ്ധില്നിന്' തിജേവിച്ചു.
അവാം ചെന്നതു" ശര്വ്വിലകന്െറ മു്ധില്ത്ത
ന്നേജാണ്ട്'.
ഈയ അനവസത്തില് , മുന്നറിിപ്പുക്രത അ
ഒ" ഇത്ര തിടുക്കമായി ഇ്ട്ടവന്നതെന്മിനു'! കുട
മെന്തെന്നു* ഉടന് പറയു! കൊച്ചുദ്മ എന്നെ വിളിക്കും
മു ഞാന് അഞ്ങോട്ട ചെല്ലണം.
ടന കോട്ടി ക്കേൻ ശം ഇമോയതുകണ്ടാ
അ ഞാന് ഇത്ര തിടക്ക്രില് ഇദമകോട്ട് പോന്നത്.
ഞാന് പറയണ്തു' ഏററവും ഗ്രഡമായ കാലമായാല്
എന്തു കാള്യേണയു് "7
പണം കിട്ടിയാല് വസന്തസേന നിന്നെ വിട്ടയ
യമെന്നു' നീ അന്നു" ച ,റയകയുണ്ടായില്ലേ
എറെ അമ്മയ്ക് ഉപജീവനത്തി അ വേണ്ടുന്ന
പ്രണം കൊട്ടേതതിട്ടാണു' കൊച്ചമ്മ എന്നെ പഭിചാഭിക
ജാകിനിര്ടിയിക്കെന്നള്. ആ വകയ്യ" കുറെ പണം
കൊച്ചമ്മഡും കൊടുത്ിട്ട് എന്നെ സ്വത്തില് നിന്നു
ൂ്ികകോണമാന്ന് പ്രത്ഥി ച അതാണ്ള? ഉചിതം. ച
ഇ, കിട്ടിയാല് മാത്രമേ എന്നേ വിട്ട യയ്റ്യയള്ള വെന്നു
കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഏന്റമള്ളാമ ഞന് നേം
ക്ന്നുവെന്നേയള്ളു.
8
ി
എന്നാല്, ഇതം ഈ ആദരണങ്ങറം എടുത്തോ
മു. ഇതു് നിന്െറ കൊ്പുമായ്മും കൊടുത്തു് നീ ഇന്നുത
മന്ന മാസ്യയത്തില്നിനു* ഒഴി ്തേക്ണം.
നിക ൭ ആഭണങങഥം ആകഡ്പാടെയൊന്നു*
നോക്കിയപ്പോ താന് അവ ഇതിഡമ്പു കണ്ടിട്ട
വവതാണെന്നു' അവറംക്കു' തോ്ിം *അങ്ട് ഇതെല്ലം
എമ്മിനെ നേടി!" എന്നു" അവാം ചോദിചു
നിന്നിലുക്ള അനുരാഗംകൊണ്ടു' കാമന്ധേനായി
ഞാന സഫേസം പ്രവദിച്ചു."
("സാഹസം ചെയ്തുവെണോ അദ്! പറയുന്നത്!
അഞ ഇ ആരരേണങ്ങാം മോഷ്ഠിക്കയാണോ ചെയ്തു
ഫാ കഷ്ണം! എന്റ അനവശതുയയം" വേദി അങ" ശ
രീരത്തെ, മേ്രേമല്ലാ ചാഭിത്യത്തേയം പ്രഭാധീനമാക്കി
ല്ലേ
സാഘാസം കൊണ്ടല്ലാതെ സസ്ധത്തുണ്ടകമോ!
കഷ്ടം, ഘോരപപപക്തിലോ ശ്രീയെ തേടുന്ന
1 ആരെയാണു" അമ്മ വഞ്ചിച്ചിരിക്കുന്നതു്, പറയും?
ന്നു നേരംപുലറ്വപ്പൂാം കേട്ട ചാരുത്തേമഫാ
ശയനെറ വീട ക്കന് കങ്അവെച്ചിരിക്കന്നുവെന്ന്'.
അയ്യോ, അമ്ജ് എന്തണ്ടെ പറയുന്നതു്!" എന്നു
ശോകവേഗത്തേടെ മദനിക ഭം പുറപ്പെടു
ച്ച. അവരുടെ കൈകലുകരം തളന്രം അവളടെ മിഴി
കഠം ചുഴന്നതുടക്കി. ചാരുഭത്തനില് ഇവഠംക്കിത്ര കാ
ബ്യമുണ്ടാകവാന് കാരണമെന്തെന്നു ശധിലകന് സ
മിച്ചു.
അഞ്ജ്" സത്യം പറഷണേ! അട്ട" അവിടെ
കടില വല്ല ലും ചെയ്തിട്ടോ!" *
(& ഗത്യത്തരമില്ലതെയാസ് ഞോന് ഈ മേഷ്ണ
ത്തില് ഏപ്പിട്ടതു്ം ഇത്രമാത്മല്ലാതെ മറ൨ യാതൊ
(൫ ഷ്ടംമോലും ഞാന് ചെയ്തിട്ടില്ല. ആക്കം യാതോ
പരത്തും എന്നില്നിന്ന് ണ്ടായിട്ടമിലല.""
ഇയ്രയം കേട്ടപ്പാം * ആവു" എന്നു്" ആശ്വാസ
തിവശാാസം മദനികയില് നിന്ന് പറപ്പേടും ശവിലകന്
അമു കണ്ടപ്പോ. ശയാകലനായി.
നിക, ചാരുമത്തേന്റെറ കശലക്കില് നിനക്ക്
ഇയ ആശ്വാസം തോന്നുന്നതു് കൊണ്ടാണ്
ഞാന് ഉല്ൃൂദ്ണകലജാതനം യിരയിട്ടും, നിന്െറ പ്ിക
ക്ജിന്നുവേണിയാണ്ട് കേവലം കരമോധീനനായി ഈ മ
പടത്തില് പരിപ്പതു്, നിനക്കാവട്ടേ, അന്യനി
ലാണ് അനുഭഗേമൊന്ന:
മതി മതി. വിഡ്റ്റിക്തം പറയാിഭിഴ്ര, കൊല്ല
ക നഭണങ്ങകേള അഞ്ജ് മേഷ്സിച്ചിരിക്കണ
ഴ്
ഇതു കേട്ട' ശവിചകന് അമ്പന്നു നിന്നു.
കഥ മു്റിവന് ആയാരം മഒനികയില് നിന്നു" ഗരഫിക്കു
കയും ചെയ്തു
44അഘോ കഷ്ണം! ഇത വങ്ധിഷ അദ്വഭധത്തിലറ
ഇല്ല ഞാന് ചെന്നുചാടി യു്! നാട്ടാകേവകും ത
ലേകികൊണ്ടു നില്യത്ന ആ മദവ്വേക്ഷത്തെ മോ
താല് ഞാന് ശാഖാ ചെയ്തയാണല്ലോ രണ്ടായ.
ഇനിയെന്ാണ്ട് വേണ്ട
നി
൪അങ്ങ്" ഇത ആഭരണത്തെ അദ്ദേഫത്തിന്നുതന്നെ
കൊണ്ടുപോ. "രകൊ$തേക്കണം.
*അദേയാം എന്നെ പിടിച്ചു പോലീസുകാടെ എ
ളിച്ചാചേ!
അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്ന വിവേകശുന്യനല്ല ശീലസ
ബത്തനായ ചരരമത്തന്ം
എന്നാലും, ഈ ആരണങ്ങളോടുക്രടി ഇനി അ
ദ്ദേഫമ്തിനെറ മുന്പില് ചെന്നു് ക്ഷമാപണം ചെയ്യ
ക എനിക്കു" ുഷ്യഭമാണു'. വേറെ ഉപായമുണ്ടേം!
ആ ബ്വഭ്ധിമതിയാജ ഗണിക അല്ലമെന്നോ ആലേ
ചിച്പിട്ട് അഞ്ജു കൊച്ചമ്മ ഇതി്മമ്പ" കിട്ട
ണ്ടെപ*
മല്ല."
എന്നാല്. അങ്ങ" ഈ ആരരണം ചാതാത്തന്ത
തായി അറിയിച്ചുകൊണ്ട്” കൊ്ുമമയുടെ വശം കൊ
ഭത്േക്കണം. എന്നാല് അങ്േക്ക് മോഷമൊഗ്ിഞ്ഞു്
ൃതത്മനാകാം. എനിക്കും കശലമോയി.. അല്ലെക്റില്
നമുക്കിരുവകം ആപത്തണ്ട' ഇന്ിയുണ്ടകേവന് ചേ
കുന്നത്.
ഇര മപമം സാധുതുന്നെമയന്നു' ശദ്വിലകന് അ
ിഞ്ഞും അഗ്നിയെയാണ്ട്' താന് ഇപ്പം വടഭിയെടു
ത്തിരിക്കുന്നുമരുന്നു അതു്" യഥസ്ഥോനം കൈയൊഴിക്ക
തിന്നാല് പലും പേരുതുമംയിട്ടാണട' ന:ശമണ്ടാകക,
യെന്നും കണ്ടു" മദനികയേ അന്ദസരിക്കുവാന് ആയാഠം
ങ്ങി. ഇനിയങ്ങോട്ടു ചെയ്്യേണ്ടുന്നു്' അവര് തമ്മില്
നിശ്ചയിച്ചതില് പിന്നെ, വസന്മസേനയുടെ അടുക്ക
ലേക്കു മമനിക ല്ലം ചെന്നും
ചിത്രമെഴുതിക്കൊണ്ടിരന്ന വസന്തസേന ഇടയും
,അതിനെ്പറി എന്തേ പറത്തുകൊണ്ട്' തല പൊക്കി
നേക്ിയപ്പേംരം മേനികയെ അവിടെ കാഡൊനില്ല.
ചിതം മദേദിവെച്ഛു' അവറം എഴ ന്നേറ൪' എന്തിനെന്നി
ല്ലെ; വാതോയനത്തില് കരടി വെളിയിലേസ്ല, നോക്കി
അപ്പോം അങ്ങൊരിഭത്തു" ഏതേ യുവാവും മനനികയം
കൂടി മായു നിന്നുകൊണ്ട് ന്തോ സഃസാഭിക്കുന്നത
കടം വിനോ്തിന* നല്ലോരു വഴി കിട്ടിയെന്ന് ലട
ണ്ടായ തോന്നലാല് വസന്മസേന അവരുടെ ഗ്ര
സമഗേമസേം ആവുന്നെതമേംൂടി ഭവോനായിജേ ദ
ത്തു ചെന്നു ഒളിച്ചു നിന്നു. ചേരതഗ്ലഷമടില് ക
ന്ന് മോഷണം നടത്ടിയെന്നു കേട്ടപ്പോ മാത്രം അ
ല്ല ൈമനസ്സിന്്'കറെനേഭമ്തയയതചൊടിച്ചിലുണ്ടായി,
പിന്നീട കേട്ട വാക്കു കമളല്ലം ഭരവാംകഴ സകമോഷി
ഇണ്ട്. ഒവിച്ചതു്. അവര് ആമോഷിച്ചുറച്ച പയം,
കരടിയും കേട്ട കഴിഞ്ഞ ഉടനെ വസന്തസന തിഭിയെ
േന്ന്* പൂദിസ്ഥാനത്തില് പ്രവിഷ്ണയായിം
നികളന്നുമറികാത്തവളേപ്പോഷെ വസന്തസേന
യുടെ മുമ്യില് ചെന്നു” *കൊച്ചമ്മയേ കാഞ്ജവാന് സഃ
(ത0വോപുത്രമെറ ആമായി ഒരു അപഭിചിതന് മുറ
മ്ുവന്നു നില്ലുന്ുവെന്നു് അറിയിച്ചു." സ്വമിനിയുടെ
അന്മേപ്രകരം അവാം ചെന്നു” ശയ്കിലകനെ അവി
ടെ തട്ടികൊണ്ടു വഭികയുംചെയ്ു
ി
(ആ ആദരണദാണ്ഡം എങ്ങിനെ ഏങ്കിലും ടര്
യോഴിക്കവാന് ആയാരോക്ക്ിടുകമടയി തി നിരിക്കു്നു
തന്നെ ആരാനും നോക്കുകയോ, തറ വസിക്ക ആ
നും വിഭവില് നടന്നു വടികയോ ചെയ്യുന്നതു കാണ
ോജേല്ലംം ഉ ദോഗമുണ്ടായിക്കൊണ്ടാണട് മോഷണ
കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ആയര് അവസ്ഥ. തന്
മിച്ച് തൊറിഭപ്പിിയെ്ിലം, വചിതാരു പ;
പരത്തെ ചെറിയേ നണ കൊണ്ട് നീാമെന്നു കണ്ട്
അത്രയും ആൃശവസഭത്തേടക്ൂടി ആയം വസന്മസേന
ജട മുിതിലേയയം കരം തനേ ആ കൃതാ
ഭേ; മുഖവുതേി പ്രീത വാക്കുകറം വല്ലതും പറയ
അതിന്നോ വസന്തസേന ഭരമാസ്യയത്തോമ ചെയ്തു പ!
ച്വാരതത്തെ വാക്കര്ലല്ലാതെ കുരയനനാല് ഏലലുന്നതിന്നേ
അഴല്ലുലോം കമിവുണ്ടാതില്ല
അന്ന" അവി ന്ൃസേമാി വച്ച ആദമേണം
ചതേഭത്തമാശയന് ജത തിരിയെ തന്നയച്വിരി
കന്നം വീട്ടിന്നു റപ്പയ പേോയജല് അവിടെ ഇര
വക ധനമൊന്നും സൂക്ഷി കടന്നു വേച്പുണ്ട? ജി
ടെ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടും മുദ്വേതന്നെ ഇതു" ഇവിടെ
എത്തികോണ്ടി വന്നതു" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ
ആഭരണമാണ്ഡം ആയദോം വസന്തസേനയുടെ മുന്പില്
വച്ചുകൊടുത്തു.
അവാം ആ ആദമ കക്ക ളില്പ്പി
ഒനന 4 എന്റെറ പ്ര തിസദ്യേശംകരടിയും അങ്ങേക്ക് ൮
ക്കാ? എന്നു ചോടിച്ചു
ി
എന്താ"
ഞാന് തരുന്ന പ്രതിസന്ദേശം ഇ മദനികയാ
ഞ്. അങ്ങ" ഇവിടെ ആഭഭണങ്ടഥം കൊണ്ടുവന്നതി
രൂ പകരം ഈ മടനികയേ അ" മരിച്ചു കൊണ്ടു
പേയം.
ഇര വക്കേകേട്ട* മേനികയ്യയം ശവിലകന്നും അയ
തസാഭരമങ്ങളു ണ്ടായി.
ആ പറയുന്നതു" എനിക്കു മനസ്സിലകേന്നില്ല
ല്ലോ എന്നു" ആയാറം എടുത്തു ചോിച്ചു..
ഞാന് പറയുന്നതു” എല്ലാം മനസ്സിലംക്കിക്കൊ
്ടാന്ട്, ഈ ആയരണത്ം ഇവിടെ കൊണ്ടുവന൯' ത
ക്ക്കേണമെന്നു" ചേദം
൭൯ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു് അതുകൊണ്ട് അര്ദ്ദഫത്തിനറെറ
രരില് ഞാന് ചെയ്യുന്ന ഇ കസ്തരരനത്തെ അദ്
പ്രതിധഫികണം,"
രഫസ്്യമെല്ലം അവഠം ഗ്രഫിച്പിരിക്കുന്നുവെന്നു' അ
൨൪ ്ടുപ്പേരം അറിഞ്ഞു. അവടെ ആസേജസ്ററസ
മയ സൌരഗീല്യം കണ്ടു" അവരടെ ഹൃയേം ലര്ഷ
സമ്പുള്സ്ുമോകയം കൊതു. എന്നാല് ആ ഭാവമൊന്നും
അവകാല്പേറം വെളിക്ക കാണിക്കരതാതായി, അതു
കണ്ട് യാന് അപ്പോം കൈക്കൊണ്ടിടമ ആ നില
്രില്ത്തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് അവിചാടിതമായണ്ടയേ
ഈ അട യൃന്നിജിചില് തനിക്ക ശൃതജ്ഞേതയി ചാ
ടത്തകീദ്രനരൂപേണ്ന ശ്യിലകന് വസസന്ു്ധനയുടെ
മന്ധില് പ്രകഴിതമാകകി. വദാനത്തെ സപ്പീതി
ടെ സ്വീകരിക്കുന്ന കാട്ില്വിളുംബര്മാ വിരോധമോ
അതതെന്നുകണ്ട്' യാം മഭനികയെ അപ്പോോംത്ത
ഒനന കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പേഠകവാന് തയ്രരോയി.
വസന്തസേന ആ സന്നതാംഗിയായ മദനികയേ
്ത്ല്യര്ക്കാടെ അരികേ വിളിച്ച് * ചര്മ്തനവെ
സന്മേശവഫോനാതിവന്ന ഇര വിശിഷ്യ ബ്ാഡമണന്നു' പൂ
രിനിശ്വപ്രകാരം നിന്നേ ഞെ നം ചെയ്തിരിക്കുന്ന
വെന്നു, സെദഫ്റാപയവം പറഞ്ഞും പെട്ടെന്നുണ്ടായ
ഇ ഫര്ഷാവേശത്താല് മദനിക? മസ്സ് അ
പ്പം തിരരുല്ലിക്െണ്ടിമിക്കയാല് ശൃതതയേ സം
ഖസ്ധിച്ച് ന്താണ് പറഴയ്ടരെന്നു് മാരിയ
വന് അവംംക്ക് കഴിഞില്ല. സ്വാമിനി അറിഞ്ഞി
ടൂേതുതന്നെയണില്ം നേടടട്ട് അദിഭിക്കുവാന് അ
ഭതാത്തതായ നിഗ്രഡമപ്രമേഗം തനിക്ക്: ബായായി
നില്ലേംണ്ടി വരികയാല് അവറംക്ക്" ഇന മേനത്തില് തി
(൭ മെരനമാവം പൂണ്ടു നില്ലം?യ നിര്്വംഹമുണ്ടാകയു
ഭൂ. അവരം വസ്ഡസ്േനമെ നമ ഭിച്ച" "എന്നേ
കൊച്ഛുമ്മ കൈവിടടകയാണോ"" എന്ന് സഗതധമം വി
കോഗശോകേന ആലാപം ചെയ്തും നീ ഗ്രഫിണിയെ
രി ഉയരുകകൊണ്ടു ഇനി നീ എന്നേയല്ലം, ഞാന് നി
ന്നെയ് നാസ്തരടിക്കേ്ടള്" ഏന്നു? ടുദ്വകൊണ്ട
കഠാനികഷേ വസറാസേന എഴുത്നളിച്ച്, ശര്വില
കന്െറ്ര പരിസാഞ്ചിതയക്കി അയച്ച. യഥാര്
ഹം അവയടെ യാത്രദയ, വേണ്ടുന്ന ഏറ്്റാടുകളേല്ലം അ
പ്രിടെ ചെയ്തുകൊടക്കഡമുണ്ടായി.
മമനികുന്പ്വിതനമയി ശര്്വിലകന് പടികടന്നു
കുറച്ചുനേരം പകഴിയയോഉക്കം ചദതാഅനിയോഗഡ്ര
ി
കാരം മൈത്രേയന് ഒ ഗ്രഹത്തില് പ്രവേശിച്ചു. ധി
സമൂഭാമായ ആ രമണീയമന്മിരത്തെനിസ്തുയത്തോടെ
നോക്കി ക്കൊണ്ടണ്ടേ" അദ്ദേഫം അകന്നതും അയ
ചരേദത്തസജാവിനെ വസന്തസേന യഥാവിധി എ
(രിപ സദഭില്ച' വിനത ജി കശലപ്ര്ം ചെയ്തു
6 ച്ചമേഭത്തമലാശയന്നു* കശലമല്ലയോ! ഫാലപ്പ
ഷ്പ സമൂരാമായ ശഖകളേോടേ തഴച്ചു വളരുന്ന മഫാ
വൃക്ഷത്തെ പക്ഷികലമെന്നപോലെം സെശീ്യസമ്പു.
തരിമയ സൌരജന്യ്തോടേ യശസിയയി വാഴ്ചന്ന അ
ഭദൂഫത്തെ ിത്രബാന്ധവന്മാര് സരഹ്ൃദപൂദ്യം സേവി
ച്ചു വരുന്നില്ല"
44എത്ര അതിര് ചോധ്യം! അവളുടെ ഈ
വാീവിലസേഭ്തെ മൈത്രേയന് മനസ പ്രശഃനില്ലു
കൊണ്ടു" 4 അദഭഫത്തിന്നു' കശലം തന്നേ"യെന്നു് മര
പഴി കെടേത്തും
പ്പോ ഇണ്ഞോട്ട് പോന്നതു് വിശേഷിച്ചു വല്ല
കാദ്റ്വുമുണ്ടായി ട്ടോ?"
4 ചരതേത്തേന് വിനയത്തോടെ തൊഴുതുകൊണ്ട്
്രീമതിയേ ശരിപ്പിക്ക താവി" എന്ന്" മൈയേ
൭൯ ആരംഭിച്ചപ്പേദഠം, അത്തം വാകിനെ തട്
കെക്രപ്പിനിന്നകൊണ്ടു' "യ ഫോ
സിയേര്ടു്” ആടഞാപിക്കുന്നതെന്നാണെ
[ജ് അമളിപ്പെയ്യാലും എന്ന് വസന്മാസന അത്ഥിച്ചും
“അന്നു ്രീമതി അദ്ദേഫമൊ ഏല്പിച്ച ഭരണ
അം ദുര്ഭോഗ്യത്താല് നഷ്പ്പെടടപേയി. അതിന്നു പക
9
ി
ഭമായി ഈ രത്തമാല ഇവിടെ കൈക്കൊമള്ശേണമെന്ന്'
അട്ദേഫം യ്രീമതിയോടു” അപേക്ഷിക്കുന്നു."
എട്ടിനെയാണു' അതു് നഷ്ണപ്പെട്ടതു് 1
അമു” ലെിയില് പറയുവാന് എനിക്കു" അനു
ഭ്യയില്ലെതകിലും,, ശ്രീമതിഷെ അറിഭിക്കു വാന് എനി
ക്ക് സന്തോഷം തോന്നുന്നത്, ആ ആഭരണങ്ങളെ അ
ദ്ദേഹം സ്വന്തമടയിട്ടാണ്ട" കരുതിയിരുന്നു". ഈയിടെ
അദ്ദേഹത്തിന്നു ചൂതുകളിയില് അഭിരുചിയണ്ടാകയാല്
അതിന് പ്പെ ടടതില് ആ. ആങ്ങള പണയപ്പെ
ഭൂത്തേണ്ടിവന്നു. പിന്നീട" അന്വേഷില്ചതിരം പണ
ഖം വാങ്ളിയ ആ മൂതല് നാട വിട്ട പോിഭിക്കുന്ന
പോല്."
അം അഭിഭത്യക്കിനെറ എരേംഗമമയേ വി
കടടകോണ്ടു ോരഷികയുന്ന്' വാസ്തവം പറ
കെ അവസ്ഥയില് ആയം വിശവസി
കരയില്ലെന്ന് വീചാിച്ചു് ആ മദാന്മവന് തന്നില്
അന്നെ അപോം ചുമത്തുന്നു! ഇതുകണ്ട, ചാരുഭത്ത
രില് വസന്മറായ്യം൭. ബേപ്രാനം ന്നശ്രിയം വമ
രം, ഇത്രം സുശീലസയന്നനായ
എന്നും അവാം വിചാഭിക്കയണ്ടായി ഇനിയെന്താണ്:
അവറം ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടതു്? ആഭണങ്ങഥം കള്ളന്
കൊണ്ടുപോയ് തന. അറി ഞ്ഞിട്ന്നും അതു തനി
ക്ക് തിരിയെ കിട്ടിടടണ്ന്നും െളിപ്പെട്ുന്നതിനു'
ഇരുല്ലം അവസമമെന്നു" അവറം.ക്ഴ തോന്നി: പരമം
(യി കൊടുമ്യച്ചിടുമേ തറമാല അവാം കൈക്കൊള്
സതയോല് അതു” ടുഭാഗ്രഫമാണെന്നും, കൈക്ഷൊമ
തിരുന്നാല്, അത് കരടുതലയി വേണമെന്ന അത്യാഗ
ഫാമാണെന്നും അപവാദമുണ്ടാകം. ഏതായലും, ഇന്നു
തന്നെ താന് ച്ത്തമനെ പ്രദപിക്കുമെന്നും അപ്പോം
സത്യുമെല്ലം, പ്രകശിരുമകേമെന്നും തുവര അ
പചപേമേല്ലാം എങ്ങിനെയൊ ആവാട്ടയെന്നും ഒടുക്കം
അവാം ഉറച്ചു.
ഇങ്ങിനെ വസസന്തസേന ചിന്താകലയായി സ്ഥിതി
ചെയ്യുന്നതുകണ്ട് * ശ്രീമതി കുന്നും ദിണ്ടാത്തതു' എന്താ
അ എന്നു മൈത്രേദന് ചോഭിച്ചു. "ആ ആരണ
അറം പകരം ഈ രത്താേ മതിയോ എന്ന് സംശ
ിക്ണ്ട; ഇതള് ഏറും വില കൂടിയ; ഈ
എടപാടില് ശൂരീമതികഷ്ല യ്യ _ന്നക്രടിയും അ
ദേഹം ഇടന്ര പറഞ്ഞും
ഇനി വസന്തഭസനയുച മിണ്ടതിരിക്കുകവയ്യ. ൭
അമാല വാങ്ജാതിരുന്നാല് എന്ന്: അപവാമേണ്ടും
യെന്നു" അവറം കേറംക്കേതന്നെ ചെയ്തൂ. ഉടനെ
കിഴിയെ കൊടുക്കാമല്ലോ തന്ന സമാനേ അ
പം സുസ്ലീതയായി 4 എന്നേിച്ച്' യുണ്ടായി
മന്നേതിന്നും, ചാരത്തേമഫാശയതന്റ സംപ്രീതിക്കും
ഭവണ്ടി എനിക്ക് ഈ ആദേണം സ്വീകടിക്കേണ്ടിന്നി
ഭീക്കന്ന"വെന്നു പറഞ്ഞു" അതിനെ മൈത്രേഡനില്നി
അ വാക്കി. 4 അദ്ദേഫത്തെ കണ്ടവന് ഞാന് ഇന്ന
വൈകുന്നേരം അങ്ോട്ട വരുന്നുണ്ട്" എന്ന പ്രതിസ
ന്ദേശത്തോടെയാണ്ട് ദൂതനെ വസന്നസേന അയച്ചത്.
ിട്ടിതുകൊന്ട് മത്തിയവോരതെയായിരിക്കം
ഇനി അങ്ോട്ടേക, വര:
ണികാസസറും നി ിദ്ധമാന്നെന
കിട്ടുക!" എന്ന ആത്മഗതത്തോടെ മെമത്രേഷന് വസ
അസേനയേട്ടേ" യാത്രപറത്തു” അവിടെനിന്നു പുറ
പ്പും
മെ്രേ്ന് ചേച ഉടനെ, വസദധസനതമന്െറ
മറെറാരു പരിചാരികയയേ ചതുഭികയെ വിളിച്ച് തനി
ക്ക് മുന്നുതുന്നെ ചാരുഗ്ഗമ്മില് ചെല്ലേണ്ട ജിമി
ക്കയാല് അതിലേക്കു പഎഡ്രുടേകളെല്പാം അവിള ബം
ചെയ്യണമെന്നു” ആജചിച്ചും
*അകാലവടിഞടിസ' ആരംഭമുമകേതുപോലെ തോ
ിച്പിരികകന്ന തെറ വരാമേ ൂിനത്ഭിന്നോ ഘം
ഭവനത്തിനോ, നിശന്േകള്തി ന്നാ പ്രതിദോധിക്കു
വാന് ശക്തി യില്ന്നുമ്ള നിശ്ധജവാകകാത്ത് വസ
ഭസ്നജില്നിന്നു കേറംിവന്നമ്.
ആകാശമ്കിലെന്നപ്പോലെ ഭൂമിയിലും അവസ്ഥാ
അമമണ്ടായ ഭിനമം ന്ന്. ഭൂമിതിലേ ജ കാം കോ
ഭും സമമസ്വേന്മക്കു ദൂദ്യമായില്ലെന്നേയടും ജോം
ചഥാസംഘത്തിലേ തലയാളിയായ ആദ്യകനെ സക്കാരു
ഗസ്ാന്മാക്ക് അന്നു പിഴികിട്ടകടന് ഭാജകക്കി
ഭില്നിന്നു ഫിാശ്രലും ജനകക്ഷിജില്നിന്ന ശോക
ി
ശ്രവം ഭൂമിയെ നനയ്ത്മറോയിം ലഫ്ഥളത്മചവനെ കാ
ഗൃഹത്തില് അഭച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നും ജനടെള്െങ്ങം ഇ
ഭതിരിക്കേണ്ടതിലേക്ക” ഉദ്യോഗസ്ഥയാര് കരുത
ലേ നിലം മെന്നുമകക രാജകീഷവിലംേരം പട്ട
ണത്തില് മാറെറാലിക്കൊണ്ടും ഈ വത്മമാനം ശ്യില:
കന് ടുസ്സറഫശോകടത്തോടെയാനു ൂരവിച്ചതു്. ആദ്മക
൫൯൭ പ്രിയസുൃതാണ്ട് ശവിലകന്. ആയാഠം ജേ
ദ്രോഫസംഘത്തില് പ്രമേണിയുമണ്ട്. ഭാജധനിയി
ലെ സ്ഥിതിഗതികഠം അറിയവാ൯വേണ്ടി ആരേം ചത
ഭനോജിട്ടണ്ട് ഇവിടെ ന്നത്. ഇര വരവില്, ആ.
ോംക൭ മനികാകാമുകനാകന്നതിന്നും, ഒരു രാതരിക്ക
മത്രം ചേ നോകന്നുതിന്നും ഇടയോയിമെന്നോള്ളു. ന
വിനെ ബന്ധിച്ഛിലിക്ന്േവെന്നു കേഴ്ടപ്പം ആയ
കട്ടപ്പ പകരം
രാജാവു" ഒടുക്കത്തെ കടംകൈയം പ്രവത്യിച്ചുക:
ലി കില് കും
രിച്ചുക്രടോ. ആട്്കനെ ഉന മോിപ്പിക്കയം വ
.൦-എന്നീ വിചാദക്ോകെ ആജാം അമ്മ.
ടെ നില്ലുന്നതു കണ്ടു" ഇനിയും സാഫസതിന്നാണേമ,
അങ്ങയുടെ പുറപ്പടട" എന്ത് മദനിക സമൂറ
ചോദിച്ച;
തേ, സോസത്തിന്നുതന്നെ. എന്െറ മനി
കേ നീ വിഷമിക്കരുത്. രാജ്യത്തിനെറ ഗ്രേഷസ്സ്ിനനു
വേര്നടിയാണ് എന്റെറ ശ്രമം.” പാലകജാവിനെറ
ഇൻ ൂുര്ഭണകമ്തെ നധിപ്പിക്കുവംന് ബഭാകകണരായവ്
ഭാണ്ട് തെങ്ാം. അതിലേക്കു ക എല്ലം ഏ്പുടുകളം
ി
ശ്രവ്ധമായി ഞഞ്ജം ചെയ്തിട്ട്. ജീവിക്കയാണെങ്കില്
ലേകേസുഖം വേണമെന്നും, അല്ലെങ്കില് മണത്തെ, വരി
ച്ച് സ്വ്ൂസലം നേടേണമെന്നും അങ്ങി നെയല്പാതെ ൭
ംകെട്ടവരായി പിശാചവൃത്തിയെ കൈക്കൊണ്ടു
വരല്ലേ പുുഷാന്മാരെന്നും ഞങ്ജാം ,നിശ്ചയിച്ചിഭിക്ക
അം രാജ്യത്തെ ഇര ദുര് ഭണത്തില് നിന്നു ഭക്ഷിക്കുന്നതു
വരേക്കും "പേടമോടുവനോയി ഞങ്ങം ഇറങ്കിയിഭിക്കയാ
7, സ്റരീകളായ നിറം ഇ പരരുസ്മാടെ ഇക്ക
ക്കില് കഴിയുന്നെഭത്ളേം അനുവദ്റിക്കയാണ്ട വേ
ത. എനെറ സഘധമ്മ ചാഭിണിയായ നീ എന്റെറ
ഇര സംരംഭത്തില് ഒന്നുകൊടനും പ്രതിക്രലിക്കരുത്.
എന്െറ പ്രിയമിത്രം കാരഗ്രോത്മില് കിക്ഷേഡേോംം
പരതിയ ഭ്യയയെന്നിച്ചു' ഞാന് ഭസിച്ചുകഴികയാണെ
ിള് എന്നെപ്പേചെ അത നിന്നം ശസ്സനമായി
ആരുണ്ട്! മാദയെക്കാം ഉത്തമപുരുനന്നു ഭയത്തെ
യാണ്: പ്രേമം. ഴും ഇന്ന ഘോഭവിപഠില
ക്ട ചെടിഞ്ഞിരിക്കു പോം വെറ മി്രം കാരഗൃഫ
ത്തില് കിടക്ോോം, എന്െറ മനസ്സിന്ന്: എങ്ങിനെ
വാസ്ല്ൃമുണ്ടകേം. അസ്വസ്ന്നുണ്ടം ഭല്ല്യേസേഖം,
അതുകൊണ്ടു", പ്രിയേ, മനികേം നീ ഏതം നാം
ക്ഷമിക്ളും ആമ്യുകന്നെ തഭവില്നിന്നു വിഭവിച്ച' യ്യ
ഭയ്യ, വേണ്ടുന്നതെല്ലാം ചെയ്തകിഞ്ഞിടട, പിന്നീട
തിറ കാദ്്ത്തില് ഞാന് കപ്പ [്ടുകൊ്ളാം, ആമയം
ഞാന് ജ്യയത്തെ ഒജിക്കട്ടെ, അനന്തരം ഞാന് ഒജിക്കു
ക നിന്നെത്തര്നൊണ്ട്.
ി
ഭത്മവിന്െറ ഈ സംരംഭം പുരുഷോചിതം
നനെമെന്നറിഞ്ഞ ജയ സാധ്വി ഇടകേടൊന്നുുന്ടാക്ഷ
തം പ്രോത്സാലാനപൂദിം അനുജഞകൊട്ടു. അവ
(തന്റ മറെറാജ മിത്രമായ മേടിലനെറ ഗ്ൃദമ്തില്
ആകീടട് ശദ്ിലകന് അനന്തരകമ്മങ്കറംകായി ഇറങ്ങി.
ഏം അദ്യം.
ക്ികാഡം ഇടിമിന്നലംകൊണ്ട്' ടണ് മഖം 894:
മാഡി അകാലവര്ാിന്് ആരമകന്്പോറം ഇ
തിയും മൈത്ര തടിയെ വാര്ദ്തു എ്കോണ്ടാ
ന്ന വിച്മാടെ ചാര ഉല നാിലേക്ഷ
ഇറങ്ങി, സ്പൃരസേമായി ഏള്ചിച്ച പണ്ടത്തിന്നു പകരം
വേറെ ണ്ണം കിടാ വസന്സനയടെ വാക്ക
പോക്ക എങിനെ ന്നി ധവാന് അഭമേരടിന്ന
രിടുക്കയി, അക്ഷത്തില് ആകാശത്തിനന്നാന്ി
ക്കുന്ന ഗോപ അയ്ുതത്തേകോ നോക്കിക്കെ
ആ അവിടെ ലതാമണ്ഡെപമ്തില് അദ്ദേ സ്ഥിതി
ലു
ചുള ീിെടിയുരോളചേടെ ൭
ജകം ചമിക്കന്ു. ഉയാനകമായ നൂടിഘേഷേം
ചോലെ മോങ്ങം ഗകിക്്നു.. വസന്തര്സേനയുടെ
ശുമ്മില്നി്നു തിഭിയേ വരന്ന മത്രേ തന്നെ
ആ തേവിച്ചി” ധഥാകമം ഉപചഭിചില്ല്ലം എന്ന
ന്പൂണ്റവിഷാംകൊണ്ട വഴിനിടേ മറെറാന്നും അദി
ായ്ക്നനില്ല.
റച്ചൊന്നുള്ല ഒതു ഗണികയുടെ ദരം! പ
,ഇ്ഭിലല്ലതെ ഗുണത്തിലുണ്ടോ ഇര വകക്കാക് വിച
ഭം വല്ലതും കുറെ ഭംഗിവാക്കുകരം കൊങ്മിക്കളണ്ി
ദ് ആ രത്തമാല അവറം കൈക്ഷാക്കുകതന്നെ ചെയ്തി
ല്ല! അല്പമെങ്കിലും യേ സ്റ്റേമേട ഈ ഗണിക
ഷു നിരക്കില് പന്നിയെ ചാരെ
[മുനിന്ന്' ഇ വില കൂടിയ ഭത്തമാല ഇവറം പകർ
കുയി വശ്ജോമോ! ഇവ് ഇത്രയം വിത്തസമ്യമ
്ടായിട്ട" ആരോന്മൊരു കുളം! വിദ്രമമേഃ വെപ്പ
പരംനീയംപോല്യദമം അവഠം എനിക്ക തടികയ്ടായ!
ആ തേവരിച്ചിയുടെ മുഖയ് ഇനി ഞംന് നേക്
കരയേയില്ല. പ്ടുമള വര് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ-മുലമില്ലാത്ത
കമലും വ്ചനമിച്ചാതള; വണിക്കം പഴകില്ലാമതെ
ജോര് വും) യം പ്പ ലച്ലയും ലോക
മ ഇ ത പ ഇട ൪ ങിചയമായ
കക. ഉടപാടില്് നിന്ന് എറ തോടൈ പിനമാ
ണം.
മദ്യത്തില് ചാത്തന് സ്ഥിതിചെയ്ു്നു 9
പിഷകമായപ്പെടഴ മൈടതരയന് ഇ വിച്മില്
രിന്് ഉണര ആ ബ്രാമണ അഞ്ോട്ട തിടി
ഞ്ഞു നടന്നു" സ്വ സലഖാവിന്െറ മയില് അഭിവാല്ലപു
ദം ചെന്നു.
പായ കാളം എന്മാി" എന്നു ചേതന്
്വഗേതാനന്മെ ചോദിച്ചു.
ി
ചവേയേ കായം പോയതുതന്നെ" എന്നു വിഷാദ
ആമകമയേ വക്കേണ്ട" മൈയ്രേയനില്നിന്നു പുറല്ലെ
ഭ്.
(4വസന്തസ്സേന ആ ആണം വാങിഴില്ലയേോ?
തനറെ ചെന്മമേക്കൈകഠം അഗകോടെ നീട്ടി
കാണിച്ചു അവാം ആ തോമാല വാങങകതന്നെ
ചെയ്തു.
പിന്നെ എന്ത്കൊണ്ട്" അയ" ഇര വി
പി
*മൊന് എങ്ജിന്നെ വിഷാിക്കാതിിക്കും. എ
വില കൂഭിയതാണ്ട' ആ ഭത്നമാല! ഏതാനും പെന്
പരണ്ടങ്ങറം കം വേണ്ടി ഭയ മിഡ്യഭത്നവേലി അവറം കൈ
കലാക്കിയില്ലി ആ സ്വ ഭണങ്ങഥംകൊണ്ടു നമുക്ക
ലല്ല മ പയേഗവുമുണ്ടംയോ! യും നമുക ന്ന
*അവറം ഏള്ളിച്ച ആ പണ്ടത്തിനെറ വിലയേയ
ലല. അവഠംക്ട നമ്മളിലുണ്ടഷേ ആ വിശ്വസത്തിനെറ
ുണത്തെയാണ്ട് നാം നോക്കേണ്ടതു", ആ വിശവാസം
ഈ രത്തമാലരയേക്കാറം എത്രയോ വിലക്രടിയതാണ്ട്..
അവാം ഇതു വാങ്ജാതിരകന്നെജി ചേ എന്നു. മൊന് ക
്ലീതനാഷിഭിക്കയായി തന്നു. പകരം വാങി അവാം
നമ്മെ കടപ്പോടില്നിന്ന് ഒഴിപ്പിക്കയാള് എനിക്കു" അ
ളില് അധികം പ്ര!തിയാര്ത് ഇപ്പോ ണ്ടായിരിക്കുന്ന
ള്. താന് എടിച്ചിടടമേ ആ ആഭണ്ങാംതന്നെ ത
ിക്ക തിമി കിടടേണരമന്ഭ അവറം ശിക്കയമമനേ.
കില് തന്െറ സ്ഥിതി എന്താകുമെന്നു വിചാഭിച്ചുനേം.
ി
(൭9. അങ്ങി നെയാവതെ എനിക്കുണ്ടായ ഇര മേല
ഭൂതി അഞ്ജ്” സന്തേഷിക്കയാണ്ട വേണ്ടത്
രത്നമാല വാങ്ങിയതു വസന്തസേന ചെയ്ത ഉപ
തി്മൈന്നായപ്പോം മൈരേ അവളില് മറെറഃ
പേരധം ആരോപിച്ചു. ന്പസമായി വെച്ച ആണ
ബം കൂതുകളികില് കൈവിട്ടപോഷിരെന്ന പ്പസ്ാവ
ന്ടെ മൈത്രേയന് പ്രദേശിച്ചപ്പേഠം, അതിറുമ്പ
തന്നെ സത്വം ഗരിച്ചിടട വസന്തസേന അടി
നിരന്ന സിയെ വസ്റ്രബചല്താല് മുഖം മറച്ച് മ
സ്തരിത്തോടെ കന്നു നോക്കുകയുണ്ടായി. ആ കമിപ്പു
ഞ്ചിടി തന്നേ്കറിച്ചു്ടയ പരിഫസേമണൈന്നാണട
മൈത്രേയന് ധരി ല്പം അതിന് തനിക്കണ്ടായിട്ടമേ
മഴനല്വണത്തെപ്പററി ആവലാതിപ്പേടടതില് പ്പിന്നെ അ
ദേഹം ഇങ്ങിടെ തഴന്ര പറഞ്ഞും.
വേശ്യസ്േസ്േമ്ലുത്തില് നിന്നു്" ആപത്്തുകളല്ലാ
ഒരെ മറെറാന്നും ല ്അകേഷില്ല. കാലില് തറച്ച മു
പേലൈയാണ്ട് വേശ്യ, അതു കാലിന്നു വജില്ലെ
ഭക്ഷവാന് വച്രരെ പ്രയാസമ്ടു. എടുത്തു കളഞ്ഞാലേം
നോവു ക്ൂരടകയായി. വേധ്യം ആനം വക്കീല് ഗുമസ്തന്
ഇപ്പോളി, പോലീസ്കാരം കഴുത എന്നിവര് കൈ
യാളുന്നി ഭമ്തു സവനാശമാങ്ട ഫലം പോല്
4 എന്തിന്നിങനെ പരദൂഷണം ചെയ്യന്നു! ലേശ്യഃ
ഭജനം എ്തുതരകോയാലും നമുതകന്തുവണം! ഇന്നു
്തെസ്ഥിതിക്ക്" വേശ്യാസംസ്റുത്തിന്ന് ഞന ഒട്ടും ശു
ക്തനല്ലല്ലോ. എന്നി ലുണ്ടാവുത്ന കാമങ്ങംംക്ക് ഉത്ഭവ
സ്ഥനേന്ുതന്നെ അട്ങിക്കിടക്കവാനേല്ലാെ പാലസ്ഥാ
ിി
ത്തേക്ക്" കയില്പെല്ലുവാന് ഇപ്പോഠം ശകതിയില്ലെന്മ്
അഞ്ജേക്ക് അറിഞ്ഞുട! വിത്ജപ്രിയയായേ വേശ്യ
ിത്തവാന്മകമാത്രമേ വശഗയാകയള്ളം വിത്തം നമ
ളില് നിന്നു്' അകുന്നതോടുക്ൂടി വേശ്ലര്ജനത്തില് നി
അ നമാലം അകന്നുകഴി്തും
(തെറ മാഭിഭ്യത്തേമോള്്ട് വിഷണ്്ുനായിക്കൊ
ണാണ്ട് ത്തന നിന്ന് ഇൻ വാക്കകം പുറപ്പെ
ഭു”. അദ്ദേഹത്തിന്െറ വസന്തസേനമെ പ്ര
പിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ട" പലനാമായിട്ടണ്ട്.. ഗണികടസാധം
ഭണ്മായ പണക്കൊതിയല്ലം കലപതീസഫഥജമായ ഗു
രീതിയാണ് അവറംകകള തെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്നു
അറിയാം. എങ്കിലും മനംകൊണ്ല്ലാതെ കായംകൊണ്ട
ആ വേശ്യ പ്രപിക്കവാന് അഴ ദുഫാത്തിന്ന് ധൈദ്വ
ണ്ടായി. അതിനെക്കുറിച്ചു വിചംഭിച്പുകൊണ്ട്
ആ നിര്ധനനായ കാമേമുര൯ മെരനം കൈകൊണ്ടും
ഇ ഭീ നഭാവം മൈത്രേയനില് അനുതാപമുണ്ടം
ക്കി, തന്െറ സു ത്തിനു" ആ വേശ്യയില് അനുഭദേഗം സു
ഡമയ്ക്രേഥി്ുവെന്നും, അതിനെ ഇളക്കവാ൯ ത
ശ്രമിക്കുന്നതു് അദ്ദേഫത്തിന്ന് ശോ കഫേതുവാകന്നുണ്ടെ
അം ആ ാഹമണന് വി ചാടിച്ച. എന്തുചെയ്തു! കാമ
മിന്ന് കണ്ണില്ലല്ലോ എന്നു" അദ്ദേഹം സ്വമം ആലോ
ചിച്ചതില്പ്പിന്നെം വസന്തസേനയുടെ പ്രതിസന
ശത്തെ അവിടെ
ഇര തയോഘാത്തില്ക്തന്നെ അവാം ഇഞ്ങോട്ടവ
ത്നമലേകൊട്ടടു മതിയാവാതെ ഇനിയും
10
പല്ലും കിട്ടേണമെന്ന്* കരുതി ന്ദജിരിക്കാം ഈ
പറപ്പടട.?
അവര വരികയാണെങ്കില് അവദ്ലെ ഞന് സഃ
പ്രീയച്ി അയയ? എന്നാണു? തിന്ന്" ചാരു
കഅതനറെറ മപി.
ഇങ്ങനെ ഇവർ തമ്മില് സംഭാഷണം തുഴന്രകൊ
ണ്ടിരിക്കവേ, ആ പൂത്കാവിനറെറ പട്ടിയ്യ്യല് ആരോ ചി
ലര് സംസാരിക്കുന്നതു” കേഠംകായിവന്നും അവിടെ
ആരുന്നു നോക്ക വനോയി മൈ്രയന് എഴ്സന്നേററ
ഭചല്ലുറ്വാമേക്ം അഭിമുഖമായി കംജീലകന് വന്നതുക.
ആം വസന്തദസനയുടെ ഒരു പഭിചാരകനാണ്ട് ആയം
ചസന്മസേന ഉല്ലനേദവാത്തില് ബന്ന് അന്ദജക്ത കു
ി്ലുന്നണ്ടെന്നു' അറികകിക്കവാനട്' ആയാളെ വ
ര്.
ഇര വ്തമാനം മൈത്രേയന് ഉഭന് ചെന്നു് ചേ
രയനെ ഗരഫീപ്പിച്ചു. "ഞാന് പരഞ്ഞില്ലേ അവാം
ഇപ്പം ഇങ്ങോട്ടേവകുമെന്ന്. ഇനിയും വല്ലതും അമ്മ
ലിമിനിന്നു' തട്ടി ്ടു്പോകവഠനാണു' ഇൻ വരവ്.
ഇതിന്ന്. *അവറം വരട്ടെ, അവളെ ഞാന് സം
തൂപ്യയാക്ിക്കൊളം "എന്തു് അപ്ലേഴ്സം ചാരഭത്തന് മ,
പിടി കൊടുത്തു:
പസന്നസേനഷചെ തേടടടത്തിചേക്ക കൂട്ടികൊണ്ടു
വരവന് ചാഭത്തേനിക നിന്ന് കിട്ടിയ അനുജ്ഞ ॥യാ
ഭക്രടി കംഭീലക൯ പിന്തിരിഞ്ഞും ചുഭികയോഴി
കെയുള്ള. പപരിജനത്തെയെല്ലാം തിരിയെ അയച്ചതില്
പ്രിഴന്നയാണ്ട് വ൩൭.സേന ആ ഉ്യനേത്തില് കടന്ന
ഒ. സര്വ്യംഗവിദൂഷിതയായ ആ സുന്ദരീ രത്നം മന്ദ
1
മ്മ മദാലസയായി നഗന ചെയ്ത് ചാർ
ആനെറ മുന്പില് ചെന്നു" പുഷ് പാഞ്ജേലിയല് പ്രസി
്ലിച്ചടിര്പ്പിട്നെ *അഭ്ങക്ക്” ഈ സായം സുഖ
ഹാലല്ലേയേ എന്നു” സുസ്ലിതമയി കശ പ്ര്ംചെയ്തു
വസന്മാസനയുടെ ഇര സമഗേമമ്മല് ചാരു
ക്കന് വരമോദാം പൂണ്ടും അവളെ യഥാര്ം സക്ഷ
ച്ചി മ്പി, അദദുഹത്തില്നിന്ു" അവളൂടെ കശ
ച്രഴുത്തിന്ന് ഇങ്ങിനെ മപപപടിയ ്ടാജി.
മോഫനാംഗിയായ നീ! എനിക്കുനള്കിയ ഇ ൭
നേസുഖംകൊണ്ട് ഇ ദ൪81നം എനിക്കു കേവലം സു
ഭിനമഃഷി്തീ സിിക്കുന്നും പല നാളായി എന്െറ ലു
ഭപീര്പ്പുകം മട കൂടിയാണ്ട് സസ്ധ്യകോലം കഴിഞു
പോകുന്നതു്. ഭത്രികളാവടെ ഓീര്ഘമീര്ഘമായിനി
അജ് എന്നെ മഥീകകയം ചെയ്യപ: ഇന്നത്തെ സ
്യവേട്്ടെ നിന്െറ സംഭയദഗംകൊണ്ടു" എനിക്ക പ
ഭമ്സുഖദമായിരിക്കയാണ്ട്.
അതേ ചോന്ന വസ്സന്തസേനയടെ ദോനല
ഭന്താല് ആ ദൂര്ൃ്ടിനംസുഭിനമയി മേം പുലവ്ടിം പെ
ഭാപകന്മാര് നിരുഭാസര്പ്പഴരോധതതാടെ ഇജകകകെട
ഴ് പാജവിന്ന് അന്നു കുര്ദി നമമണെങ്കിലും അദ്ദേഫം ആ
ഭകഗ്രണത്തില് സന്മായിക്ന്നു. അകാലക്ില്
ആകശത്തിലുന്തായ മേഘക്ഷോര്കൊണ്ടട് ജനാ
ക്ക് അന്നു ൂര്ടടിനമാണെങ്കിലം, വേനലില് കിട്ടിയ ആ
മല് അവര് കുളിര്മ കൊളളുന്നു. അപ്പോഴത്തെ
സ്ഥിതിയില് വേ്യാസംസദ്ുംകൊണ്ടു് ചാത്ന്ന്*
അന്നു പര്ട്ടി നമാണെങ്കിചും ആ ലാരന്ൂപിങ്ങിയുടെ പ്രേ
മധാഭയില് അദ്ദേഫ്തികന്റ മനസ്സ് മഭിക്കനനു, ദു൪:
മ്മി സുധി ലു
മൈത്രേയന്നുമാത്രം അന്നു് എല്ലാംകൊണ്ടും ദന
മ്കന്നെ തോന്നി. ഇര ഗികാസംസ്റ്റും അദ്ദേഹ
സുഖമാത്നനിലല. ചൊടിഞ്ഞുകൊണ്ടിി
പ്പോല്ം സമരമക്കേതെ ഇവറം ഇങ്ങേ
ചവിത്തലോളംകൊണ്ടംണെന്ന വിചാരം
അദ്ദേഹത്തിനെ മനസ്സില് ഒതുങ്ങതെയായി. (മഴയ
ടെ പുറപ്പടേ കണ്ടപ്പം ശ്രീമതിയുടെ പപ്പട ഇന്ന
കൂണ്ടാകമെന്ന് ഇവിടെ വിചാഭിച്ചതല്ല""എന്നു' അം 9
ഫാം കശലപ്രമ്രൂപേണ പ്രസ്താവിച്ച. കാമചേഷ്ിര
്തെക്കറില്ച് ഒന്നും അറിയാത സധ്യയ്രാരമണന് എ
ന്നേ! ഈര ചോല്ലം കേടടപ്പുലം ചത്ുടികയയം് തോ
തിഷ്. സല്കരേത്തില് വല്ല ഫാന്ിയമുന്ടെകില്
അതിറെറ ഫേതുവി നേയും, തനിക്കുള്ള പാഭാശകയേ
യും ഒരേ ചോദ്യത്തില് പ്രകടിതമാക്കിയ ഈ ബ്രാദമ
ണന് ഏററവും ചതുഭനാണെസ്് വസന്തസേനു വിച
രിച്ചു. അവളടെ ഇംഗിതപ്പകരം ചതുരികയാണു' പു.
ൃപ്രഴ്ത്തിന്നു” ഉരം നല്കിയത്.
സ്വമി അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു തന്ന മുത്തുമാല
യ്യ് എന്തു വിലയുന്ടെന്നു ചോളിയ്യ്വാനാണ്ട്' കൊല്ല
മ്മ ഇപ്പം ഇ പേന്നേതു്
ക റു ഫോം എത്രശഭിയായി
പന്തിരിക്കുന്നവെന്ന ദവത്തേടെമൈത്രയന്൯ചരേമത്തെ
നേന്നു നോക്കി. ചരേത്തെന്നവേട്ടെ ആ സുസ്തീത
മായ വസദ്സേനയില്, ശങ്കയും മണ്ടായിലല,
നിന്െറ കൊച്ഛാമ ഇവിടെ ഏമ്ലിക്ഴയണ്ടായ
ആ സ്വ്്റമേംണങ്ങളെക്കറം ആ തമാലയു്ട് വില
കൂടം" എന്നു മൈത്രേയന് ചതുഭികയേട്ട് പറഞ്ഞു.
(സ്വാമി അവിടെ നിന്നിറങ്കിയ ഉടനെ, കരെ
സാദി റരണങ്ങഥം ഒരു കല്ഛുവർക്കാമന് കൊണ്ടുവന്നു
അവയ പകരമായി ആ ഭരേ ചോഭിക്കയുണ്ടാരി*
ഇര ആ പൊന് പണ്ടങ്ങം. ആയ രുത്തുമോല കൊട
മു” ഈ പഞ്ജങ്ങഥം വന്നതുകൊണ്ടു” നഷ്മണ്ടേ
എന്നു അറിയവനോണ്ട' ഇത്ര തിടുക്കത്തില് ഇദങ്ങട്ട
പേന്നേതു.
ചതുഭിക ഇങ്ങിനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ഒരു മണ്ഡേം
പരറ്തേക്കെടുത്തു" ച രത്തേമമമതു മ്മാ മ്പി
യി വെച്ചും ആ ഭാണ്ഡം പൊതിഞ്ഞിഭികന്നേതു് ത
റ വക മടിലംണേന്നു കണ്ട് “ഇത എ
ന്െറയണേലല്പോ മ് " എന്ന് അത്ുതത്തോടേ മച്ചടി
ചൂത്. ലക അതിലേക്കു
ടും
സ്വമിയംഭതാനങ്കില് ഭാീച്ചെടുക്കമേല്ലോ?
എന്നു" ചതുടിക ഒഴിഞ്ഞുകോടത്തു.
മൈത്രേയന് ഭാണ്ഡമെട കെടടഴിച്ചല്പേംം
അതിലെ ഉമ്ള ക്കം ക്ട് * ഇതാ ഭമഷോണം പോയ
പഞ്ജമാം[ എന്നു' ആവേഗത്തോടെ ആഭ്രേശിച്ചം
അതേ; ചാരുമത്ഗ്രഫമ്തില് നിന്നു” മേഷേണംപേയേ
ആദരണമാരംതന്തെയണേവം
104
മോഷണമോ! ഇവിടെ മേഷേണവുമുണ്ടയേര!
എന്ന ചോഷ്യത്തോടെ ചതുഭിക മൈത്രേയവെറ മഖ
ത്തനം
മൈത്രയന്ും ചാരുത്തേനം വിഷ്്്േജി, മ
ഷണകാഴ്യയം എല്ലും കണ്ടും വെളിപ്പെട്ട കഴിഞ്ഞുവെ
അ" അവര് അറിയും എന്നുതന്നെയല്ല, മേഷേണം
പോയവ എങ്ങിനേയോ വീണ്ടും കിട്ടിയ വസന്താസന
,അസസത്യയവാര്ിന്നു് തജ മൂവി കമി ക്കേ ക
ണ് ജിപ്പോരം ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവര് കുണ്ടേകയും
ചെയ്തു
നമ്മുടെ തന്ത്രം വേവരതെശരയ പ്പോയാല്ലോ" എ
ത്രേയന് ്രലപപച്ച.
നമുക വി്്ിക്വും പറി! പരാദ കരു
തില്ലാം ആത്മക്ഷ നോക്കിയാണ് നാം അസത്വം പ
രഞ്ഞമതന്നിരന്നിടുംം അത്ിമന്റ പാലി ഇയ്യയം
ഇളത്വം പറപകയെന്നയോല്, ഫിസാ പരമയേ അസ
വക്കില് നിന്നു് സംഭറില്ചേക്കന്ന വിപത്തു" എ
ത്യായിരിക്കും["
&എന്താണ്ട" നിങ്ങറം തമില് പറയുന്നതു്" എ
അകെ തയാ കളിയക്കേലിനേ ഒന്നു മുവ്കി
ചിട്ട.
(തന്റ പരാജയത്തെ സ്ഥാമതി ച്ചുകൊണ്ട്" ചാര
ആതന് വസന്താസനയെ വൈവള്്ചഴത്താചഭ നോഷി,
രി ഭന്നായ ഞാന് ഇര ആദഭണങ്ജറം മേഷേ
ണം പോഷിയെന്നു പറഞ്ഞാല് ആരു വിശ്വസിക്കും! അ
ക്നാ ്ലൂതവ്യാം നിക്ക പ്രമോഗി കണ്ടി
ന്ന്
108
അതു" നീ ക്ഷമിച്ചു" ഈ പടിഫാനമ്മ നി
ച!
"അത്യ" എറ റേ തെ ര മുട്തുമലയെ
കൊണ്ട" അളന്നു നോഭഭവോ൯ ശ്രമിച്ചതില് എനിക്ക്
വളരെ സങ്ചഭമുട്്ട്.
ഇതില് ുരദ്ദശമൊന്നം എനിക്കില്ലേ നിന
ക്ര" അറിയാവതണോല്ലോ. അതിഭിക്കട്ടേ, ഈ ആദര
ഇമജം നിന്െറ കൈയില് എങ്ങിനെ വന്നുവെന്ന
ന്നേ പറമമോ?
വസസന്തസന ആ വദ്രമനേം മുഴവന്: ചത്തേ
നേ ഗ്ിപ്പിചചു. വിനഃസത്താല് ചെയ്യ ഈ പ
ഭിന്ന സ്ദേലഗം പരവദര്ലുമന്ന് അവാം
അത്ഥിക്കയം ചെപ്പം
കഴ ഇടവിടാതെ പെപ്തുകോണ്ടിടികയാണപ്പോം
ഇ മഴയത്” എങ്ങിനെയുണ്ടേ' തിഭിരെ പോകുക എ.
അ മൈത്രയന് വസന്താസനയേ ഉദ്ദേശിച്ച, ചോദി
ചം (നേരം പുലി കച്ച ഇവി നിസ്.
ഇന്ന" എന്നു്" ചതുടിക പറംതോപ്പാഠം പിന്നെ
യൊന്നും ആയ ബ്രാഹ്മണ" മിണ്ടവതായില്ല.
തീക്കൊ്ളിപോലെയുക്ക നെടുനാവു ന്ടിക്ക
ഒ" നീമദ്രതം കോട്ടായി ടുകയക്കോ എന്നു" അ
ല്യഴത്ത ഇടിയും മിന്നലും കണ്ട് ശ്ിച്ചുകൊണ്ട്
ആ ബരമണന് ആ ഭംഗമ്മില് നിന്സ്പിന് ജിലു,
പങ്കത്തില് നിന്ന്: അലരിക്കന്ന ബിസങ്ജം പേട
ലെ കിമാദില് നിന്ന്
ഗമേകോര്ടയാി വാക അഷ് പകണങ്ങളുണെ
പുകൊണ്ട് വിവശയായ വസന്തസ
ന്െറ വക്ഷസ്സിലേക്ക് ച്ഞു, തമോ
ബധേയാല് അദ്യക്തമഗത്തോേ വിക്കുന്ന സാ
ഭദനാത്തേ നിദ ത്തിലേ വര്ശഗമലക്ടി സമി
ഭോഗോഷ്ൂലം പണുകയാണിപ്പോെന്ന് ൬ അവസ്ഥ
യേ പരഭികല്ലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ചാത്തന് ജനനി
കും ആ ലതമമേണ്ഡംപമ്മില് ചോലയും ചേലും അധി
കമയേതുകൊണ്് ആ കാമിനീകാമുകന്മാര് ആവി നി
നന് നാലയകെട്ടിലേക്ക് ഉടനെ മേകയം ചെയ്തു.
നി
എട്ടാം അദ്ധ്യായം,
നേരം പുലദ്രം ശയ്ക്ഗോരത്ില് ചയ
(അ വിളിച്ചംപ്പഴ വസന്മസേന ഉണ
(അന് അപ്പോം അവിടെ ഇല്ല. എവി
തസ്സന ചോദിച്ചതിന്ന്. അദ്ദേഫം പൃഷ്ണുകടന്ധകോ
ഭ്നത്മിചേക്ക പോങികിക്കയാണെന്നും, ആദ്യേ വ
്രിഷില് കയററി അഞ്ജേട് കൂട്ടി കെേടടവരവാന് വ
ഭ്ാമാനേകനെ ഏട്ലിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ചതുരിക പറഞ്ഞും
ആ ഉു്ലനേമ്ില് വെഷ്കവണം അന്ന് പകലിലേ ക്രീ
ഡവിലസേമെന്നാണ്ട്. അദ്ദേഫം നിശ്ചയിച്ചു ഏറ്റ
ചെയ്തിരിക്കന്നത്..
ശാത്രിയയേതുകൊട്റ് ഇന്നലേ ഏനിക്കു" അദ്ദേ
തേ നല്ലവണ്ണം കുഞ്തേവാന് കഴിഞില്ല. ഉ്യാനേമയില്
[1
വെച്ചു" പകല്നേമ്ക്്" സമഗമമുണ്ടായാല് അദദദഫ
ക്ഞിന്റെറ രൂപാമൃതം എനിക്കു നിര്്ബധേം പഠനം ചെ
യുമ്മല്ലെ എന്ന സനോഷക്തടെ വസറാസേന എ
൭9൬൨൨. അവറം റവ മോന നഷിട്ട” ചാരുത്തെഡ്ര)
ഭൂവിന്െറ നാല്ുകെട്ടിന്നുമ്ജില് ഇരയുമമ വറക്ക കടക്ക
വന് കഴി്ഞുവല്ലൊ" എന്നു ചതുരികയെ നോക്കി അ
ഭമാന്നത്തോടെ പറയും
*നാലുകെടിന്നുമളില് മേയ്രമല്ലം, ഇവിടത്തെ പി
ഭനത്തിനെറ മനസ്സിന്നുക്ളിലും കൊച്ചമ്മയ്ക്് ഇപ്പേറം
ബ്ര കിട്ടീട്ട്" എന്നാണട' ചതുടികയില്നിന്നു
അതിന്നുണ്ടയേ പടി. ഇടാരവത്തയായ വസസന്മസേ
ഇ ജന്മംകൊണ്ട് ഗണിക ശീംകൊണ്ടട' കലീ
യാണെന്ന് ഒരേ രാത്രിയിലെ സംസര്റ്റും കൊണ്ടു് അ
മ്മ വരേവരും അറി ഞ്ഞുകഴി ഞ്ഞിരിക്കന്നു. അവളുടെ
വിയോഗമണ്ട്* അകത്ത ജോൂകറാക്ക് ഇപ്പുറം ദു9ഖ
ഫേതുകമാഷിഭിക്കുന്നതു'.
താന് ചതേര്തെനറെറ ശയ്യ്യാഗാരത്തില് പ്രവേശി
ക്കൊണ്ടു” അദ്ദേഫമ്തിനെറ ധമ്മപത്ിക്ക് അപ്പി
തിയുണ്ടാഴി്്ടോ എന്നു ശയിച്ചു" വസന്തസേനയ്
കണ്ണിതമണ്ടായി. തെറ ആദണേമാംക്ക പകമമ
യി മൈത്രേയന് കൊണ്ടുവന്നു തന്ന ത്നമാല ച്മേ
ഭത്തപ്ത്തിയായ ധുതയുടേതണെന്നു" വസന്നസേന അ
രിങ്ിട്ടുണ്ട്. ആ മാല രിടിയെ കൊടുക്കാന് ക
രിങ്ഞാലേ മേസ്സിന്ു് സുലമുണ്ടാകയുള്ളു വേനാ അ
ളുടെ നില. അവരം ആയ മാല ചത്ുഭികയുടെവശം
കൊടുത്തു, ഇതു കൊ്ടടപോി ദൂതരുടെ മി
* £ ചാരുഭത്തമഫാശയേറയും ്രീമതിയുടേയം
സന്മുണജങലകക്* അധീനയായ സിയാണ്: ഞാന"
എന്നും (ഇര നമഃ ശ്രീമതിയുടെ കന്റിന്നുത
നനെ എപ്പൊഴും അലമായിഭികക് "യെന്നും
്രറഞ്ഞതമമി അവിടെ അറിി ന്ന് ഏലലിച്ചയ
ച്ചും .ഇക്കാടയും ചാരുത്തെന്ന്' പ്രിയമാകമോ എന്നു
ചമൂടിക സഭശയിച്ചതിന്ന് അത് എനറ ഓാമേഃ
൯" എന്നു വസസന്മസ്േന ചൊടിച്ചുകെണ്ടു പറകയാ
ണ്ടേ തു്, മനണ്ധവിനിയായ യത തനറെറ ഈ മനം
സ്വീകടികമെന്നു വസന്തര്സനയയച വിശ്വസമില്ലം
൫൫൯൨ കര്രവ്യകമ്മം അത്രണെന്നുവെച്ചു' അവ
അങ്ങിനെ ചെയ്തൂവെന്നേയു
അനുമപ്രകാടം അക പോയ ചുരിക
മ ലേദയടുക്രി യന്നെയാണ്ട്' തിദിയെ പോന്നത്,
(തയുടെ മപി ഇങ്ങിനെയാണ്ട്
അവിടുന്നു മരററാരാരംക്ക് പ്രതിയോ സാം
ച്ചത് എനിക്ക തിഴിയെ വാമ്ുവാന് അധികമില്ല.
എനിക്ക് എന്റ ചാരുത്തേനെ ചാം പ്രിയതമമാമ
ദേ നിതി നി
ഞാന് പാടി തഷികമെന്ന നിലയില് സവീകഴിക്ക
രില്ലം"
ഇങിട്നെയായിടിക്കും മപപടിയെന്നു" ഇതിനു
്വതരത്നെ ഉയഷിച്ചിത്തതിനാല് വസന്മസേനൂച്
അപ്പൊമെക്കും അടു
ത്തിന് ബാജദോദനം കോംഭകേടാന് അവളുടെ
ടി അമ്മോടടു തിഭിന്ഞു. ആ ബലെറ യൂപസ
ന്ദ
്വത്താല് ആൃവടിലി തയായി അവഥം അഭികെ ചെന്നു
കട്ടി എന്ിനണ്ട്' കരയുന്നതു എന്നു" അന്വോഷിച്ചു.
ചാരു്തപപത്രനയ രോാസേനനാണു' അ ഒട്ടി.
അയല്വീട്ടിചെ കുട്ടി പൊന്വണ്ടികൊണ്ടു കളികന്നേതു
കണ്ടു' അതുപേംലെയൊന്നു തനിക്കും വേണമെന്നു ശഃ
ദൃംപി്ടിക്കളംണവന്. അവിടെയക്ക. മത്മാലപിപ്പിണ്ടി
എടത്തുകൊണ്ടുവന്നു' അവന കൊടുത്തപ്പോ അതി
അ ചന്തമില്ലെന്നു പറഞ്ഞതു" അവന് വലിച്ചെറിത്ഞു കര
യകയണി്പോം. തെറ സ്വാമിയുടെ ഒരു പ്യയയന്ന'
ജെ പൊന്വാണ്തിക്കവേണ്തി ഇങ്ങിനെ കരയേണ്ടിവന്നു
വല്ലോ എന്നോ ഭഭനിക അപൂഴ്ണ്റുനേധ്യയയി അ
നെ സാന്ത്വനംചെയ്തകൊണ്ടു നിലയംഭവ വസന്നസേറ
അമികെ ചെന്നു് “എന്െറ കടട പൊന്വണ്ടി വേണ
ഭമങ്കില് ഞാന അജം" എന്നു പറഞ്ഞു" അവനെ വാ
അ്യത്തേടെ വാഭിയെടുത് മടിജില് വെപ്പും
ഇതാരാ!" എന്നു വസന്ഭസനയെ ഉദ്ദേശിച്ചു
കൊണ്ട് ഭേഫേസേനന് ഭമനികയോട ചോിച്ചു.
ഈ ഭനികയെപ്പോലെ ഇവിഭത്തെ മറെറാരു
സി" എന്നു വസന്തസേനയില്നിന്നും * ഉണ്ണിയുടെ
ഇയോ?" എന്നു ഭമനികഷില്നിന്നും ച് മ.
അരം പറപ്പെട്ട. കട്ടിക്കു ഭമനികയുടെ വാകിലാണ
മനസ്സു ചന്നത്ത്.
എന്െറ അമമയണെന്നു നീ യണ പറകയാണ്ട്..
ഇവര് എത്ര പണ്ടമാമുംിട്ടിരികകുന്നതു്. എന്റെറ അ
മ്മജണൈങ്കില് ഇതുണ്ടുകയില്ല.
വ്ര
ാലിന്െറ ഇര വാക്കേ" രസറ്മംസനുയടെ ദല
യത്തില് നല്ലവണ്ണം തറച്ചു. ഭരണാ ധാ
ചാന് തക്ക അത്ര അന്തസ്സു വരാകയില്ലം രിമാ
൫൫൯൪൨ അമ്മ എന്ന് ചാരുറോ പരന്ന് വിചി
്ടീവന്നുവള്ലോ എന്നു" മാശ്ത്പയ 6: രതപോ& യ
ര വസന്മസേന കണ്ണിൽ വരദ “പഷ ! അവഠം ഉടനെ
(തന്െറ ആഭരണങങമളെരക്കെയും അഴിച്ച് , അവിടെ കി
ഭന്നിരുന്ന ത മുന്്ച്ഛിപ്പിവണ്ടി മില് വെപ്പിട്ട് “യ
പ്ലോഠം ഞാന് കടടനെറ അാമ്മയായില്ലേ" എന്നു ബാ
ലനനോഴു" കണ്ണില് പ്ജിഭിയുമായി ചേരിച്ചം
ആ ഏ്ററിര് ഡാമന്ന്' സുസമാമായില്ല. നിം
എന്തിനാണ്ട് കയേന്നമു " എന്ന, ചോദ്യമാണ്" ജു
കൂട്ടിയില് നിന്നു" അപ്ലേം ണ്ടേ
ഞാന് കരയുകയല്ലുന എന്നുമാത്രമല്ലാമതെ അരി
അ മറെറാന്നും പറവാന് വസന്സേനയ്്ം' കഴിഞ്ഞി
ചടി നിറെ മച്ചി സാദം
കൊണ്ടു് ഇന്നുതന്നെ പെരന്വണ്ടിയുണക്ഷിക്കൊ്ളുക
യെന്ന് ോഫര്സനനേ സാന്തവനംചെയ്ത് അവരം സ
പ്രീതനകി.
അപ്പേക്കം പാപ്രേദേശത്തൂനിന്നു' വര്ഭാമാര
കന് മേനികടച വിഭ്ളിക്ക
പാം അങ്ജോട്ടചെന്ന് ഉടന് തിഭിയവന്നിട്ടു പുറ
പ്പെടടവാന് വിണ്ട ത്കാറാിയെന്ന് വസന്ന്സേനയേ
അറിയിച്ച. ഉടനെ ച മടത്താരുങങുവാനായി ആയ സർ
ഭാഗ്യവതി അകത്തേ മാകും ചെയ്തു.
സസന്മസ്േനസ്തം' പുറപ്പെടുവാന് അല്പം തമമസമു
ന്ടന്നേറ ഞ്ാപ്പംറം വര്ഭ്ധാമാനകന് വണ്ടിയെ മന്നുക്ര
[1
൭൭ പൊട്ടിതടടി പിച്ചു വെടപ്പക്കേവാന് ആരംഭിച്ച.
അപ്പോഴാണ്" വണ്ടിയില് മറ്റി െടടിടടിലലെന്ന് ആ,
0൦ രാ്ദതു്. ചാരുമെതായില് അല്പം കോട്ടമള.
കായും കണ്ടും പുലപ്പേയുക്ള ആ ഇരുട്ടില് നിഭരനേന്
മുളള ആ മാന്ദ്യത്തില് വണ്ടി തായ്ൂറോക്കകകൊണ്ട!
തനിക്കണ്ടോയ ഇ മറവും കറവും കണ്ട് ആയാറം വി
രാഭിച്ചു. വസന്തസേനയയ് പുറപ്പെടുവാന് അല്ലേതമമ
മുളള കൊണ്ടു"; അതിലകന്ത്” തിരിയെ വരമെന്നു
രിശ്ചയിച്ചു' ആയാറം മറഗ്ഗീല കെട്ടവനും ചരരമെത്ത
നന്നക്കേവാനുമായി മടനെ ആ വണ്ടിയോടുക്രടി വീട്ടി
ലേക്കു പോയി.
അന്നു നേരം പുഖനിഭിക്കുന്നതു” ആ പ്ട്ടണമെ
ലലാം കലങ്ിമറി കാറു കൊണ്ടോണ്ട്', ബന്ധനസ്ഥനായി
ന്നു ആ്യുകന് തഭവുചാടി ഒളിച്ചോടി പ്പോയിിക്ുന്നു,
ക്ഷിജനങ്ങം മുക്ഷമുലകറംപ്ോലം പരിശോധിച്ചു
ആ ഓടിയോടി നടക്കുന്നു. അവരില്നിന്നു” അതുമിതു
മായി ഉയരുന്ന നിലവിളികറം കൊണ്ട് സവ്വിത്ര ശബ്ദ
നേമായ്യിരിക്കയാണ്ടം
ശവീലകനെറ ചെരകലകേശലതകൊണ്ടോണ്ട്
കലകി ബന്ധനമുഷതനാതത്. ശര ലകയും കൂട്ടി
ചന്ചൈയ്നു് കാരാഗാരര്ത്തേ മേടിച്ച് കവേലമളി
കന്നു ആദ്കന്ന് പുറത്തേക്ക പേകേവാന് വ
രില് തുറനുകൊടടിടട് അവദവേരും രാമോ വഴിക്ക്
ഭാഴിമറത്ഞു. ആദ ൯൨ കൈകാലുകളെ പെന്ധിച്ചി
ന ഖങ്ങലിയെ 0൨൪ പൊട്ടിക്കകയുണ്ടായെങ്ിലും,
അതിനെ കാലില്നിസ്ധ് അഴിക്കുന്നതിനു' അപ്പോ
വ
ക്ഷിജനത്തെ തന്െറ അരികിലേക്ക്: വിളിക്കംപോലെ
ആ ഭിതനശുംഘല താന് മാടോ അവെക്കു
ബ്ലിക്കയല് അദ്ദാ്ജിന്നു' ഗതിമയ്യം വിച്ചു; ആ
്രിരുന്നെ കേട്ടേ വാതില് കക്ന്നേതിന്നു" അദ്ദേഥഃ
തിട്ിയ് വവതെയായി. നേരം പുദ്ധതകയുംയ
ക്ഷിജനം സര്വ അന്വേഷിച്ച തുടങ്ങകയും ലയ
അദ്ദേഹത്തിന്നു ഇനി ഇ്ങ്ങാനും മളിച്ചുനി
ഗതിയ്ജുവെന്നു വന്നും! ൽ
വൈ, ാഭ്യർക്തന്നു് ഇതാണോ അവസ്ഥ
സവമിത്ര്ംം ജീപിതിംപേക്ഷയേര്ടെ ചെയ്യുന്ന സഃ
യും പം ജ്ലേകതതില് പാജികഷയില്ലെന്നം! 94
്ൃത്തനായ രാജംവി ന്റ ഭഘാഭകമ്മങ്ങളില്നിന്ന്' എ
റ കേഷിക്കവന് ഞാന രധിക്ഷസ്വേമ,
ഹം, മഴ്വമേം അങ വിപരഭീതമതിലാണ നിന്ന
ഞാന് ഇതം വീണ്ടും ഈ ദുന്ണാവിനെറ കൂരി
ധിഭ്ഭില് ത്തന്നെ പരിക്ഷ; ഇനി എന്നേ ബ
ത്മി്ചല്ം നാളത്തേ സദ്യോ എനിക്ക" കാണാവ
തകേയില്ലാം നിശ്ചയം. വാസ്റ്രവക്തില് , മണയല്ല
എന്നേ അലട്ടുന്നത്. എനറ രക്തംകൊണ്ട് ഭാഭ
ഭവി സൂപ്പസന്നജകേമെങ്കില് ഞാന് അന്ഗ്രീതന്
തന്നെ. എന്നെ കൊന്നിട്ട്, ഭയടൂര്വൃത്തിക്ക് മ്പ,
ഭകയണൈങ്കില്ം ഈ പരേപ്പെട്ട നാട്ടകാക്്* എന്തു
അ ഗതി എന്നേക്ക യോം എനിക്കത് സഷ്ികാ്
തകമേോ
ര
ഇത്തരം ചിന്തയോടേക്രടി ആയ്യുകന് മറഞ്ഞു മറ
ഞു് പതുക്കെപ്പതുക്കെ നടന്നുകൊണ്ട് ചാതുമത്മെറ
ഉട്ുനേഖവത്തിന്നടികേ എട്ടി. അപ്പോഴേ ആ
൫൭൦ രാടന്നതും വിളിക്കുന്നതും കോംഭ്കേയാല് ഇനി
ഇ വീഥിഷില് ചഭിക്കുന്നത് ക്ഷയല്ലെന്നു കണ്ട! അദ
ഹും ആ ഉല്ലാനമ്തില് കടന്ന" അവിടെ മറമ്ുനിന്നും
ണ് മുടതുണ്ിയിട്ട _വണ്തിയോടുകൂടി വ
ഭമനേകനെറ തിടിച്ചുവരധ്. പടിക്കല് വണ്ടി നിതി
അകത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോം വസന്തസേന ഇനിയും
പരല്ലേ്ിില്ലേന്ന കണ്ട് * തനി, ഇനിയും പുറ
പ്പി! പുഷ്ണകടണ്േകത്തിലേക്ക് ദൂരം കുറെ
വഴ വര? എന്ന് ആം വിളിച്ചു പ
ത്തേക്ക് ചെല്ലന്നതെന്നും അറിഞ്ഞപ്പേഠാം തെറ
ക്ഷേ നല്ലൊരുപായം ആമ്കന് കണ്ടും ആപത്തില്
വഞ്ചന മട്ടം പപേമകേന്നതല്ലുന്ന
ച്ചു" കാലില് കടുങ്ങി്ിംക്കുന്ന ആ പോട്ച്ച
അലയേ ൂൂട്ി്പിടിച്ചുകെടു്് പതുങ്ങി ന്ന് ജു വ
ജിമ്മില് തിഗ്ലീല നീക്കി അകഴതതക്കെ കയറി അദ
ഹം അവിടെ മറമ്ഞരും ഒതുകകിപ്പിടിച്ച ചലയില്
നിന്നു" മൂദുവഷി പുരപ്പെട്ട നാമം വസന്തസേനയുടെ
(തപരഗിിതമാണെന്നര്ണട" വഭാമദനകന് വടിച്ച
മ. ആയ നാദം കോംക്ക്്ന്നപ്പോം,, വസ്ധന്നസേനയ
ടെ വവോണെന്ത വിചാഭിച്ച്, കടളകരംക്ക് വിച്ചു
കൂടുമെന്നും, പിന്നില് ഴി വണ്ടിതില് കയവകയര്ണ്ട്
വ്വ
വം
ഇല്ലെന്നും ആയാം പറകയ ണയി, വിയില് ആദം
കയറിയെന്നു" അധ ത്താം മടക്രടി ആയാഥ. കാളകളെ
ിഴൂ്കം മുന്നോട്ട വിടകയം ചെയ്തു
ഭാജട്മാര് ഞന ഒതുത്ഞുകൊണ്ട്' വീഥി
കാംതോവം ഓടിയോടി ചെല്ലുക യാണപ്പാറം, ഭജ
കോപത്തിന് പാത്രമായ തനിക്കു" ജര പട്ടണത്തില്
ഗ്രഹമിലും അഭയം കിട്ടുന്നതല്ല, ഇവി
നല ഞ്ഞി തന്നാലും, സിസം ശോധകന്മം
ഭാഷ ക്ഷികളുടെ സൂക്ഷി തന്നില് പുതിക്കാതിരിക്ക
രിം ൽ ഏതേ വണ്ിഷില് സ്റ്രീഭാവക്തില് മു
ഭുമണിക്ക കളില് മറഞ്ഞു കിടന്നാല് ജീവരക്ഷെയേ സംബ
ചം നിക അവകാശമുന്ടെ
അം ലിചടിച്കിടണ്ട" അദ്ദേഹം ഇങ്ങിനെ ചെയ്യ്,
തന്നെ അന്വോഷിച്ചുകണ്ട നക്കേന്ന ഭക്ഷിജനത്തി
൫൯൨ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോംംം, സ്റ്രീപക്ഷപംതം ക്രഭാതെ
ഇര വണ്ടിയം അവര്, പരിശോധിപ്പേക്കമെന്നും, ത
(൫൯൨ ആരു, ലേം അവസാനിച്ചുവെന്നും തന്നില്ല
8" അദ്ദേഫം ആധികധിതനായി.
മാഷിനെ ക്ടുപിടിച്ച ബന്ധി കന്നേ
പയ കായ്യ്ങളിലെന്നപേലൈ മാന്ദാത്സം
മേ വക്രഗതി യോ ഭജേകടന്മാക്ണ്ടോയില്ല. ആദ്യകന്
സ്വിരുന്ത്രനായോല്, പാലകരജോധിപയ്പ്യം തക്നിചേം
കമന്നു" അവകാദിയം, അടപ്പാഠം അവരടെ തപ്പോ
ത്ത പ്രാഭവലെല്ലാം നഷ്ണമാകമെന്നുക്ട് ആറ്ധക
സ്ഥനം അവകോവക്കും സ്വന്തം കാ്യേമായ് മ" നിരക്കു
ണ്ട്. * പൊന്നുതമ്പുരാന്െറ അന്നമാണു ഞാന് തി
അന്നതെങ്കില് ആ ഭജേദ്രോഫിയെ പതളേത്തില് ഇറ
ജിച്ചെന്നിട്ടെട്ിലും ജൊ പിടിച്ചുകൊണ്ടെ വഭാതിടി
ക്ഴയില്ല!? ഏന്ന വീഷട്ടഫാസത്ോടുക്രടിയാണ്' അവ
വരും ഇതില് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നതു”.
കജിജനമ്മിന്െറ ഘോഭശവ്പം എതിരേ കോം
ക്റു്നടപ്പോഠം ആട്ുകന് ഒെടുള്കി. അവർ വണ്ടിയെ
തടത്തുസിക്രി 4ആരുകേയാണ' വണ്ടി ജയരാണ്് അക.
ത്ത്" എന്നു പരഷതയേടെ ചോദിക്കുന്നതും അം9
ഥം കേട്ടും
*ചാരുളത്തമഫാശയനെറ വണ്ടിയാണിതു്ം അ
കത്തു ശര്മതി വസന്താസനയണ' ഇഭിക്കുന്നതു്. പു
ഷ്പകരണ്ഡകത്തിലേയ്, പേകേജാണ്ട് " എന്ന് വദ്ധ
മാനകന് അദ്യദകലം മവപടി കെട്ത്തു. അപ്പൊ
താന് ആരുടെ വണ്ടിയിലണു കറിയിിക്കന്നതെന്നു?
ആല്യകന് അറി. ഫോമതിയായ ചരേത്തേനെ
ആയ്യയകന് ഇതിുമ്പതന്നെ കേട്ടിട്ടും
ചണ്ടി ചാരമത്തന്ിറയാണെന്നും അകത" വസ
അസേനമാണെന്നും കേട്ടപ്പോംം * എന്നാല് വണ്ടി വി
ട്ടേ എന്ന്” ജനായ ചന്ദനകന് മഴിഞ്ഞുമാറി.
പടിശോധിക്കാതെ വിട്ടയയ്യ്യയൊ" എന്ത് മ
റെറാരു നായേ വീകേന് ചേഭിച്ചു
മഹാത്മാവായ ചാരുഭത്തന്റെറ പ്പേരു പറഞ്ഞാല്,
അതിൽ എന്തണ്ട്' പരിശോധിക്കുവാനുളളതു്! യ
്വീനദിയായ വസന്തസേനയഃല്പ അകത്! നം അതി
ക്രമത്തിന്ന് തുന്നിയത് .."
ഭ്ചേടത്തനാത്' ₹ വസന്തസേനയയേ 4
ലി
ത നാട്ടിലേ സക്ഷര്ക്സയസ്ഥനായിരുന്നിട്ടും
തേ ആ ഭാക്ഷിണ്യയമൂര്ടികടള അറികയില്ലയൊ? തജ
ീനിയിലേ തിലകജ്ല്ണണല്ലൊ അവര്, അവെ അറി
കള്ില്ലെ്നു പഠയുലാന് തനിക്കു: നഃഅമില്ലയോ? ന
എടം ചന്യനകം ആ ഭീന്ധന്ധവായ ചാ
്ആനേയും, ഉദാവ്വേത്തയായ വസന്തഭസനയേയും ഞെ,
അറിയാര്തവനല്ലം എന്നാല്, ഭജേകാദ്യത്തിൽന്റ മ
വില് ചാരഭത്തിനേയും വസന്തസേനയേയും മാത്രല്ല,
എന്റെറ അലപ്ലൂനേപ്പോലും ഞാന് അറികില്ല. മാജ
്രിമകധേമ്മത്തിലേ ഈ പ്രഗമപാഠാപ്പോലും തന് പ
ിച്ിട്ടില്ലയോ!
താന്തന്തെയാ്ത് മഫാമേഫാരാജകാ്സകശലന്,
അതുകൊണ്ടു" താന്തന്നെ കയറി ഇ വണ്ടി മ്ചവര്
പടിശോധിച്ചുനോകിയേക്ട. വൃഥാ പ്രയം എനി
നന്ന” കരുതിയണ്ടേ' ഞംന് ഇത്രയം പറഞ്ഞതു്,
അതു ദിയ ന്നാണെങ്കില് ഇന യെല്ലാം തെറ ഇ
പേലെ.
തനം എന്നെപ്പോലേരുന്നെ ഭാജാവിന്െറ ടെ
(നല്ലാ. തനിക്കു മവോമല്ലെ പടിശോധനം ഏ
തായം, നാം ഇങ്ങിനെ തിച്ചനി്യു്നതു" ഭംഗിയ
ല- ഞാന് ഇത നദകത്തില്പ്പിടിച്ച” വണ്ടി നിറ്തീ്ട
8". താന് ചിഡ്ുറത്തുചെന്ന്" തിഷ് ലതിക്കി ആ
രണ്ട് വന്നി ഷിലെന്നു' ഒന്ന" നോക്കിയേക്ടട. രാജക,
ഭമാകുകൊണ്ടു് ശ്രീമതി വസന്തസേനവു്് നമ്മോട്ട*
ഇതില് പടിപേമുണ്ടംകന്തതല്ല."
ന
അവ്രികാരം വീഭകയ വണ്ടിനിദ്ടി, ചന്ദനകന്;
പരിഭശാധനയ്ായി തിഭിഞ്ഞു. ഇനിയെന്താന്ട് ഗു
തരിയെന്നു് ആയികമന്റ മനസ്സില് തീ വ്രതഃപമുണ്ടാടി.
(“ഞന് ഇര ക്ഷിജന്തിനെറ കൈയില് കുടു
ിക്ഷിഞ്ഞു. ഞാന് നിഭായുധനഃഞി പ്പം, ശൂംഘ
ചാരംകൊണ്ട് മദ്ശതിയമാണ്ട്, ജേലകകൊ്റു
മത്രമേ എനികിടപ്പോറം ഇവരോടെതിക്ക വാന് കഴിവു,
ഏതാനം ചിലരെ ഏകനായി അടിച്ചുവിക്ുന്ന
തിന എനിക്കു" കെല്പണ്ടേന്നിരുന്നാലും, അത്രയംകൊ
ആ ഇവിടെ പാലമെന്താണുണ്ടാകക! എരിയ ബഥള
മുണ്ടക്കിയാല് ആരും ഇവിടെ അധികാമമയേക്കം.
പരലേഭത്തുനിന്നും കക്ഷിജനം ഇവിടെ പാഞ്ഞു വന്നുക്ര
49%: നിയയധനായ ഇർക്ൃകന്നു' അവക്കിടയില് ഭക്ഷ
യെന്ത്'! അതുകൊ, വിക്രമമല്ലാ, ശമമാണു" ഇവിടെ
കരണീയം. എനിക, എന്റെറ നാട്ടിന്നൊ ഗുണം
കരിട്ടവേതല്ലാത്തവഴിയില് ഭാണ്ടാ നാചേഃ പേരെ ഫിം
സിക്കന്നു് വെവം വിഡ്ഡിത്തമാണു". അതിനേക്ഷാറം
ഇല്മു എന്റെറ ഈ ശരീരത്ത ശധ്ര്ധ്യത്തിന്ു' ബലി
കൊട്ട മയണ്ട്*. അങ്ങിനെചെയ്താല് , എനെ ക്രട്ടാളി
കളില് വര്ജിക്കാവുന്ന അമര്ഷംവഴിക്ക' രാഭ്യയപരിവ
നം സുകമോയേക്കാം. ഇവിടെ എന്റെ പൂയ്യുപടി
ച്ചിതനായ ചറ്നുകനാണ്ട” മറെറാരു കൂട്ടുകാരനോടു വാ
മീച്ചുകൊണ്ടു നിലന്നതെന്നു' ശബ്ദുംകെട്്ട അദിയുന്നു
ആം രാജാവിന്െറ ക്ഷിജനമമന്നനിലയില് ഇവര്
രണ്ടുപേരും ഒന്നാണേലും, വിവാഫാഗ്നിഷേയും, ചി
താഗ്നിയേയം പേലെ ടിന്നപ്പകൃതികളായിട്ടാട കാണ്മ
അതു്. ണ്ഡേദദിനൊയുങ്ങാതെ സാമാനദേദങ്ങളെ
കൊണ്ടു" ഇവഭില്നി അ" എനിക്ക് ക്ഷകിട്ടുമോ എന്നു
നോക്കട്ടെ?
ആദ്യുകന് ഇത്തരം വിചാരത്തില്ക്കിടന്നു' ജെ
ആയ്വോഴേണട" ചന്മനകന് വന്ന് മറുഗ്ലീലപൊക്കി അക
ത്തേക്ക നോക്കിയതു്. ഉടന് ആട്യയകന് തലയുയന്റി
ഞാന് ശേഗേതനാണ്ട്" എന്നു" അധ്വസ്വത്തില്
ഭരീനനായി അറിയിച്ച.
ആദ്യകനെ കണ്ടതോടുക്രടി ചന്ദനകന് ഉറടെം;
ആര്യ് " എന്നത്രത്തോളം ആവേഗത്തോടെ വിളിച്ചു
പേര്! അദ്ദേഹം ശരണാഗതനാണെന്നു കണ്ടപ്പോ
40ആമ്യവസന്തസേന "എന്ന് തെറ ആ വക്കിനെ ആ
യാം ഉടന് പുളിപ്പിച്ച.
ചന്മനക൯ ധമ്മസമകഭരരിലായി. തസ്യരവിദ്യകേ
ശലനെന്നപ്പോല്ലെം മീനാനുകയിയുമാങ്ട്. ശവ്യിമിന്ം
അയാളെ പോപ്കാഭവ്ൃാറി കെണ്ട് നാട്ടുകാരില് മഃ
തരമല്ലം ഭാജമേന്മാഭിലും ആയേ മാനിക്ന്നേവരയി പ
ചരമ. ഈ ചന്മകന്നും ഇഉപൃതനായ പൃജ്യനാണ്ടു
ശര്്യിലകന്. ആയാളുടെ മിയവം, തന്െറ പരിചി
നുമായ ആദ്യകനേ ചന്ദനുകന് എങ്ങിനെ ട്രോഫി
ക്കം! വിശേഷിച്ചു ആുക൯ ഇപ്പം അമയപ്രാ്ഥി
മാണ്ട്, ശണോഗരുപീഡനം പുരഷധാമ്മാലലല്ലം
ഇതിന്തെല്ലം പുറമെ, സര്വ്വസാധുജനായിന്നും അയേ
ഭാതാവായ ചാരുഭത്തേന്െറ വണ്ടിഷിലാണ്ട" ഇദ്ദേഥം,
കറിയിരിക്കന്നതു്. ഇദദഫത്തെ ദ്രോഫിച്ഛാല് ചര്
തമത്മനെ അവഗണിച്ചതായി വജം. ആ പരപകമ്മം
ചെയ്യുവാന് ചന്ദനകന്നു* ധൈദ്യമില്ല. ജനി ഇവിടെ
എന്താണു" വേണ്ടതു്! വിട്ടഭച്ചാല് ഭാജദോഘേമാതി വ
പി്ിച്ചകെട്ടിയാല് മി്രഭോഫവ്വമകം, ഇതു
ണ്ടി ഏതിലാണ്" അധികം പാപം? പംപാത്മം
ലാണു" ജാവ", പു്യേമാവാണു' ആല്ലകന്. പദ
പ്ിഷ്യനേട്ട പിണങ്ങി പണബ്ലശീലനേ ക്ഷിക്കുന്നതുകൊ
൬" മരണമാണുണ്ടായതെന്നുവന്നാലും ആരുണ്ട്. മ്രേയ
ഴ് എന്ന് ചന്നകന് ഒടുക്കം നിശ്ചയിച്ചു. ഉടനെ,
പെംമിപ്പിഴിച്ച മറഗ്സീലയേ തഴ്േത്തേക്കി്ട" “വണ്ടി
ജില് വസന്തസേന മാത്രമേജേളൂ" എന്നു പറ്റഞ്ഞുകൊ
7 ആയാഠം വീകേ നില്ലയന്നിടേത്തക്കു മറി.
കന്നു നോക്കിവരുവന് ഇത്ര താമസമോ! ഗണി
കാത്തേശ്ോടൊന്തിച്ച' താനും വ്ചിരില് കരറിയേഃ
എന്നു ഞാ൯ ശങ്കിച്ചുപോയ്" ആയല ന്നു പറയു
രന് തെറ്റ നാവു ഇതു വഴുതിതെങ്ങിനേ!" എന്നു
പ്രീകേ൯ ശതധച്ചുകെണ്ടട ചരിച്ചു!
തിലെ, പരിഫഃസം! ൨ൃ൫൨െറ ഭഷേയെ പു
ിക്വോവ തകം അത്ര കോപ്പാനനുമില്ഃ തനിക്ക്. തന്നി
ക്കിപ്പോഠം എന്െറ നഭപേടികളില് സംശയവും തുടങ്ങി
ടൂണ്ടോ? താന് വെവതെ എന്നട്ട് വക്ഷണത്തിന്ന' പു
രപ്പടേ്ജം
അതേ! എനിക്ക്" സംശയമുണ്ട്. തററ ഇ
ല്പഴത്തെ വാക്ക നോക്കും അത്ര പന്നിയിട്ടല്ലാ കാ
അന്നത്. വണ്ടികില് ആരാണെന്ന് മോന് തന്നെ ൫
അ നോക്കട്ടേം രാജനിയോഗമണിത്. വെറ കളി
ല്ലാ
[1
തന്െറ സ്വന്തമാഭണാടോം തമ്പു! ഞോന്
ഭജക്തേനല്ലേന്മ് ആറക്ജപിക്കുവാ൯ തനിക്കെന്തെടോ
അധികാരം
4 ശ്അധികാരവഃമൈല്ലാം അട്ട വെല്ല. ഈവ
ജി എനിക്കൊന്നു പരി ശോധിച്ചേ കഴിയും?
:൭ൃ൫൪െ൨ മേലോ .ണം താന്? ഞാൽ പരിശോ
ീച്ചവിട്ട വണ്ടിയെ വീണ്ടും പഭിശേധിവാക്കു൯ തന്
ആരാണ്ട്
എന്നോട് വഴക്കിന്ത പുറപ്പെടുവാന് താന് ആ.
രൊ!
താന് തെറ ഭതിസ്വിഭവം ഇവിടെ കാണി
കണ്ടാ, ഭാജളനായലെന്മാണ്ട്" ജാതിസ്വഭോവം വി
ഭൂപോകമോം അല്ലേ
&തനറെറ ജാതിയേക്കാറം എന്െറ ജാതിക്ക് എ
ന്റ
(6.അറിയും, അറിയും! തന്റ ജരതിപ്പേര് ഉച്ചി
ച്രാന് അന്നു കഞ്ഞി കിട്ടുകയില്ല" എന്നിതരയും പറ
ഞരടി, കത്ിതേഷ്ലം തുപോലെ കൈ കൊണ്ടു
കാണിച്ചിട്ട്, * ഈ ജാരിക്കാടെ ഭാജകാഴ്യസ്ഥനാക്കി
യല് ഇതൊകെത്തന്നെയാണ്ട്' പാലം" എന്ന ആ
ക്ഷേപ്പവും ചന്മനകന് തെടു്ു വിട്ടു.
(തന്െറ ജാതി ഞന് അിയത്തേതാണോ? ചെ
്യകത്തിയുടെ മകനല്ലേ തറ! ആ ചെരുഡ്വുകണ്ടു
തന്നെവേണം തനിക്കു ക്ഷി ആദ്യം ഞന് ഈയ വ
്ടിയെ ഒന്നു പരിശോധിക്കട്ടെ, പിന്തീഭോവാം തനിക്കു
ക്ക്."
ഇങ്ങിനെ പറാത്തുകൊ്്് വീരക൯ വണ്ടിയിലേ
മുട്തുണി നീക്കുവാന് മുട്ങിയാപ്പേറം ആയാളെ കാലില്
പിടിച്ചുവലിച്ചു ചന്ദനക൯ താ “വീ ക്ങി.മാറടിച്ചുവീ
(ന വിഭകന് ക്രേദധാന്ധനായിടടാണട" എഴുന്നേററു.
ഇഴ ഭാജദദ്രഫോത്തിനുക്ള ഫാലം തനിക്ക്" ഉടനെ
ഞാന് തോം" എന്നു പിഡി ശത്ടിച്ചുകൊണ്ട് ആ
പ്രതിക്രിയ ശബ്യന് കൊട്ടമേത്തി ലേക്ക് പരഞ്ഞു.
ന കോര്ട്ടില് കയറിയാലും ത്തിൻ ചെ
(നാലും എനിക്കെന്താ, നായയോ" എന്നു' ചന്ദനകന്
ലീംകനെ ആട്ടിയതില്പ്പിന്നെ *നീ എന്തെ മിഴി;
കൊണ്ടി. വളി കമി
നിനക്ക്" പോകരുതോ?" എന്ന് വര്ഭാമംനകനെറ നേ
രേ തിരിത്തു. അനുജ്ഞ കിട്ടിയതോടുക്രടി ആയാറം
ളേ അഭിച്ചു പിക്കും ചെയ്തും ട്വധിഷാരേ
ശം അടുത്താല്, ചവദമനകനും വീഭകേറാം പാഭിശോധിച്ചവ
ണ്ടിഷമേണന്നു പറഞ്ഞേക്ര'" എന്ന്" വര്ഭ്ധമാനകനേ
ഏല്ലിക്കയും, * ആദ്യം വസന്തസേനേ, ഈ അഭി ജ്ഞാ
(നം കൈയിലികിക്കട്ട്? ന്ന് ആ വണ്ടിയിചേക്ക്
തന്െറ വാം ഇട്ടുകൊടുക്കയും ചന്ദനകന് അപ്പോം
ചെയ്കയുണ്ടായിം
ആയുധം കിട്ടികപ്പോറം ആ്യകന* മനസ്സു
ഞ്ഞു. ചാരുദത്തനെറ വണ്ിയിം! ആയുധപാണിയാ
മ്മ യാത്രയില് തനിക്കിനി ആച്പല്ശസയില്ലം എന്നു*
ആദയോധനമ്രേഷ്ഠനു* യൈഴ്ുവുമുണ്ടായിം
ആ വണ്ടി ദൂഷ്ടിപഥത്തില്ിന്ന്" മറയുന്നതുവരെ.
ചന്മനകന് നോക്കിക്കൊണ്ടു നിന്നു. അനന്തരം ആയം
3
338
വേരേ വഴിക്കു ചെല്ലുവാനായി തിഭിഞ്ഞപ്പേടോം,, ശില
കന് അത്യ ഇഭവഴിയിലേക്' കടക്കുന്നതു മിന്നല്
പേല കണ്ടു കാരാഗരകേനംചെയ്തി് ആമ്യകനേ
മുക്തനക്കിയതു" ശദ്ധിലകനാണെന്ന” മററും അറി
്ഞിട്ടില്ല. ആയ്കന് വല്ല ആപത്തുമ്ടോയാല് ഉടന്
ചെന്ന് ക്ഷിക്കുവാ൯പേണ്ടി ആയാറം ഗ്രഡാമായി പിന്തു
നര നഭക്കയാണു', അതു" ചന്മനകന* മനസ്സിലര്യിം
*ഇയരയും കരുതഭലോടുക്രടിയാ്ട' ഭാജജോഫസം
ഘത്തിലെ ഏ്ലൂടേകളങ്കില് ഞനും ഇനി അതില്
ചേനക്കാം. ഗുണസയ്ന്നരണ്ട് അതിലെ അംഗ
അം എന്നു ഞന് പ്രലധതുകൊണ്ടും അറിഞ്ഞിട്ടു. ൭
്ഥാധി കിയ വരിക മു യവന
ഉകണ്ടു' ഇനി നിക്കു ഇവിടെ പെരി കിട്ടുന്ന
ല്ലം ദൂരോത്മാവേ രാജിനെ സേയിച്ു സാധുജന
ദ്രോഫംചെയ്ത ജീവിക്കുന്നതു മഹാപാപമാണ്ട്. വെവം
ന്പളത്തിന്വേണ്ടി പുരുഷധമ്മത്തെ ഇതിര്ധികം 6
'ജിപ്പിക്ക വന് എനിക്കു വയ്ക്യ. കഷ്ടപ്പെട്ട കൊണ്ടോയട
ലും പെര അഷത്തേടേകരടിയുള്ള ജീവിതമാണു ശ്രേയസ്സ്
അതുകൊണ്ടു" ഇന്നുമുതല് തന് ആഴ്ുകകക്ഷിയില് ചേ
ഇങ്ങിനെ നിശ്ചയിച്ചുംകൊണ്ടോണ്ട്' ചന്ദനകന്
അവിടെനിന്നു" പോയത്.
ഭസ്യയലേനായ സംസ്ഥാനകന്ം അന്ന രവിലെ
പുഷ്പകരണ്ഡകത്തിലേക്ക വിനോദേത്ഥം ചെല്ലുകയു
ടായി തിരിയെ പുറപ്പെടടന്വേളേക്കും വെയില് മു.
38
ക്കാവുന്നതിനാല് ഉച്ചിയുചഛമുമ്േ ഉല്ലനേമ്തില് വന്ത
കൊണ്ടുവേണമന്നു ഏല്ലിച്ിട്ടാണ്ട് അയാം ചേ
ത്. ആ ഉത്തഭവിന്പടി സ്ഥാവഭകന് പതുക്കെ ത്തി
തെളിച്ചുകൊണ്ടു" പുറപ്പെടും ചര്രഭത്തനെറ ഗ്രവെ്
ിന്നരികെ എത്തിയപ്പോ എതിരേ ചില വണ്ടി
കഠം വഴി തടഞ്ഞുനില്ലയന്നതു് ആയാഥം കണ്ടും വണ്ടി)
കമ വഴിഷ്ഴിച്ചുനി്മുവാന് ആയാഠം പലവളും പര.
്ഞിട്ടം അവരാരും കേട്ടില്ല സംസ്ഥാനകഡ്രഭവിനന്െറ
പണ്ടിയാണിതെന്നു് ഭീഷണപ്പെടത്തീട്ടം പാലുണ്ടോ?
ഭൂ. വണ്ടികളെ വഴിയെഴിച്ച നിന്മാത്തള് എന്തു.
കൊണ്ടോണ്ടെന്നറിയവംന് ആയോംക്തേന്നെ അങ്ങോട്ട്
ഇറമ്ിച്ചൊല്ല്ടിവന്നു. 'കോടുയ്്ക്തെ വോഡുകമം
പോലും ലീര്േംകൊ്ടു മു൪ഗ്ലമമായിടണ്ട
ഒ. ഒ്ണില്ല്ലിതത്തെ വണ്ിച്ചകമ്തെ പലം ചേന
തള്ളിയരട്ടകയണറിടെ. തനിക്കും ഇട വൈദ്യം
നേരിട്ടേകാമെങ്ത വിചമരത്താടെ, സ്ഥാവര്
പ്രയത്താദില് പകചേറ്രം
ഇപ്പോഴാണ്ട വസന്തഭസന വസ്റ്രാഭണേങ്ങറം അ
ണിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു' പുറര്്തേക്കിറങ്ങിയതു്. വളെ നേര
മയേല്ലോ വണ്ടി വന്നു ക്തനിന്നതുംങ്ങട്ട് എന്ന
പെടിച്ചിലേടക്രടി അവരം ഗൃഫവാരത്തിതല്് നില്കുന്ന
ആ വണ്ടികില് നിശ്ശു്കം ചെന്നു കയറി എതിരേ നി!
ക്കന്ന വണ്ടികളെ മാററി തഷില്പ്പികതം സ്ഥവ
കന് തിഴിയെ വന്നു് സ്വനം വണ്ടിയെ മുന്നോട്ട തുളി
ച്ചുകടു പോകയും ചെയ്തും വണ്ടിക്ക് അലം കനം
ക്രടിയതുപേലൈ ആയാഠംക്ക" തോന്നലുണ്ടായി
[1
താന് രക്കേടെ വണ്ിച്ചകരം തൂളി ക്കൊടുകയാല് ത
൭൫൯ ദേഫാമ്മിന്ന്ടായേ ക്ഷി ണേത്തിനെറ പാലമായി
ക്കാം സ്വന്തം വണ്ടിക്ക് ഇങ്കിനെ കന്ക്രടുതല് തേം
അന്നത്തെ" ആയം വിചാഭിച്ചു ഇരുപുറമ്തും മൂടുതു
ികിട്ടി ന്നതിനംല് ൨.ണഴിക്കുളളില് ആളുണ്ടെന്ന് അ
ഭം കണ്ടില്ല
ഭന്പരം അദ്ധ്യായം,
പ്രലപല ചരക്കകേളേറി വത്തിക്കന്ന വണിക്കുക
മ്പോലെ പൂ് പസമൂ ഭാമ വൃക്ഷങ്ങള് നിന്നുനി
കുന്നതും അവയില് നികതിപ്പിരികാരെപ്പേലെ വ
ആകഠം വന്നുക്രടുന്നതും നേകക്കിക്കൊണ്ടു് പുഷ്പകര
ണ്വകന്തില് മധൈത്രേയസ്പിതനായ ചാര ദത്തന് കറ
നടം ലരത്തിയതില്റ്പിന്നെ അമമ ശിലതേലത്തില്
ചലിശ്രമാത്ഥം സ്ഥിതി ചെയ്യ. വസന്തസന ഇനിയം:
വന്നുകടണതിനെര്േ പ്ലാണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്െറ വി
ചാല്ലാം, അവരം ഇയം റിെഡിന്നേതിന്ന്
ഫോതുവൊന്നും അഭദ്ദേഫം കണ്ടില്ല. വഴിയില് വല്ല തട
അല വണ്ടിക്ക് വല്ല മുഭമാദലാ ഉണ്ടായിരിക്കേ
എന്നു അദ്ദേഹം ശങ്കിച്ചതുട്ങി.
ആഅക്കിനെ കുറച്ചുനേരം അവരിരവം വ്യര്കലചി
ആരയി കത്തിരിക്ക ്വേഴെക്കും വണ്ടിച്ചക്രത്തിനന്െറ
(ശബ്ദം അദികെയായി കേദംകാ്ിവന്നും ഉടനെ ഇതു
രം എഴുടിണറ൪് ഉല്ലനേലട്തില് ചെന്നു നോകി
ി
എതിരേ വണ്ടി തെളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന . വര്ഭാമനേക്
നെ കണ്ടു” * എന്താണിത്ര താമസിച്ചതു" എന്നു മൈ
ത്രേയന് അക്ഷമനായി വിളിച്ചുചേടിച്ചു. വഴിക്കും
൭ പോലീസ് പരി ശേധേനയെപ്പററി ആവല്വതിപ്പെട്ട
കൊണ്ട്" വര്ഭാമനേക൯ അവക്ഷഭികെ എത്ജിം
(4വസന്നസേനയെ , വണ്ിജില്നിന്നിറങങവാന്
അങ" ചെന്നു" സഷ്ായിക്ര" എന്ന്" മൈധ്രേയനെ
ചാരേ്തേല് നിരോഗിച്ചും
ആയ്ുകന് ഇപ്പോഴു ആവന്തിഷില്്തന്നെയാണു',
കടക്ഷശ്ില് കയില്ക്കു്ഞെന്നപോചെയാണട ഇഴ
ശേകളത്തില് അദ്ദേഹം വരിക്കുന്നത്. കോട്ടവാതില്
കുടന്നുകിട്ടിയപ്പോം, ഇനി വണ്ടിജില്നിന്നിറമ്ധാമെ
അ അദ്ദേഹത്തിന്നു തന്നി, എന്നാല്, വണ്ടിയുടെ
ഉടമസ്ഥനെ കുണ്ട് തനിക്ക. കര്മ വെട്ടി
ഭപ്പുടത്തിതെ മളിച്ചുചാഴിപ്പേകേന്നത് യോഗ്യമല്ലെന്നു
ലിചാഭിച്ചാണ' അദ്ദേഹം പിന്നയും അതില്ത്തന്നെ
ഇരന്നേതു*. ചാരുമത്തന് ഭീനവത്സലനാണെന്ന്' അഴ
ഫാം കേട്ടിട്ടുണ്ടു്
മൈത്രയന് ചെന്നു” തിഭഗ്റീല നീക്കി വണ്ടിയുടെ
കളിക്ക നോക്കിയും ആ അപരിചിതനെ
ജ് ന്ന മേട.
ഇതാര്! എന്െറ തേഴകെംവണ്ടിയില് നാമുകെ
സ്േനയല്ലം, ഏതോ സേനനഃണല്ലൊ" എന്നു സംഭമ
ത്തോടെ പ്റ്തുകൊണ്ടു" ആ ബ്രാമണൻ പിന
*അഞ്ങേയ്യ്് എപ്പെ്ചം പരിഫാസമാണ്ട് "" എ,
അ വൈസ്ധ്യേപ്രകടനത്തേടെ ചയ്േമത്തന് താന്ിത
ന്ന വസന്തസേനടെ ഇറക്കുന്നതിലേക്ക വണ്ടിയുടെ
ിമ്പറത്തുചെന്നു” തിം നീക്കിയപ്പോഠം അവിടെ ആദ
കനെ കണ്ടു ആ അവിചാഭിതസംഭവക്ല് പെട്ടെ
ന്നന്നേ സംഭൂമിച്ചുപോയ്
₹* ആരാണിദ്ദേഫം! സിംഫഡ്റ്ന്ധനും,, വ്യൂഡോഃര
ശയനം, ഗജേ്്രബഹുവും, വിശാലക്ഷേനുമായ ഇദ്ദേം
ആരാന്ന്! ഈ മഹാപുരുഷന് രാഭ്യഗ്രീയല് ആഗ്ലിഷ്
.അാവേണ്ടിയിരികെെ ഇമ്ജിനെ തൃംഘചബേഭാനയേതു*
എഗ്കുകൊണ്ട്_." ഈ സംശയത്തോടെ അ" ആ
ണ്ട്" എന്നു" ചരരത്തന് ആമ്്ുകനോടു ചോിച്ചു.
കോംവിയിലെന്നപോലെ കുയിലും രമണ്യ
അയി വിള്ന്ന ലാരുത്തെനെ കന്നുപ്പുംറം (ഇര പു
ഭഘത്തേത്താല് ഞോന് സുരക്ഷിതനായി? എന്ന് ആദ
കന് സ്വയം സപ്രീതി പൂണ്ടും
പ്രഭാം താന് ഗേപേകലജാതനായ ജപ്യക
തണ്ട്, അങ്ങയെ ഞാന്, അയം പ്രാപിച്ചുകൊ്ള
അ" എന്നു അദ്ദേദധം വിനീതനാജി അറിയിക്കയും
ചെയ്തും
4 അങ്ങയേയാണോ പര്ലകമഫാംഭാജാലു് വേന്ധന
സ്ഥനക്കിയിരന്നു 7
അതെ?
ചാത്തന് ക്രമം ഉടന് ഒരുക്ിഞ്ഞു കണ്ടും
ടന്നേടര്ത്തോമും കാഴ്ച്യ്ങളെല്ലാം ആമ്യയകനില്നിന്നും
ര്ഭാമനേകനില്നിന്നും ഒന്നുരണ്ടു ചേല്ലു്ങറംകൊ
ആ അദ്ദേഹം ഗരഫികയും ചെയ്തും
10
4എൃ൫ിറ അപരാധത്തെ അട് പെപത്താലപം?
എന്ന് ആല്യകന് അനന്തരം പ്രാര്ീച്ചു.
അാങങക്കവേന്തി ഇന്രതെിലചം രം എനി
ക്കചെ്പൂന് കഴിഞ്ഞതില് തന് കൃത;
മോക്ക് എന്നിലുണ്ടായ വിശ്വാസത്തിന്നു ഒരിക്കലും
ന്നുകൊണ്ടും ഞന് ദൈര്യം കാണിക്ക ന്നതല്ല.
അഞ്ജയടെ മായ കരിയും പലവേകരാഭാവിനെറ സ്വ
ത്മബുഭ്ധിയും ഞാന് അറിഞ്ഞി
പര്യു്പി വിജമമുണ്ടാവട്ടെ.
൪ അങ്തയുടെകരണ്ബയത്തല് ഇഴയള്ളവന് അനഗ്ഗ
തനായി. എനെററ ഉല്ലമങ്ങാം സപാ്ധങ്ങളേിം
ഇത്രയം സംഭോഷണത്തി അശേഷം, ആമ്യകന്െറ
കാലില് തമ്പി ആ ചങ്ങലയെ ചായുത്തേന്
ചര്ഭാമനേകനെക്ൊണ്ട് വെട്ടിനീക്ിച്ചു' ഇനി എ,
അണു" അങ്ജേക്ക വേണ്ട്" എന്നു" സെരഫ്ൃഭത്ത
ടെ ചേോഭിച്ചും
ളേ താണ്. അങ്ങു
(*പ്രംണമാനമ്തിന്ന് ശൃതജങതമൊന്നല്ലതെ മ
മുളള പ്രത്യുപകാരം! ഐനറെറ പ്രഃണ്ോതവേ
അങ്ങയേ താന് എപ്പോഴും സ്തൂഭിക്കന്നതാങ്ട് എന്നു പ
യുവാന് മായ്രമേ ഇര കലേദേശാവസ്ഥയില് എനിക്ക്
38
കമിയുളള. ഇനി എനിക്ക് പോകവാംന് അങ്ങു” അ
അജയ തന്നാലം!
ന്ധജനമേല്യതിലേക്ഷ് അങ" സസലം ചെ
ലം
4 അങ്ങയയെക്കാരം രിതി എനിക്ക് വേ
ടെ ബന്ധയിലല.
(അടയ്യിഭെയെ്ിലും അങ്ങ് ഇരയു്മവനെ ഒ
മല്ലോ
സ്വന്തം ഭയരവി നെടും വിസ്പരിക്കുകോ!
വിക്ക് ആപ രരന്നുമുത്ടാവാതിഴിക്കുവന് ദേ
ഡദര് അമ്ജയില് പ്രസാിക്കട്െം?"
(അമ്മക്ക് | എന്തി ല്ടായപ്രസത്ടിയീതെ
എനിക്കിനി വേറേ എന്തു വേണം
(സന്തം സുതമ്ാലണ്ട് അജ് സുഭ്ഷി തനം
ക്.
(തിന്ന്: അങ്ങരുന്നെയാണ്ട് ഘോതുൂതന്. ന
എന്നില് അങ്ങക്കക്മ സംര,
രിപ ഇങ്ങിനെയോ പരറ്തുകൊണ്്
ഇവി ഇതിലധികം വിളംിക്കുന്നതു ശരിയല്ലാ.
എന്നാല് ഞാന് പേയ് വരട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു
കൊണ്ട് ആന് വഞ്ജികില്നിന്നു ഇറങ്ങുവാന് ദ
ചി,
അരുത് (ഇംപ്പേം വണ്ടിയില്ന്ിന്നു" ഇറങ്ങത്യ
ഇനിയം കറ ഴൂ വേകും വണ്ികില്ത്തന്നെപ്പോ
രാണ് നല്ലതു. ഇവിടെ ആളമുകാം അഞ്ചടി
ടൂംനക്കന്നത കാണന.
ചരേദതമന് അങ്ങിനെ പറകയാല് ആഴ്യകന് വ
്ടിഷില്ത്തന്നെയാേ വീണ്ടും യയ്രേയായതു". അദ്ദേഫം
മറഞ്ഞതില്പ്പ്ിന്നെ ചാത്തന്റെ നിയേഗേപ്രകാരം
ആ ചങ്ങലമെടുത്തു" മൈടത്രയന് അങ്ങൊരു പൊട്ടക്കി
ണററിലക്ക് ഗൃറിഞ്ഞു. ളേട്രോഖകഥാമാണ്ട് തനിക്കു
ഇപ്പേംറം ചെയ്യേണ്ടിവന്നിിക്കന്നേതെന്നും ചേചക്ഷുസ്സു
രാജാവു ഏത്തൊന്നും കാണ്ടന്നുന്ടുന്നും ഇനി
ഇയ ഡ്ര"െത്തു സഞ്ചഭിക്കന്നതു വിഫിതമല്ലെന്നും വി
ചാഭിച്ചു ചഞ്കേരത്തന് സഖാവേടെന്നിച്ചു ഉ്ലനേത്തില്
നിന്ന് ഉന് പപ്പടം വസന്തസേനയയച, പകരം ത
൯൦ വണ്ടിയില് ആദധകനാണ്ട വ്അതെന്നുവെച്ചു് ച
[)
ത്തോടെ അദ്ദേഹം സ്വഗ്രതതിലേക്ക സത്വരം ൪
ക്കയും ചെയ്തു
ചാര്തന് പോയേതില്പ്പിന്നെയാങ്ക്: ഉദ്യാന
ത്തില് വിഭസമേതനായി സംസ്ഥനേകനെറ വരവു. അ
അമ്മകളത്തില് പതാണ്ടൊരു ബരഭാസസ്പഠാസി തറ
കാഡോയയസ്രം നനച്ചു തിരുമമുകയായിരുന്നം അപ്പോം
അതു കണ്ടു സംസ്ഥാനകന് ക്രഭാനായി. മിഷ്ഷക്കളോര്
ആയാവംക്ക പണ്ടേതന്നെ വെവ്റുണ്ടു. (രാജസ്യലേനം
ത ഞന് കളിക്കാരില്ലംനയ ഈര കില് ഈ മേട്ടേ്ത
ലയന ഇറങ്ങി അടുക്കതുണ നനല്വതിന്നു ഇവദവെറത
180
മണ്ട അടിച്ചുഭച്ചേ വിട്ട" എന്നു ഗടിടി ച്ചുകൊണ്ട്. ആ
ദം ചടിമ്കുന്നു” ആ സസ്റ്രാസിയെ പിടിച്ചു അടി
ങ്ങി. വിടന് വന്നു തത്തു” വളൂമെയെല്ലാം സാന്ത്വന
വക്കാം പറഞ്ഞപ്പോമഴ ആ ഴ്കേധാ്തില്നിന്നു
സംസ്ഥാനകന് പിയറിയള്ള..
ര ദിഷ (ടെയ്േ സസ്തസില്ലരതെന്നു
തന്നന്നം ത്തിലെ വെളുപ്പുകോണ്ട് ധി മണ്ഡ
(നം കഴിഞ്ഞിട്ട അധികം നഃജയിടില്െന്നു വിചഃഭികഷാം,
തോളില് വടട കാണ്ണയ്ക്കേയാല് ഇര ഇരയിടെയായി
ഭീഷണം മരത്തോല് ധാരിച്ചതുഴങ്ങിയിടിക്ക തു്. കാവി
കുക്ന്നതില് ഇരയോ വിളി [1]
ജിന്െറ നിറംകൊണ്ടറിയാം. [ത്തിക മര്തോല്
ഇഭഡ്ലിടെ കിഴിയന്നതുകൊണ്യു" ഇതിലും ഈയാം ക്ട
ഇനിമേലില് പടി ചയമുണ്ടാവേണ്ടതായിട്ടാണിരിക്കുന്ന
അതുകൊണ്ടു ഈയം ഒരു പുതിയ സന്യയസിയം
രിക്കണം,
വിഭന്െറ ഇര പോം കേട്ടപ്പോഠം *ശഭിയാണേ
ഉ" എന്നു സസ്ത്ാസി സമ്മതിച്ചു. അതു കേട്ടപ്പോ
ഭേവി പൊവതികെടുന്നു എന്നു വിടന്നു വിഷാദമുണ്ടായി.
ആയാഠം വീണ്ടും സാന്ത്വനചെയ്ത്ു സംസ്ഥാനകനെറ
[1
പിട്ടിഴികനിന്നു' ആ സാധുവിനെ അങ്ങി നെയിങ്ങിനെ
അകി അച്ചം
അനന്തരം വിടനല് അനുഗതനായ സംസ്ഥാന
കന് വിചിതരലരകളാല് ആയിഷയും ഥലപൂ്പ
സ മുഭധ്മുമായ തനികംകിടയില് കൂടി കുറേനേരം
ച്കി. പിന്നെ അവര് അവിടെയമ്ള കല്ക്മറയില്
കൂറെ വിശ്രമിക്കയും ചെയ്തു.
നേം ഉച്ചയായി. സ്ഥവകേ൯ വണ്ി കൊണ്ട
പന്നു കണാതെ സംസ്ഥാനന്നു മദ്യം വമന്ര, വി
രസ്സറഫയോപ്പഴാം ആയം വി ഉൃതമാഴയാോന്നു
പജിതതുഒി. ജോസു (അാമകനെപ്പം
ര്റ ആയാഠം ക്ട. പത്രകളും
൭ ഗന്ോടിയെപ്പേലെ ഭൂതലം സന്നപ്യമഃ്്ിനിിി
കന്നം ആക്കി. "കൂഴ വിഥഡ്യം അ
രിഷമതിഭിക്കുവാ൯ ഉറക്കെ പാടികകഷാണടും വിന്റ
ിന്മസ്്രേതികളിന രസധിച്ചുകൊത്ടും ഇടയ ഷ്യ
്ലട്ടമൊണ്ടും കുറച്ചുനന ഇഭിക്ക ഡേയും സ്ഥാവ
ഭകന്റെറ വണ്ടി ഉ നേമ്തിന്നെതിരെ വരുന്നതു ന്റ്
സസ്ഥാനകന്൯ ചാഭിയെട്റന്നേറവ. പൊളിഞ്ഞു കിഴക്ക
അ മതിലിന്നിടയില്ക്രടി വണ്ടിയെ അകത്തേയുച്ം ക
ത്തികൊണ്ടു വഭുവാന് രാജസ്യദലന് ആൃജമോപിക്ക
യാല്, സ്ഥാവകന് ഏററവും പണിപ്പെടടകൊണ്ട്
അങ്ങിനെ ചെ;
ണ്ടികാൽന് വഭാമാനകനല്ലെന്നു" ശബ്ദംകൊണ്ട്
അറിഞ്ഞപ്പത്തന്ന വസന്തസ്േനയുടെ മനസ്സ് ക
ചികി. ഭൂര്ല്ലക്ഷണങ്ളെക്കൊണ്ടു* ആ സാധ്വി
ലിക അസ്വാസ്്യ മുണ്ടായി വമാ
ടൂനനുണ്ടയേ കായ്ടന്തഭത്താല് വേറ്റെ ആമു.
അയച്ചതാതികികമെന്ന വിചാഭത്തോടുക്രഴിരാണ്ട്
അവളുടേ വരവ്", മുദനേത്തെ സമീപ്പിപ്പിക്ക യോ
ചരേത്തെസ്വരം കേറംഭവോനായി അവളുടെ
കലം മമറിത്ുടങ്ങി. എന്നാല് തട്ടില് കടന്ന
തേട്കൂടി തപ്പനനാരാചമാണ്ട് ആ കഴ്്ുപുടങ്ങളില്
പ്രതിക്കാള്ു ന്നതു്. സഃസ്ഥാനകടന്റ മൂമ്പിലവേകണ്ട്;
താവ െല്ലുന്നതെന്നുംം അയമടെ വണ്ടിചിലണ*
താന് കേറിയിരിക്കുന്നരുന്നും അവിടെയുണ്ടായ വാക്ക
കളില്നിന്നു' അവറംഅറിത്തും പ്രമാമത്താല്, താന് വ
്ടിമാറികേറിപ്പേയേല്ലോ എന്നു” അവളുടെ നസ്സ് അക
മനേ നീറായി, എന്നാല് ചാത്ത്തന് റ൮൬വിടേ)
അതിനെക്ഷറിച്ച്' യാതൊന്നും അവരം കഴ് അറിയുവാന്
കഴിഞ്ഞില്ല. പൂ്ചഡടെ മുമ്പില് കടുങ്ങിൽ എലിയെ
പ്പോലെ അവറം ഉധിഗ്നയാിം
സംസ്ഥാനകന്നം വിനും വണ്ടിയില് കയവവാന്
(തയ്റോയി. വണ്ടിയുടെ ഉ സ്ഥനം ഭാജസ്യാലന്ുമ
യ തനോണ്ട്: വണ്ടിയില് ല്ലം കയ രേണ്ടതെന്നു പറ
ഞ്ഞു" സംസ്ഥാനകന് അതിലേക്കു തുനിഞ്ഞു. വണ്ടിയ
ടെ പിന്നില്ചെന്നു" തിര നീക്കിയ്പേഥം അവിചാടി
തമായി അതിന്നുളില്സ്റി യേകണ്ട് * അയ്യോ, യക്ഷി
ക്ഷി" എന്നുന്ിലവിളി ച്ചുകൊണ്ട് ആയം പിന്നോട്ട്
ചം
യക്കിയോ! എന്മോരസംബന്ധാാണി് ! അങ്ങ
യുടെ നി ലകിഭിക്കാം വന്തിയില് കണ്ടതു്" ഏന്നു പ
ഞ്ഞുകൊ്ടു്' വിടന് മുന്നാടടുചെന്നു" വണ്ടിയിലേക്കു
188
നോകി. അതിന്നുകില് വസന്മസേനയെ കണ്ല്പോരം
ആക്ക്: അത്യ രണ്ടായി.
*ഗുടതക്ിനെ സംഭയിച്ചു! വയഫ്രേത്തെ അഭിസമി
ക്കുവാന് മേന് പേട ചെല്ലുകയെന്നോ!* എന്നു വിടന്
പരതും ചോഭിച്ചും
എനിക്കു” അബ്ഭ്ധം പററി. ഞാന് വണ്ടി മാ
രിക്കഷരിടല്പോയ്! അബ് എന്നെ മക്ഷികണം.
വസന്തസേന്നയുടെ; ഈ മീനലപ്പം കേട്ട് വിന്നു
അനു താപമ്ടായി. പിന്നെതൊന്നും ചോദി ക്വോ,
കേംവോന്ം നിലെ വിടന് ഉടന് പിന് തിടിഞ്ഞു്
തം ജക്ഷിതന്നെമമണ്ടെ വണ്ടിയില്" എന്ന്! ഭീത
ഭാവേന പറന്തതുകൊ്ടു് സസ്ഥാനകളവറ അടുക്ക
ക്ഷമാറിം
അങ് വണ്ടിയുടെ അകത തലിടടിറ്റം അ
അതെ ആ യക്ഷി എന്്ുകൊെണ്ട് പിടിച്ചില്ല" എന്ന
സംസ്ഥാനകന് ചേദിച്ചു.
“എനിക്കുള്ള ഗായത്രിയുടെ പ്രഭവേംതന്നെ. ഇനി
ഏതതയോലം നമുക്ക കൊട്ടരത്കിലേയ്യം നടന്നപ്പോ
ഭാണു നല്ല് "__എന്നു' വിടന് അഭി ഡ്രായപ്പെട്ും
ാജസ്യമലനെജാനേന് തിരമസ്ധ്ുകൊടണ്ടു" ഈ
വെയിലത്ത് നുടന്തപോകടയോ! എഴാം സ്ഥാവരം നി
ഭടടിച്ചെന്നു ന്്രാഭിയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു വാം ഇൻ
യമിയെ ഒഴിച്ചിട്ട് ഇ വണ്ടിില്ത്തന്നേ കമറീ വേ
ഇം എന്നിക്കു പോകുവാന്, സ്വാമിക്ക്” ഗായത്രിയമ്ള.
കാണ്ട് മന്ത്രവടി വരുഅതുവരെ ഞാന് സ്വാമിയെ
ൊട്ടേകൊണ്ടു നിന്നുകൊ്കാം,
134
സംസ്ഥാനകനന്െറ ഇര അഭിമതം കേട്ടപ്പോ ഇര
ചൂര്ഖനെ വശശനാക്കുക മുസ്ുധേമെന്നു കണ്ടു ത്
അമ്മോട്ട വശപ്പെട്ടനിന്നുകൊണ്ടു ക്ഷേ നേടുവാന് വി
൯ വഴിനോകിം
ത്ന കണനു് തിംനലാണെന്നു" അദ" സംഭ
ക്ഛപോരുല്ല! അക്ഷിരല്ലാ അങ്ജയുടെ വസന്തിസത
കാണ്ട് വണ്ടിയില് ഇഭിക്ന്നതു്, കുറച്ചു മുല്ലേ അ
ആ ഇൻ േവിയെ സ്തൂരിച്ചയ്. ഇതാ, ദേവി അങ്ങേക്ക്
പ്രയ്യജയായിരിക്കന്നു, ചെന്നു നോക്ക" എന പ്പി
്വമ്തമനേം വിടന് സംസ്ഥാനകന്െറ മയ്ധില് നിവേഭ
നം ചെയ്ത
സംസ്ഥാനകന് ഫ്യന്മത്തനയിം വിടന് വണ്ടി
കത്തു് തലധകത്തിയതു കണ്ടപ്പേദംത്തന്നെ യക്ഷിയോ
ല്ലാം ഏത മന്ദേഷിയേയാന്് തന് അവിടെ കണ്ട
തെന്ന് സംസ്ഥാനകന് സംശയിച്ചിടഞട്. വസന്മസേ
നാണ്: അവരം എന്ന്" അറിഞ്ഞപ്പേം ആയാഥം സ
ന്തോഡംകൊണ്ടു് തുമി മാടി.
(എഴ, സ്ഥാവഭം ഇത് എങ്കിനെ പറി" എ
അ ആരുറം'അന്വോഷിലു.
ഇങ്ങോട്ട പോയോ, എതിരേ തുനി
തിരുന്ന ഭരവാണ്ടികഠംകഴ് ചക്രം തമ്മികൊടട്വോന്
വണ്ടി ഞാന് ചാരഭത്തന്െറ പടിക്കല് വണ്ടി നിദ്ദീ
ട് ഇറങ്ങില്ലെല്ലകയണ്ടഷി. അപ്പോം വസന്തഭസന
കൊച്ചാമ തനി ക്4േ വണ്ടിഷണെന്ന് ഒരുററിാടിച്ചു്
കതി വന്നു കയറിയതമിരിക്കാം.'
155
അങ്ങിനെയാണെങ്കില് എന്നെ കാമിച്ലില്ലല്ലോജ
വിഷമേ
ആനിസനയെ കാമ്മതുരനായി നോക്കിക്കൊണ്ടു” ഇങ്ങിനെ
പ്രാര്ഥിച്ചു.
കമ്മ, എന്നെ ക്ഷി ണേ! താന് ചെയ്ത അ
പരരാധങ്ങളെല്ലാം പെപക്കണ്ടെ
വസന്തസ്സേന ഇതിന്ന് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അ
മ്മയെ പ്രസിപ്പിക്കുവാ൯ ഞാനിതാ അമ്മയുടെ കാലു
കഠം കമ്പിടുന്നു" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആയം അ
ക്ക് കൈകള്ം തലയും കളത്തിയപ്പ ക്രാ
യാ്ക്ീന്ന വസന്തസേന ആ ഇ ത്തന്നെ*ഡും കഴ
ന" യെന്ന് ആട്ടിക്കൊണ്ട് ആ തലയില് ഒരു ചവിട്ടു
കൊടുത്തു.
അതിന്നു" ആ രാജസ്യയാലനെറ പ്രതിക്രിയ ക.
റെ മുര്വ്വാക്ഷകഠം കൊണ്ടണ്ഞേ കഴിഞ്ഞത്
44എഴീ, തേവടിച്ചി, എന്െറ അമ്മ എപ്പൊ്ും
മുകന്മേകന്രകൊണ്ടിഭുന്ന ഇൻ തലയിലെ നീ ചവിട്ടി
യതു! അസ്പലങ്ങളിലെ ദേവന്മ:
പോയേവാംക്ക്" എന്റെറ വണ്ടിഷേോ കയരിയിഭിക്കുവന്!
ഇടി താഴക്
വസ്സന്തസേന ഉടനെ വണ്ടിയില് നിന്നിറങ്ങി അ
്ങരിടത്തു മാദിനിന്നു. ചരേർത്മനെ അഭിസഭിക്കു
പനോണ്ട് താന് പറപ്പെടടിട്ു തന്നതു" സത്ചം
യെന്ന് അവറം തന്നമന് പറയുകയും ചെയ്തു
188
$ഇവറം എനിക്ക് വശപ്പെടുന്നവളല്ലാം എന്നെ
ികളികന്നേ ഴ്തയാണിവാം. ജര ചെറുക്ക ഇനി
രിട്ടയയക്രട എനിക്കു് ജര നാട്ടിന്നം വേ
അ "എന്ന ഘേേനിശ്ചയമാണ്ട? ദുരാത്മവോയ സം
സ്ഥാനകനെറ മനസ്സില് അപ്പോണ്ടായതു്. ആയാറം
ലിനെ അല്പം അകലെ വിളിച്ച് "ഞാന് സ്വാമിക്ക്
എന്തുപേണമെങ്കിലും തരം, ഞന് പറയന്നതുപോലെ
സ്വാമി ചെയ്യ" എന്നു ചോിച്ച.
4 അധമ്മമല്ലെ്ില് ചെയ്യം" എന്ന്" വിടന്
ഏറ.
* അധമ്മരരിഒന്റ ഗന്ധം പേരില്ല.
(എന്നാല് കു്ളമെന്തണോന്നു പറയു.
(ഇ വസന്തസനയെ ഇടിപ്പഠം ഇവി;
കൊല്ലണം.
മുടന് ചെവിപപെത്തികൊണ്ടട്' "മല്ലം ഇല്ലം
ഞാന് ചെയ്തില്ല" എന്ന്* വിടന് നിഷേധിച്ചു. 4൭.
ജയയിനീപുരത്തിന്്: അനര്ഘഭ്ൂഷണമായ ഇര സൌദ
ശൃഖതതിയെ_.ഗബികയാണെങ്കിലും സവ്തയായ ഇര
മഹി ളമണിയെ._കററമേതുമില്ലാതേകൊന്നാല്പഭലേ
കരത്തില് ആ വൈതരണി എനിക്ക" എങ്ങിനെ കക്കാ
വതാകും" എന്ന്" ആരാം പ്േടടിക്കയും ചെല്ല
അതു് കഴക്ഷുവന് ഞാന് തരാം തോണി, സ്വം
രിടകന്മാണി്ര ചേടി? ഇവെ കൊന്നതു" ഇവിടെ
ആമെിലും കണ്ടേ, അറിയമോ!" എന്നു് സംസ്ഥ
കന് വമിച്ച.
വേച്ചു
337
മനം കാണേ എന്നേ! ഭൂരിയം വായുവും,
ആകശേവും;, ശരതര്ട്യം മാപ്പും ആത്മാവും സവ
സാക്ഷികളൂണ്ട്.."
(*അവരയയെല്ലാം നമുക്ക മണ്ടുകൊ്ടു് മൂടിയ
ക്കാം!
ഫോം മറയത്തു" എന്ന് ആധി കൊു വിഭന്
അകന്നും
(വവ ഭീരുവാണ് ഇര കടത" എന്നു വിചാരി
ച്ച് സ്സ്ഥാനകന് വിഭനേവിട്ട' സ്ഥാവകേനെ അഭി
കെ വിളിച്ചും
ങൂം സ്ഥാവേകേം, നി്നെജാണ്ട് എനിക്ക്
എല്ലാകെക്കോളും അധികം വിശ്വാസം നിനക്ക് എ,
നല്ലാ വേണമോ അതൊക്കെയും താന് തം, ഞാന്
പറയുന്നതു നീ കോംക്യില്ലയ?
അഞ്ച" എന്റെറ യജമദനനാനണല്ലോ. അങ്ങയു
ടെ ുത്തമവുപപോേ നടഭക്കണടുന്നവനല്ലെ ഭം.
എന്നാല്, ഈ വസന്മസേനയെ നീ കൊല്ലണം.
അതുണ്ട് ഐനറെറ വന്ത്.
അയ്യ! അതു് ന്നോടു പറയ
മ്മം ഞാന് ചെയ്തില്ല."
(എന്റെറ റൂത്യനായ നീ ഞാന് പരയുന്നത്" കോം
ക്ഷയില്ലിയോ?
അങ്ങേക്ക് ററ ോത്കിന്മേല് മാത്രമേ അ
ധികാമേള്ള മനസ്സ്ിറ്യന് ഇല്ല."
എന്നാന് നികന്റ ഭേദാത്തിനെ ഞാന് നല്ലവ
പരംകപ്പെടത്തുസാറം നി; 0" പനിക്ക്
വിശപ്പും എന്നു നോക്കട്ടേ."
ആ ഷ്യ,
18
സംസ്ഥനേകന് സ്ഥവേഭകനെ പിടിച്ചു് നിര്ദ്ദയം
അളിക്കവറേ ഉട
ലജമാനനേം മായ് എന്ിനാണ്ടേ" എന്നെ വെ
തേതളുന്നതു (എന്െറ ൭ംഗ്ൃത്താലാണു' വസന്മസേന
കൊല്ിമമ ഇര വണ്ടിയില് ഒതെററിഭാഭിച്ചുകയറിയതു”,
ഇണവതിക്കു” ഞംന് _ അറിയാതെയ ണെങ്കിലും,
ഉ. യം ദ്രോഹം ചെയ്ക്േണ്ടിവന്നതില് പോലം ഞാന്
പേടിച്ചുകൊണ്ടാണിരിക്കുന്നതു്. ഇതു പോരാതെ, ഇര
േവിതെ കൊല്ലണമെന്നു പറഞ്ഞാല് ആ ദുദ്യൂമമം
ഞന ചെയ്യില്ല. പൂദ്കൃതമായ പാപ്ത്തലേണ്ട
ഞൊന് ഇങ്ങിനെ ജന്മനാ സേനായിത്തീറ്റു'. ഇനി
അടുത്ത ജന്മ ത്തേയും പപേം കൊണ്ടു കെടക്കക, ഞാന്
അറിഞ്ഞുകൊണ്ടു" നിശ്ചയമായും ചെയ്തയില്ല__എന്നി
ഒങിനെ സ്ഥാവരകേന് മുറയിട്ടും
എം, ഗി ജിം മയില്
നില്ല്. പോം വെളിയില്" എന്ന്" ഗജജിച്ചുക
ട് സംസ്ഥാനുക൯ സ്ഥാവഭകനെ അടിച്ചോടിച്ചു.
ഞന് നിപേരാധിയദണ"" എന്നു" മീനനായി വസ
അസ്േനയോടേ പറഞ്ഞിട്ടാണ്ട" അവന് പോയതു്.
(ഇയ നനമികെട്ടവടെ ഞാന് എന്തിന്ന്” ആമ്രയി
കന്നും ൪ ഭതവഴിപ്പിയെ ഞാന്തന്നെ കൊന്നേ
ട് സംസ്ഥനേകന് “കൂനി
ിച്ചന്ന് വനനത്തരസനയുടെ കഴുത്തില് പിടിക്കു
൧൪ കൈയേറി. ഭപ്പോഴെക്കും, അകലെ നി
ണികന്ന വിടന് “എനെ മുയ്ില്വെച്ചേി? എന്നു
ശംസിച്ഛുകൊണ്ടു് പാഞ്ഞുവന്നു” സംസ്ഥാനകനെ അര്
ചയ്രപ്രയോഗേത്താല് തമളിമറിച്ചു. അയ്യേവിളിയോ
മലറ്രതെറിച്ചുവീണ ഭാജസ്യംവന് ഇനിയെന്താ
ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടതെന്നു" സ്വയം ആദലേചിച്ചുനിശ
രിക്കവാനായി ഒട്ടന്േരം മുദ്ിതഭാവത്തില് കിടന്നും
പിന്നെ ആയാരം എഴ്്തേററ്. മടമാറിക്കൊണ്ോണ്ണ്
ആയാ പൊട്ടിചചിടിച്ചുകൊ്ട്' ഇണക്കമോാടെ റ
നെ സമീപിച്ചു.
വ്ധിമാനഷേ സ്വിയെക്രടിയം ഞന് ഇ
ല്ലോം കളിപ്പിച്ചില്േ?! വസന്തസനയെ കൊല്ലുക
പേപപം! ഇവളെ കൊന്നിട്ട് എനിക്കു എന്താണു കാ
ഭം" അഥവ ഇവളെ കൊല്ലണമമില് അതു നി
മെല്ലാം അറിയിച്ചകൊണ്ട വേണമോ! സ്വാശിക്കു
ഇതൊന്നും ആലോചിക്കുവാന് ക്ഷമയുണ്ടായില്ലാല്"_
എന്നിതയം പറ ആംഗ്യത്താല് വിനെ അല്ലം അ
കല വിളിച്ചു സംസ്ഥാനുകന് തുട
തലുമെന്നും കോല്ലമെന്നം പേടിപ്പിച്ചിട്ടിലും
ഇവെ വശപ്പെരു്തോമേ എന്നു മന് നേക്കേയേ
യം സ്വമി അക്ഷമകൊണ്ടു” ഇങ്ങിനെ ഇമകി എ,
ല്ലാം കെഴുത്തുകളുണനടുവല്പോ. ഇവാം ധ്ികയയേതു
കൊന്റ് ആകം പ്രപികാവുന്നവളണൈന്നു സ്വമിത
|" കചസ്റ്റ്'യെയല്ലല്േം ഞന് അലല
ഭൂന്നതു്! ഇവിടെ ഇവാം തനി ന പക
ച്ചാല് നിശ്ചചമായും പാട്ടിലാകം. അതിച ൩
യും എന്നെ സഹായിക്കയല്ലേ ചെയ്യേണ്ടി കിത്തു ഇ
നി ഞാന് ഉരു മൈ കൂടിയും പ്രയോഗിച്ചും
അതിവെങ്കിലും സ്വദശി എന്തെ സഷ്ായിക്കണം. ഒ.
ഏതു കുടുംകൈയിന്നും മഴിക്കാത്തേവനാണെന്നു ഇപ്പോറം
ഇവമെ പേടിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട്ടല്ലോ. ഇനി ഞാന്
സന്ത്വോനവാക്കുകമട്ടേക്രടി അടുത്തു ചെല്ലാം, അ
പ്രേം അവരം വമപ്പെടംതിരിക്കയില്ലെന്നണ്ടേ ഒരോന്നു
മു്. എന്നാല് സമി കുറ്ചുനേത്തേയ്ം മാറിനി
ന്നേക്കണം. അസ്പയനെറ മുയിവച്ചു സ്്രീകഠംക് ഇ
ക്ാല്യയില് മനസ്സു തുറന്നു കടണിക്കുവനെ മഴിയുന്ടാകം,
വിടെ മാനം ഇവളും മാത്രമാ 4 ലജ നീങ്ിയും
പേടി തോന്നിയും ഇവരം തീ ലായം എനിക്കു വശ
പ്പെടും. എന്െറ ഈര ആഭലര്ചന എങ്ങിനെ! യുക്തി
ധമാഷിട്ടല്ല സ്വാമിക്കു തോന്നുന്നതു"
അതേ? എന്തു വിന് സമ്മതിച്ചു. സംസ്ഥന
കരെറ മത്തു ്രെരദ്യമേ വ്യാജഴമാ മട്ടം സ്പൂടിച്ച
കണ്ടില്ല. യുക്തിയുകതമോയ ആേചേനയണിതെന്ന്
ആയാഠാംകക തോന്നുകയും ചെയ്തും
എന്നാല് സ്വാമി ഉടന് ചെന്നു" സ്ഥാവരകനെ
ഇങ്ങോട്ട ക്രട്ടിക്കെണ്യ വരണം. അവനും തെററിഭാ
രിച്ചിക്കെയാണ്ട്. അവന് പേന് നക്ക വണ്ടി
തെളിക്കവാറ ആത്! എനിക്കു" ഇപ്പോഗേ വിശപ്പു
കലശലിടുന്ട്. അവന് അകലഎത്തുംമഴ സ്വ
മി മുഭന്ചെന്നു അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു ഴം. അ
പ്െമൈയയം വസ്സന്തര്സനമെ ഞാന് ഇവിടെ വശപ്പെ
ട്തിക്കൊ്ളും
അങ്കിനെയാവട്ടെ എന്ന്' ഏറ വിഭന് നന്ന
യു കണ്ടപ്പം ര ശദണോഗതചെ അമു ഒ
വിടുകയാണോ ന്നു വസ സന സദീനം ചേ.
വി.
ച്ച. **ലചിതംപോലെ പ്രവര്ടിക്കുകയണെങകില് പേ
ഭീ്ഭവാന്ൊന്നുമില്ല" തന്നു പറഞ്ഞു ആയാ പേ
ി. അങ്ങിനെ അവളടെ മയില്നിന്നു മറഞ്ഞതില്പി
ഒന്നെ ഇനിയത്തെ പുറപ്പാടു എന്താണെന്നു കാണ്ടവാന്
ആയാരം അമ്ൊിംത്ു മറനന, ആയം അ
ലിനെ ചെയ്ക മൊന്ു .സംസ്ഥോനകന് കിട്ടണത്.
അതുകൊണ്ടു" അനുനയപൂദ്യകമായ കമമേപ്രത്ഥേനയോടു
കൂടിമാണ്ട ആ നീചന് വണ്ന്തസേനയുടെ മുയിലേക്ക
നീമ്ങിഷതു. സുന്പ്രലോഭനമ്ടില് സസ്ഥോനകന്
എല്ലോ കണ്പ്പോഠം ഇനി സംശയി കോണ്ടതില്ലെനന
ിശ്ചയിച്ചു വിന് സ്ഥാവരകനെ വിളിക്കുവാന് പരിക
ഒന്നു പേകേകയും ചെ്ലു
പത്ര വസന്തസേനേ, വത! രന് നിന്നെ കന
ഴിംഷകം ചെയ്യം, ആ ഖത മേമനെ വിട്ട് എന്നോ
ഭ ചേരുകയടണ്ട നിനക്ക നല്ലതു "എന്നു കൈനീട്ടി
ക്കൊണ്ടു സംസ്ഥനകന് വസന്തസേനയെ സമീപിച്ച.
റി നില്: കലശിലസന്ധത്നനായേ ചര
ഞനില്നിന്ന്. എന്െറ ഫൃ രന്നുകൊണ്ടും ഇളകക
യില്ല." എന്നു' ആ മനസ്വിനി തീറ്റ പറഞ്ഞു.
രര്പ്പംളനി ആ മമിഭനമന്നമാര്ണോ മാ
കന്നേ
ജട ഏപപ്പ്ടം എന് ഫൃദയത്തില്ത്ത
നനയണ്ട.
എന്നാല് ആ ഗൃദയധത്തയും നിന്നേയും ഞാന്
ഇനി വെച്ചേ ജില്ല.
ദ
&മളിക്കവന് ഞാന് രയ്ക്കാറാണി*, ചര്ജേദത്തനെ
സൂിക്ടതിടിക്കുവന് മയ്രേമേ എനിക്ക കഴിയാ
രയള്ളൂം
സസ്വോനകന് പെട്ടെന്നു ചീറികകൊ്ടു ചാടി വ
സനതസേനയുടെ കഴ്മ്തില് മന്ദ കൈയും പ്പിച്ച
ര്കോടെ രൈക്കി, ആ അദധലാഭതോം കടയുകയും
പിഴയുകയം ചെയ്ിട്ടം ആ ദുല് പിഴി ട്ടില്ല. അ
പവം നിശ്ചേസ്ലയായി മലഖന്ര ചായുന്നതതവരെയ്യചം ഞ്ഞ
ക്കി മുരക്കിക്ൊ്ടു നിന്നു. കഥ കഴിഞ്ഞുവെന്നു കന്
പിഴി വീട്ടതോടുകൂടി അവരം ഭയ മണ്ണില് വാഴതണ്ടു
പോലെ മറിഞ്ഞു.
അപ്പെഴാണു? സ്ഥാവർകഴനെ വിളിച്ചു കരട്ടിക
ആ" വിടന് തിരിച്ചുവരവ് *വസന്തസേന്റവികെ"
എന്നു ചോഭിച്ചുകൊങ്ട് ആദം സംസ്ഥാനകന്െറ മു
ബില് ചെന്നും
അവറം തെക്കോട്ടു പേടി" എന്നു' ശ്താത്ഥത
യോടെ ഭാജസ്യൂലേന്പറു.
ചുറവമൊന് നോക്കിയതോടക്രി വികൃതമായി
ശരിശ്വേഷ്ചം കിടന്നേ വസന്ത സനയേ വിന് കണ്ടും
അയാ, പാപി ചതിച്ചല്ലോറ എന്ന മുറിളിയോ
ടെ ഘേരശോകാത്തനാജി വിടന് മുര്ംഥിച്ചു വീണുപേഃ
1 ശോകാതുനയേ നിലജില് സ്ഥാന് ആയ
മ ആശ്വസിപ്പിച്ച. ഉജമിനിയിലേ ശ്രംഗാലേക്്ടി
യ നാം സേവക
ഗീ നിച്ചു" നഷ്തമായട്പ ന്ന് വി
ഭന് വാ പട്ടു ളി; ഥി
148
സംസ്ഥാ നകനവടടേം കൊല! അരം കല!
ഈ പാപികഠം ഒരു പേണ്ണിനെ പിടിച്ച” ഒെകിക്കൊ
നിരിക്കുന്നി" എന്ന് ഉട നിലവിളിച്ച.
അതുകേടടപ്പോാം വിം സ്ഥാനും ഭീത
ളി, കൊലക്കും തന്െറ തലതില്ട്' ഇര പാപി
ആദരാടുമൊന്നുംമിണ്ടാതിഭികമെങ്കില്
വസസന്തസേനയെ കൊന്നതു മററാഭനേമാണെന്നു' ന)
കക പറഞ്ഞു പരത്താം എന്നു” സംസ്ഥദനകന് ഒഴി
ജവാന് വഴി കാണിച്ചുതു' വിടന് കാണുവാന് നിന്നില്ല.
സന്മോഷില്ലു ലിഭിചുകഴ്ട നിപ്്ുന്ന ആ രാഭസ്യാല
നെ നോക്ഷിം “ഭാ പഴങ്ചെരപ്പേം നിന്നേ ഞാന് വ.
കിച്ചു കഴി ജയ. നിറയം നിനക്കു വയ
തരി ഇനി എന്താണെന്നു നോ്ികേ!" എന്നു മത്രേം
പരറഞ്ഞു' ഭഭഷസംഭയ്യനാജി ആയര് തല്ക്ഷ
ഇം അവിഭടനിന്നു മറു
സ്ഥാവരകേന് പരുണികൊണ്ടു നില്ലായി. “നി ചേ
ണ്ടും നിനക്ക്" ആൃപിരെരാന്നും ഉണ്ടകേയില്ല;
നീ എന്െറ പ്രിയംപോലെ പ്രവര്ടിച്ചാല് മതി" എ,
ന് സസ്ഥോനകന് പറഞ്ഞതു് അവന് കേട്ടവേം ആതു
വേം! ശോകത്താലും യതാലേം അവന് അവിടെ നി
ചലം നിലകൊണ്ടു. തിറ ആേണങ്ജാം അഴിച്ച്
സൂസ്ഥോനകന് കൊത്തു പ്പോ അവന് കൈ നിട്ടി
യില്ല. *നീ മ്ിച്ഛോടിട്പകയാണെങ്കില് നിന്ന
ഞാൽ കോലപരതേകിയാക്കം എന്ന്" മ്ോകൊള്ളുക.
[1
ഞന് പറയന്നതുപ്പോലെ കേട്ടാല് നിനക്ക്" ആപത്തി
ഉ" എന്ന ഭീഷണി ആ ഭാജസ്യലനില് നിന്ന്. വീണ്ടും
ീണ്ടും പരറപ്പെട്ടകയാല് ആ പാവപ്പെട വണ്ടികന്
കരിംകഠ്രവ്യതിമുദ്ധനംയി നിന്നും
(*വസന്തസ്േന ചത്തും ഇനി ആയ ചാരത്തു
ചവേണം. ഇര തേവഴിച്ചിയെ കൊന്നതു ചാരുഭത്മന
ന്നു കോടതിയെ അറിയിച്ചു ആ പോക്കിടിയെ ക
ഭുവിചേററണം ഇര വണ്ടിക്കാരനെ കാദ്യ്യം കഴിയുന്നതു
പരെ ചങ്ങലയിലിടുകയം വേണം "എന്നു നിശ്ചയി
ച്ച് സംസ്ഥാനേകന് സ്ഥവകന്നോട" മുബ്വേ ചെല്ലുവാന്
ആജ്യപിച്ചു. അവന് പോയതില്പ്പിന്നെ വസന്ന
സേന വീണ്ട കികകുന്നിട് ചെന്നു" ആവിയോ അന
ക്ഴമോ ഉണ്ടേ എന്നു ആയം പരിശോധിച്ചു, ചത്ത
തുതന്നയെന്നു* വിശവാസമ്ടായമ പ്പുറം ജു ശരീരത്തെ
കൂറെ കടിഷിലകം വഴിഴിട്ട' രി ആയം അനന്ത
കര്കയത്തിന്നയി ഇറങ്ങി.
പ്രത്താം അദ്ധ്യം.
പുഷ്ണകരണ്ഡകത്തില് നിന്ന് തിരിച്ചു് ലീട്ടില്വ
നത് അര്ന്വേിച്ചപ്പേ വസന്നസേന അവിടെ ഇല്ലം
എന്നു" ചരേദത്തേന് അറിഞ്ഞുള്ള. വര്ഭാമാനകനെറ
ചണ്ടി്കില് കയറി അവാം പുഷ് പകരണ്ഡക് ത്തിലേക്കു
പോരിഭിക്കയണെന്നാണു" പരിജനമേവരും രിച്ചിടി
[1
ന്നതു്. ആമ്്യകഗതി നിഗ്രഡാമകേയര്ന് ചാത്തന്
അതിനെക്ഷിച്ചു് അവിടെ യോടും പറഞ്ഞില്ലം പ
ഭിക്കല്ചചെന്നു' അവറം വണ്ി കഃ; കറേന്നേ
രം നനിന്നിരികമൈന്നും വണ്ടി കടണാതയര്പ്പംം വീ
ടടില്ന്ിന്ന് പരപ്പെട്ടിറ്ങിയിലയ്യം ഇനി തിരിയെ
െല്ലു്നതു് ഭംഗിയല്ലെന്നു കരുതി അവഠം നേരേ സ്വ
ഫ്രത്തിചേക്കു" നടന്നിരിക്കാമെന്നും ചാരുത്തേന് ഉരഫി
ച്ചു; അങ്ങിനെതുന്നെയാണ്ട് സംഭവി ച്ചിരിക്കുന്നതെ
അ" മൈത്രേയപ്രഭതികഠം ശഭിവെക്കയം ചെയ്തും
പിടണ്തയാ്് ചാരുമയന് അന്ത്യപപഭത്തില് പ്ര
വേശിച്തു്. തനറെ മകന് കുറെ സ്വ്ുഭരണങ്ങം
നിറച്ചുവെച്ച വണ്ടിയെക്കൊണ്ട് അവിടെ കളിക്കുന്നതു
കരണ്ട് ഈ പണ്ടങ്ങറം ജതുെയാണെന്നു" അദ്ദേഥം
അന്വേഷിച്ച. ബാലന് പോന്വണ്ടിണ്ടക്കേ വന് വ
സന്തസേന കൊടുത്തതാണെന്ന് ഭദനികയില് നിന്നു"
അറി ഞ്ഞല്പോറ ആ _ാനസ്വീകളണത്തില് ജയ നി
ങ് പരരിഗ്രമാന്നു* അപ്പീ തിയുണ്ടായി, ഉടനേ ഈ തയ
ഭംണങ്ങളെയെല്ലാം എടത്ുകെട്ടി അതു് അപ്പേറത്ത
ന്നെ കെണ്ടപേര്യി വസന്തസേനയുടെ വശം തിരിയെ
കൊട്ുമ്തുപേേവഭന് മൈയ്രേയനെ ഏറ്റിച്ചിട്ടണ്ട്*
ചത്േത്തന് അനന്തരകമ്മങ്ങളില് ഏറ്റ്
സംസ്ഥനേകനാവട്ടേ,, ഉദ്യാനത്തില്നിന്ന്' കൊട്ട
രത്തില്ചെന്ന് കളിയും രണ്ടം കഴിഞ്ഞെ രാജ
സ്യാചേദചിതമായി വസ്റ്രാഭണങ്ങം ചാ്മിനേേ ക
ഭച്ൂടികിലേക്ക നടന്നും ആയാഠം അവിടെ കറല്ലുനേരം
കാത്തുനിന്നതില്പ്പി ന്നെമാണ്ട് ഉല്ലേോഗസ്ഥന്മര് വ
14
146
ന്നെത്തിയതു. തന്േറയട്ട്” കോടതിയെന്നും തന്െറ
ൂമ്പളുക്കോണ്ട് ആയ ഉ്ലേഗസ്ഥ്യാരെന്നുമുമള. ഗര്
കന്ത് ജഡ്ലിയുടെ സമീപ
പരിനതുയിലാണ്ട് തങ്ങളുടെ _ മുദ്യഗമെന്നു" അവര്
അറി. ആ ചിയ ആത
ആഗമനോദ്ദേശമെന്റെന്ന്. ജഡ്ലി ചേടിച്ചു, തന് പ
തരിവുച്പേല ഇന്നു" പുഷ് പകണ്ഡകത്തിലേക്ക് ചെ
ലലഴമ്പദം ചാതത്തേന് അവിടേനിന്ന് പുറതതക്ക്*
പോകണം ത ഭന്നേനോക്കിതതില് അ
മാരി 'വസന്തര്സനര്യ മൈക്കികൊന്നിട്ടിരിക്ക
തും കണ്ടുവെന്നു സംസ്ഥനകന് കേദേതി അറി
ഭരിച്ചു. ഭടിനായ ചാരുത്തെന് ആഭണങമറംക്ഴവേ
ഴി വസന്തസേനയെ ഇങ്ങിനെ കൊത്നതാണന്നു ആ,
(യം അവിടെ അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇ പ്പും അധികരണികനെറ മനസ്സ" വി
അമവേസ്ഥയിലായി. സു്ൃമ്മനായ ചാജത്തേനില്
കൊലക്കുറ്റം ചുമ്മികെ്ടെണ്ട് ഈ രാജസ
(൫൯൨ കേസ്സ്. ഇൻ ഘേദേകമ്മം ഒന്നുകൊണ്ടും ചെയ്യുന്ന
ല്ലം ചേരന് എന്ന് ജഡ്ലിക്കറിാം. എന്നാല്,
മസ്ദ വ് സികടിച്ലാളെ തറ ഇ
സ്ഥനം നഷ്ണുമകമെന്നും ആയാറാകഷരിയംം കുറച്ഛെട
നാലേചിച്ഛതി പ്പി” സാധുജനരക്ഷോയെക്കാം
സ്വിസ്ഥമനെക്ഷെകേധാണ്ട്. താന് നോക്ഷണ്ടതെന്നു" ആ
(സ്വാത്ഥപനേ നിശ്ചയിച്ചു" അനന്മനെടപടികളില്
പ്പെടും
7
അപ്പോരെക്കും പോലീസിന്സ്റുകൂഭയേ വീഭകന്
ചുനകനറെറ പേരില് തനിക്ക ആവലാതിമേടേക്ര
ഭി അവിടെ ഫാജരായി. വസന്തഭസന ചാരത്തെ
ചണ്ടിില് പുഷ് പകരണ്ഡകത്തി ലേക്ക് ചെല്ലുന്നതു
തന് കണ്ടുവെന്നു ആയമ്ളിള് നിന്നു ഒതരുളിതെരു. ശയ
പ്രഭിശോധനയ്യം" ആ ഇന്സ് പഷ്യാണ്ട് കോടതി
ജില്നിന്ന് നിയോഗിച്ചത്. ജാറം ചെന്ന് തിഴി
ജേവന്നു', ഉദ്യനേത്തില് ഒര സ്്രീയടെ ശവം പട്ടികഠം
കൂടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ടുള്ള നിലയില് താന് കണ്ടുവെ
അം, സൂക്ഷിച്ചുനേക്കിയതില് ആ ശവം വസന്മസേന
യുരോണെന്നു* തനിക്കു തേന്നീടടണ്ടുന്നും ജയം
ഇസ്ലാലന്ന്െറ പ്രിയം പേലൈ കോടതിയെ അറിയിച്ചും
പിന്നീട “വസന്തമസനയുടെ മാതുവിനെ കേ,
തരിഴില്നിന്നു വിളിച്ചു ചോഭിച്ചതില് വസന്നസേന ത
ന്നാം ചാതത്തഗുലാമടി ലകൾ പോജികിക്കയ
ണെന്നും ഇതുവരെ തിരികെ ബന്ിട്ടില്ലെനനും അറിവു
കിട്ടി.
ഇത്രയം ഒരുളിവുകം ദികഷാര്ഡാക്കിയതില്പ്പി
ന്നെയാണ്ട: ചാരുത്തേനെ കോടതിജില് ഫാഴര്ക്ക
ചന് അധികരണിക൯ ശേധേനകനെ അയച്ല്.
ആല്യകന്ം തന്നേമായി ജാദൂ ്ലികമയണ്ടയേ ഇട
പാടു" ചാരന്മാര്വിക്കു" രാജാവ് അറികയലോയിരി
ജാം തന്നെ കോടതിയില് നിന്ന വിളിക്കന്നരെന്നു ചം
(മത്തൻ വിചാടിച്ചു. _ ഇത്തമപുരതോമായ ത്തു 0
ഭന്നുേണടി തനിക്കമടിക്കേണ്ടിവന്നാലും അതില്
സംതൂപ്പിയേയുളളധെന്ന കരുതലോടെയാണ് അദേഹം
രതിയില് ഫോജരാചത്. ആ മോന്മാവനെ യ
ഥാര്ഫം സല്ക്കഭിക്കാതിടിക്ക വന് കോടതിക്കു ധൈ
ൂമണ്ടായില്ലം ആ സല്കൃതി ക്ടപ്പോഠം സംസ്ഥാന
കൻ ഷ്ണനാടിഷെയയിലും തല്യാലം അതു് അടി
വെച്ചും
'കോടതിയില്നിന്നുണ്ടായ ചോള്ലങ്ങളില്നിന്ന്ം
വസന്തസ്ടനയെ പാട് പകണ്ഡേകരയില്വെച്ഛു്
ഭോ െക്കിക്കൊന്നിടിക്കുന്നുവെന്നും, ആ കൊച താനാ
അ നടതേമി്കതെന്നു സംസ്ഥാനകന് തന്നില് അര
(യം ആോപിച്ഛികിക്കന്നവന്നം ചാതത്തേന്ന ധി
കകാവതായി, തെറ പ്രിഷരമയദയ വസന്ാസനയ
ഭുമ്മരണവമമത കേട്ടതോടകൂടി അദ്ദേഫം തീ്റമം
ഭരി ശോകകമിതനായിം അവറം വേറെ വണ്ടിയില്
പുഷ പക്ഡകത്തിലേക്ക ചെത്തിടിക്കമെന്നും, ഇര
ജനായ സ്വ സ്മാനകന് അവമെ അവിടെവെച്ചു കഃ
അിരിക്കാമെന്നം അദ്ദേഹം ഷിച്ചു
വല് ആ ഗുണവതിക്ക" ഇത്ടിനെ
ലം എന്നോ്മപ്പേംഥം ചരേ്േന് നിഴഗ്ഗഷം ജീവിത
ജിരാശേനായി. വസന്തസേന ഇന്നലെ തന്െറ ഗ്രഹ
ഞില് വഭികയണ്ടായു ശരിയാണെന്നും, ഇന്ന് അവ
പരഷ്പകണ്ഡേകാിലേക്ക വഭവന് താന് എളി
ച്ിരന്നുവെന്നും അഡ്രകരം അവഠം അവിടെ വന്നതാ
ജി താ൯ കിട്ടില്ലെന്നും, അവാം സ്വഗ്രഫത്തിലേക്ക
(പോയേതായിട്ടാണ്ട തന് കരതിഷിഭിക്കുന്നതെന്നുമുമ്മ
സത്വം അദ്ദേഥം കേടേിയെ ദ്ോധിപ്പിച്ച. ങ്ാല്
ഇര സത്യം സംസ്ഥാനകെറ അസത്യതിന്നു" വമാ
349
ജിട്ടേ അവിടെ പിഞ്ിച്ചുള്ള. ധാത്മോലും സത്യ
സന്ധന്ദമാണ്ട ചാരുഭത്തന് എന്നു് അധികരണികുന്ന്
അറിയാമെജിലും ജേസ്യലതന്െറ പ്രിയക്കിന്ന്' എതി
കി നില്ലചുവന് ആ ഉട ഗസ്ഥന് ശഭതനല്ല.
കജജേയിനിയിലെ മുത്രിമതിയയ ജജ്യ്രീയാണ
ല്ല വസന്നസേനം ചാത്തന് ആ നാട്ടിലെ പുരു
ഷോത്തമന്ുമാണട്, ശ്രീ ചെന്നു പുരു ാത്തമനെ രര
പലിക്കന്നതു കണ്ടപ്പം മൂമമയ്ടികഠംക്ക ദോഡമണ്ടഃ
ജി, അവരുടെ പ്രതിനിധിത്യേ സംസ്ഥാനക൯ ആ
കഷ്മിയെ ഞെക്കിത്തക്ളിയിട്ട് , ആ പുരുഷോത്തമ
കൊലക്കളത്തി ലേക്ക് എറിയവാന് സംഭഡ്യനായപ്പേോം
നാട്ടുകാരകേമാനം പ്രാണവേനേയോടെ ഇലി. വസ
ഞഅിസനയെ സംസ്ഥാനകന് കൊന്നിട്ടു" ചാ അത്തേനില്
പരീ ചുമത്തുകയാണെന്ന് അവരേവരും നിശ്ചമിച്ചു.
അനന്തഗേതിയെന്തെന്നും
നടടുകാേവകും അമചിലക്ക
വ്സന്താസനസ്തം' ആഭരണം തിഭിയെ കൊട്ട
ക്ഷവംന് ചെല്ലൂ്പോ- വഴിക്കുമച്ചണ്ട് ഇ ഫോർ
വൃത്തം മൈത്രേയന് കേട്ടതു. അദ്ദേഫം വെയ്പ
൫൯ ദുമ്മദമ്മേയം കണ്ടപ്പോം അദ്ദേഹത്തി,
പരം കോപപമാഴി മി, ആ ബ്രാഡമണന് ക്ചേടിയം
ണെന്ന വിചാരം കൂടാതെ 4 വസസന്തസേനയെ കൊന്ന
150
ഉ ഈ മഫാപാപിയണ്ട്" എന്നു, ചൂണ്ിപ്പുറഞര
സംസ്ഥനേകനെറ തേടേ വി യോങ്ങിക്കൊണ്ടു ചാടി
ാജടേമര് ഉടന് മുന്നിട്ട് അട്ടേഫത്തെ തന്തു പ
മക്ക കൊണ്ടുച്ചോയി.” അപ്പോം അവിടെ പിടി
ം വലിയും ഒട്ടോക്ഷെയഞ്തേതിന്നിടയയചം' മൈത്രേയ
൫൯൨ കക്ഷമ്മില് അമന്ിഭന്ന ആഭരണാണ്ഡം താമ
ലീണ്ടപ്പോയ! സംസ്ഥാനക൯ അതു കട് പെട്ടെന്നു
ചാഴിച്ചെന്നു കൈക്കലാക്കി ജഡ്ലിയുടെ മയില് അഴിച്ചു
കാണിച്ചു" *ഇതാ വനന്തസേനയടെ ആഭണേങ്ങാം?
എന്നു ലാഫ്ലേം മുഴക്കി.
ഏതാണ്ട് ഈ ആരരണങ്ങം" എന്ന് അധിക
ഭണികന് ചോടിച്ചതിന്നു * വസന്തസേനയു;
തെളിവുകളെല്ലാം അക്കു ദോഷമായി റന്നിരി
കന്നു. ഇനി ഈ കേസ്സില് അങ്ങേക്കു വ്യയം പറ
യവനേണ്ടോ എന്ന് അറിഞ്ഞാല് കൊളം? എന്ന്
അമികരണികന് പ്രസ്തവിച്ചും
സത്യം ദൈവക്കിര്ല്ടു. ഞാന് ഇവിടെ ഏ
തൊന്നു പറ്ഞ്ഞാല്വം അതൊന്നും വിശ്വാസ്ൃമാകയില്ലം
ദൈവം എന്നി വിവരീ തമായിട്ടാണ്ട നി്്ന്നതെന്തു
ഞാന് ഇതിവുന്ുതഭന്നെ അറിയുക ഒട്ട്. അതു
കൊണ്ടു്, ഈ ജീവിതമ്മില് എനിക്ക് 'ആശയേയി
ുയമല്ലര്തെ എനിക്ക് ഇവിടെ യാതൊന്നും
ബോധിപ്പിക്കവാനില്ല. കോടതിയുടെ ഇസ്തരമ്താ
അതു ചെയ്യാം? എന്നിക്കിനെ നിദ്വോദേത്താ!
ഞ്ഞ് ചാരുത. അടങ്ങി,
44എട കൊലപരതേകം “വസന്തസേനയെത്ഞാനാ
7 കൊന്നത്" എന്ന് നിനക്കു സമ്മതിച്ചേ!
എന്നു" സംസ്ഥാനകന് ഭത്സിച്ചു.
44അതു നീതന്നെ സമ്മതിച്ചുകഴിഞ്ഞുവല്ലറ അ
മതി" എന്നാണ്ട്: അതിന്നു ചര്ജന്തേന്റെറ 2൭൨.
മൊഴി.
ളി കരം അമ്ജിച്ചഴഡ? എന്ത് മഗ്സി
ചരിച്ചു.
ചമത മനം ിണിയില്ല.
ഒരെളിവുകളേക്കെ്ടും മെന്ോനുവാദം കൊണ്ടും
വസന്ത സനയെ ച്േകത്തന്, കൊന്നിരിക്കുന്നുവെന്നു്
കോടതി കടും അതിയണ്ണും റിഴ്പേട്ട തയറോക്കി ദർ
ഭസന്നിധിഷിലേക്ക് അയച്ിട്ടാണ്ട് കോടതി പിഴി
ഞ്ഞതു്. കൊലപ്പുള്ളിയായ ചേോദതനെ ഭടന്മാര്
ഖന്ധിക്കയും ചെയ്തു
സസ്ഥാനകനറെറ പ്രിഷംപേലൈയല്ലാതെ മറി
ച്ചംശ്ൂതമോ ഭാഭവിധി! ചദന്തേനെ ഇന്നുതന്നെ കെട
പ്പോയി ശ്ുലത്തില് കയററട്ടേ എന്ന് ആ സരോ
ഭവ് വിധിച്ചു.
ചര്ജേദ്തേന് ചണ്ഡോലന്മാരുട്ച കൈഷിലായിം
ാജയിധി കേട്ടപ്പോ തെറ
രിച്ചല്ലാം അധമ്മത്തല്ം അനീതി
ലത്തോടെയുണ്ടാകവന് പോകുന്ന നശത്തെക്കറിച്ചാ
അ അട്ടേഫമടിന്നു ഖമ അഭയ്. മരണഭയം അ
ഭ്േഫത്തിനനില്ല. തന്നിമിതം മരിക്കേണ്ടിവന്ന വസ
അസനയ്യവേണ്ടി തെറ ശരി ഭരത രൃിക്ക്നതില്
അട്ദേഫനതിന്നു സന്നേഷേമേയുള്ളും അരി ഡ്രണേപ്പി
(തയെ പരചോകത്തില് ദിക്കവാന് അദ്ദേഫം തിടുങ്ി
ക്കൊ്ടോത്ത് നിന്നത്, വസന്തസേനയടെ ദർ,
ജിഷ തിള ജഗ പവം ചൂള
മ് ചും ഉ നിര്കോംയിവണ പഴത
ക്മിള്നിന്ത: അറിന്തപ്പോം അട്ടേഫാ്മിന്ന് ഏറ
ഖും ആശ്പസേമുണ്ടായി, കൊലപ്പു്ളിവേഷത്തില് ച
ണ്ധാലന്മഭോല് അനുഗതനായി അദ്ദേഫം കൊലേക്കള
ിേക്ക നസറക്ിക് നന്മ
ഏന്നാല് തര ഭമയകനോടക്രടി കണ്ണിരിക
ച്ചുകൊണ്ട് ഡ്രിഭസഖാവാംയ മൈദ്യയന് വരനന
കപ്പടാ ച പിയ കഴി
ച റ ചര്ം കി? എന്
,അവൃക്തമുദുസ്വട്ില് ജയ ബജ വിളിച്ചുപറയങ
ക് വിധിയില് നിചിഷ്ടിഭിരതം നവകം
്ീകഞ്ഞുചോയിം അപ്പോക്കം സ്വസ്ഥം
കന് അവിടെ എത്തി ഫസേന
നം ഉടനെ അവി
ഴു ദര ഈട കെട്ചു ഞ്ജികം പ
ചമ ഇി നിം പ
സഫായമെന്നും ഖക്കണേ'" എന്നു” സഗയ്ഗതം മൈ
ത്രേഷനോ$ പറയവാന് മാത്രം ചരേത്തേന് ഇടഭിട്ടി,
വസന്തസേസയുടെ മര്മ്മ, തിയാല് സ്റ്രീകളം, ചാ
ത്തനെറ റൂര്ധ്വിധിയാല് പുന്നഷന്മകം ഒന്നൊഴിയ
ത ആ ബ്യരമിക ഇളകിയ, ഏവം പടി
ല്കാ്ച് വ്ചികി യില് ച്ഡ
ചന്മാര് ചരരത്തേനെ മുന്നോട്ടേ കടത്തിക്കൊണ്ടു ചേയ
മ
ഭൂ" അവോടൊലപ്പം സംസ്ഥഃനകന്ദം നന്നു. ഇതി
ദമയ്വൊശിക്കലം തു ണാിട്ടി്ലക്തെ അത്ര വമ്പിച്ച ജന
ക്ഷോഭം ഇപ്പം സംഭവിച്ചിടിക്കനനതുകണ്ട് ചണ്ഡ
വ്മാര് സഭ്മിച്ചു. സംസ്ഥാനകന്ാവട്ടെം അവരെ
ലേഗംവേഗം? എന്ന് രിടക്കകയും ചെയു
അവര് കൊലകകളരരിലെത്ി. ശുലേപോണത്തി
(അേണ്ടുന്ന ഏട ട്േകളേല്ലം പൃര്മിയജി. ലേക
്അില് ഏററവും പ്രിയതമമയേതേതോ അതിനെ അവ
സനേമാഷി സതി" എന്ന ചണ്ഡ്മാടില്നിന്ന്
കൊപ്പികകായി അനുജ പുറല്േടം അമുകേട
പ്രദം ചാരത്തെ മനസ്സ് വസന്ത സേനയില് ഒന്നു
കൂടിയ ഉറപ്പിയുന്നി. റ എന്ന്
സന്തസേന്നേ? എന്നു്
പ്രംണനെറ ഉര് ഭവഗതിയിലെന്നപോലെ ആദ്മനാ
ഭം പുറപ്പടവിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തിഷ്ചേഷ്ിതനയി.
(അതോടുക്രി**ചസന്തഭസനു, വസന്തസേന'" എ,
ണിങ്ങിനെ ഹഷപൂറ്യുകമായ വിളി ചുറവപടേം മുഴ്ദുമദ
രി, അനേകശതം ബെഭാസമ്ധ്യാസിപ്പുട ഒയ കൊ
ചരക്കളത്തെ വളഞ്ഞിഭിക്കുന്നതു അനന്തരക്ഷണത്തില്,
സംസ്ഥാനകനും ചണ്ഡോലന്മാരും കണ്ടും അവര് അവി
ടെ ഭീതഭായി മിച്ചു നിന്നുപോയി,
പുഷ് പകരദ്ധേകത്കില് വെച്ചു കാണുകയുണ്ടയ
ആ ബേരഭാസസ്തസി വസ്സന്തസേനയെ പുരസ്േിച്ച
കൊണ്ടു്" ചരരേത്തന്െ റ അഭികിലേക്ക പാഞ്ഞുവന്നു.
അവരെ പി്തുടറ്രകൊങ്ളവന്ന മറ സസ്പസിമാര് ച
സ്ഥാലന്മാരെ ഓടിക്കും സംസ്ഥാനകനെ ബന്ധിക്കയും
[1
ചെയ്തു. വസന്തസേന ആ ശുദധസ്ഥാനുത്ോക്ക്' വേ
ശ്ത്തോടെ കയറിച്ചെന്ന്" ചേമത്തനേ പ്രേമത്തോടേ
ആടടഷിച്ചു കവിളോടുകവിറം ചേത്മകൊണ്ടു് പ്രാണ
നാഥാ" യന്നു* പതുക്കെ വിളിച്ച. ആ വിളി പരചേ
കരമരില് വെച്ചണെന്നുക്ള വിചാഭത്തോടെ ലതേദത്തന്.
ണന. അനുന്തരമുണ്ടയേ ശബ്ദുസ്സുാങ്ങളെക്കൊന്റെ' ശ
ഭരിതനായി *ഡ്വിയെ, വസസന്തസേനേ, നറ ഇപ്പോോം
എപിട്രെയന്നേ'"" എന്നു" അദ്ദേഹം ദീനസ്വരത്തില്
ചോമിക്കുമാറായിം
അഞ് കണ്ണ തന്ന് ഇവിടെ നഃലുപടേമൊന്ന്*
നോക" എന്നു് വസസന്തസ്വേന പഠകയാല് അട്ദേഫം
അതിന്മണ്ണം ചെയ്തു. ശുലപീഠ്തിന്മേല് വസന്സേ
നാസമേതനാ്മി സഞ്ചൃര്നിവ്ൃന്മത്തല് ആവൃതനായി
താന് സ്ഥീതിചെയ്യുന്നതു അദ്ദേഹം കണ്ടു.
ഇമ എങിനെ സാഭവിച്ചുഭവടന്നോ? പുഷ്പക
ണ്വേകത്തില്ലെച്ചു" സംസ്ഥനേകന് വസന്തസേനയെ
ത്തില്പ്പിടിച്ചു ഒക്കിയപ്പം ഭവം മുദ്മി തയര്
തിട്ട" വീണു". സംസ്ഥാനകന് അവിടെനിന്നു
കഴിന്ഞെപ്പം ആ വസ്ത്രം തനിയേ തമകന്റുകണ്ട്
അതിന്നിടയില് വല്ല ജീവിയുമുണ്ടോ എന്ന്. ശിച്ചു”
ആതുറം അടുത്തുചെന്നു വസ്സ്രമെടു അവിടെ നോ
കടി. കുടയിലകാംകിടയില് ഏട സ്രീ നിഷ്ചേഷം
കിടക്ക ന്നതുകന്ടു" ആയാറംക്ക" അയ്കതമുത്ടായി. ഒന്ന
കൂടിയം നേക്ഷിയപ്പേഠം വസ്ജന്തസേനയാണെന്നറി
ഞ്ഞു" ആയാം “അയക്കും വിളിച്ചുപോയി. സമു
െന്നുകന്റ് അത്രയും സമാധനേതടെ രാടില്ലെന്ന്.
വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു" അവലംക്ക്കടിക്കവന് കടത്തും
അതോടേകൂടി വസന്സേനയ്യ്് പ്രയുണ്ടംയി, പി
നീട്ട് അവളെ ത്ിപ്പിരിച്ച് ഏഴ്നളിച്ച് ധുഷ
ലായി ബെരഭാചൈത്ചയത്തി ലേക്കു" പതുകെ ശ്രടിക്കെ
പായും ചെയ്തും സംവാലാകനണ്ത് അ ബോ
സമ്ബയസി.
തെറ സ്വമിയായ ചാരുത്തേനെ കൊലക്കൂററ
മിന്നു ശുല്ില് കപവന് ഭജ് വിധിച്ചിടി
കന്നവൈന്നു കേടട്പോം ആ ുഷ്നനായ രാജാവിന്നെതി
ഭായി തന്െറ കൂട്ടുകാരെ മുഴുവന് സംവാഫകഴ്റ ഇമക്കി
വിട്ടു. ഭാന്നയം ഇതിലധികമുണ്ട മുക്കവാനെന്ന
നി ആ നാട്ടിലെ ബെരഭാസസ്ത്ാാസിമാര്
ഒരമിച്ചുചേറ്ര് കോട്ടയെ ആക്രമിച്ചു കയറി
ഉ രേശീലനായ ചാരത്തെ വധി കവോന് വി
യിച്ചു കേട്ട് കോട്ടയം മുഴുവന്: അതിനുമ്പേ ഇയ
കരിയിഭിഡ്ലരയാണ്ട്. ആ ഇമക്കത്തെ ശര്വിചകന്ം, 8൪
കന്, ചന്ദനകന്,, വിടന് മുതലായവര് അങ്ങേ അ
റവേക്കും വര്ക്മിപ്പിച്ച. ആയ്യകനാവട്ടെ, തററ
ഡ്രികമിത്രമാഷ ചാരത്തെ ദുര്വിധിയേയം,, കോട്ട
അക്ളിലേ ഇളക്കത്തേയും കുറിച്ചു കേട്ടു. പാലക
സനത്തിന്നു് ഇതുതന്നെയാണു" അവസരമെന്നറിഞ്ഞു്
158
(൫നറെറ സര്വ്സസഫഥചരന്മരേയും ഉടന് വിളിച്ചു്രടി
കൊണ്ടു” മറെറാരു വഴിക്കു കോട്ടയെ ആയ്രമിച്ചു. ഭാൻ
കക്ഷി ഏററവും ഒൂര്ബ്ബലമായി. മഫാജനുപ്രവദ്ധേത്തില്
ആ മുര്ബ്ബലസ്ഥാനം ഉന് തകരുകയും ചെയ്തു. എല്ലാ
കടന്നേ" സംഭവിപ്പതു്. ഭാജ്യശ്രിയടേയം രാജ,
മ്മത്ിനറയും മൂര്ടികളെ രാജാ നശിപ്പിക്കവം൯
തം ഒങിഷടപ്പേം, ഭാജ്യമകേമദനം ഇളകകയും, അതു" മഃ
വിനെ അടിച്ചതു കയുമ്ജേന്ടയേതു്. ചതേത്തന്
ശൂവന്ത. സമീപിക്കുമ്വേം പാലകന് ുത്തുവിനാല്
ഗരസ്തനാകയായിരുന്നു. അങ്ങിനെ മജ മിനികില് ആല്ല
കന് രജോവകി,
ചേതന ഭക്ഷിക്കാന് വസന്തസേനര്യാടെ
നിച്ചു സസ്ര്സിപ്പഭയെ മുമ്പെ അയച്ചതു ശവിലകനം
'. ആ യോധനയന്ത്രേഷ്ഠന് പല്പേകധ്വംസനം കഴിഞ്ഞ
ഉടന കൊലക്കളുരിധവയ്യ; പാമു: പുതിത ഭജ
്ലികന്റ സന്ദേശര്ത്തോടകൂടിയടണ്ടേ ആയാർടെ ഗതിം
ഖസസന്തര്സനസമേതനായിം ഭിക്ധുജനുത്തള് പ്യൂ
്ിതനകി ചാര്ത്തന് സ്ഥിതിചെയ്യവേ, ശവിചകന്
പന്നു" അദ്ദേഫത്തിനെറ കല്ലേന് വീണ്ടം തേജ
സ്വിയയേ ഇദ്ദേഹം എന്നെ നമസ്യൃിക്കുന്നതെറ്റു" എ
അ ചരേത്തേന്നു സംഭൂമമുണ്ടാമി, വസന്തസേന ഒരേ
നോട്ടംകൊണ്ടു" ആളെ അറിയു. തെറ ഗൃഹത്തില്
കയറി ആമരണം മോഷ്ടിച്ച പളിയെ ചരേദത്തന് അ
പ്പം കൌതുക നേക്കി.
167
ഴന്നൈമ്ോളം സംഭവധമേല്ലാം ശദിലകയില്
തിന്നു ചാരുഭത്തന് അരിദാമും ുദഖമെന്നപപോലെത
ഒനന സുഖവും കൂട്ടത്തോടെയണ്നേ വന്നുചേരുക. കം
രക്കളത്തില്നിന്നു രാജകീയ പ്രഭവേത്തോടുക്രടിയമ്ട്
ചതേത്തേന് ചെന്നു സ്വധ്ലലാമ്ില് പ്രവേശിച്ചത്. ആ
ൂകമഫാഭാജാവിനവെറ ആജ്ഞപ്രകാരം ചാത്തന് ക.
ശാവതീനുഗരത്തിനേറയും പുറവമുമമ. നമട്ടകളൂ ടേയും നാ
൧നാതി. വസന്മസേന കലസ്രിയുമായി,
ഡിപി, 100ഘോര്ഡനം 1981.
Live Music
Archive
Librivox
Free Audio
Metropolitan Museum
Cleveland
Museum of Art
Internet
Arcade
Console Living Room
Open Library
American
Libraries
TV News
Understanding
9/11